G A Z E T E M

Akıllı Bina’nın akılsızları

2009-05-31T17:03:00.002+03:00

vk.

Mavi Aynalı Şevket Yılmaz Devlet Hastanesi dumanlıdır dumanlı..

Annelerin kucaklarından ateşlerinin söndürülmesi için teslim ettikleri AKILLI hastanede bebeklerin ateşle karşı karşıya kalabilme ihtimalini düşünün… Yaşama umudunun verildiği yoğun bakım bölümü ‘ateş altında’, dumanlar geceyi uyandırıyor…

En modern hastanemiz…En çağdaş .. Böyle bir hastanede gece yangın çıkıyor.

Kiristal hastanenin akılmatiği YOĞUN bakımlık hallerinde.. yoğun bakım ise ACİLLİK..

Akıllı hastanemiz hiç de akıllı değilmiş!... Camları eriyiverdi!..Beyazın kırmızı belgesidir bu faicia..

Devlet Hastanesi’nin yoğum bakımında ‘elektrik kablosundan çıkan yangın’ 8 hastasını öldürdü!.. Yoğun Bakım Servisi’nde duman, elektrikler kesildiği için (jeneratörler devreye girmiyor ) hastalar fenerle tahliye ediliyor..

Hangi çağda yaşıyoruz?

Bir düşünün , yangın algılama sistemi işlevsiz miş? Ey algılama sorunu olan beyinliler, bu trajedik olay uykusuzluğunuz olsun? Bir yoğun bakımda sekiz can ölüyor, tedbirsizlik!..İnşaatın temeline kadar uzanan duyarsızlık…mürekkeplerin yanlış imzalarının izleri kristal binaları yoğun bakıma alıverir işte! Ancak can yakarak!..

Hastane yangını gerçekten çok trajik. Akıllı binaları kullanan akılsız insanlara sözümüz...

Yangın algımama sistemi çalışmamış… Bence hastanenin yoğun bakıma alınması gerekir.

Eğer sorun teknik arıza ise , teknik projenin mühendisi kim? Afedilecek mi? Şantiye sorumlu mühendisi ‘elektrik sisteminindeki’ hatayı nasıl görmedi ? Onay veren sorumlu değil midir? Peki belediye bu hatayı görmeyip nasıl onaydı? Sorumlular bellidir.

TAŞARONLAR!

Bursa Tabipler Odası Başkanı Dr. Bülent Aslanhan’ın tüm sözlerini kırmızıya boyuyorum…

Havalandırmanın diğer birimlerden farklı olması durumunda yoğun bakımın bu kadar etkilenmeyeceğini söylüyor..Hatta diyorum ki , hiç etkilenmemeli… Yangının adresi bir hastane olmamalı değil mi, Dr. Aslanhan?
Gelelim taşaronlara teslim edilen hastane ile ilgili can yakan , sorumlulara tokat atan sözlerine;

“Hastanede tahliye planı olsaydı, bu acı yaşanmazdı. Sağlıkta taşaronlaşma hizmetlerde nitelik kaybına yol açıyor" .

YANGIN TATBİKATI EVİCİLİK Mİ?

Hele ki, Dr. Aslanhan’ın bir ay önce hastanede yapılan yangın tatbikatının başarıyla sahnelendiği! ama gerçek olunca aynı başarı gösterilemediği sözlerine dikkat çekelim.

İlkokul müsamerelerine taş çıkaran ‘yangın tatbikatları’ benim gibi seyircilerini de çok güldürdüğüne emin.. Ama gerçekler böyle değil..

Yangın tatbikatı niye yapılır? Elektriklerin pamuk ipliğine bağlı olduğu böylesi konumdaki tüm hastaneler ve yöneticileri acilliktir!..Tedavi edilmelidir..

Bir kristal gibi sunulan akıllı binalar mercek altına alınmalı.. Zira kristalin kırılınca nice canlar kestiğini, yok ettiğini görmek en büyük bir acıdır..

Bakınız, elektrikten çıkan yangın ile ilgili olarak Elektriğin uzmanları olan EMO başkanı Erdal Aktuğ’un sözlerine… Aktuğ, bu hastanenin 2004 yılındaki yangınına dikkat çekiyor.

- İlk tespitlerde bu plastik kablolarda duman çıkarmayan halojen free aksamlar olmadığı görülmüştür. Şaftın yapılması aşamasında her katta bunların ayırt edilmiş duman geçirmeyen şekilde olması gerekirdi. 2002 yılında çıkarılan yangın yönetmeliğine ve 2007 yılındaki yönetmelik revizyonuna uygun olması gerekirdi. Bölmeler olması gerekirdi. Yapacağımız teknik değerlendirmeden sonra raporu açıklayacağız. Şaftların arasından duman geçmesi ve kablolardan duman çıkması bu tabloyu ortaya çıkarmıştır"

İnsaf!.. Akıllı hastanemiz 2004 yılında da yangın tehlikesi ile karşı karşıya kalıyor. Niye ciddiye almıyorsunuz, EMO’nun uyarılarına dikkate almak gerekmez miydi?..

Komediye bakınız ki, bir hastanenin tahliye planı bile yok..Ancak bir yıl önce ‘ yangın tatbikatı ‘ yapılıyor..

Özellikle afetlerde yöneticilerin ezber sözleri olan, ‘Şahıs sorumlu değildir, tekniktir,’ demekle kimi kurtarıyorsunuz, kimi yargılayacaksınız? Teknik sorun deyip bu işin içinden sıyrılamazsınız. Teknik sorumlular yargılanmalı?

Bu bir cinayettir? Ve failleri bellidir…

Şaşıkalemler!

2009-01-13T14:27:00.001+02:00

Vicdan kayır

Ekonomik kriz mi? Yok canım, siyaset krizindeyiz.
Daha çok kravatlıların koşturduğu ve politika kazanını kaynattığı ülkemizde; 'evrensel siyaset' yerine Osmanlı'dan kalma siyaset arenasındayız her bir şeyi ile… Teşkilat-ı Mahsusa kanunlu, İttihat ve Terakki partili günler... Yani Enver Paşalı günler…
1908 ile 2008 yılları arasındaki döneme baktığımızda, 'Ergenekon'un ilk tarihçesini de buluruz.
***
İşte o gen ceninden fırlarken, siyaset-asker-çete üçgeninin jönsüz Türkleri çıkıveriyor bugün karşımıza…
Tıpkı Babıali baskınında Enver'in yarattığı Yakup Cemal'in Frankenstein (Frankeştayn)kesilmesi gibi...
Bugünlerde de 1908'in izleri uyanıvermiş; ulusalcı, solcu, sağcı, liberal aynı çorbadan çıkıvermiş... Yani parmak izleri birer birer ortaya çıkıyor.

Atatürkçü bir Urfalı gencin sözleri geliveriyor kulağıma bugünlerde sıkça...
"Abla biz en çok Tansu Çiller döneminde çektik. Kürtlere ızdırap yaşatıldı. Babam PKK'yı şikayet ediyordu ama babam da tutuklanıyordu. Köylerimiz yanıyordu... Ne yapacağımızı bilemez haldeydik" diyor genç...
Ah ki ah...
**
Şimdide Susurluk kamyonundan fırlıyor Ergenekon...
İsimler ise ilginç… Her renk var maşallah!..
İnsanın içi sızlıyor, suçlu ile suçu, asker ile darbeciyi ayırma zamanı...
Ergenekon meslek gibi... 'Sakla samanı' sözü 'sakla silahları' olmuş...
Arada kaynayan nice aydınları (!) da unutmadan!..
**
Haberlerde Menderes dönemini aratırcasına alt alta isimler sıralanıyor... 'Bu da gözaltına alındı, şu da tutuklandı'... Bir subayın krokisinden neler çıktı neler...
Silaha en çok para harcayan ülkeler arasındayız, eğitimde, sağlıkta üçüncü dünya ülkesi bile olamazken... Sonuç hiç de şaşırtıcı değil...
**
ŞEKERSİZ AŞURE

Şu halimize bakınız. 21. Yüzyıl... Koskocaman bir Türkiye.. Yıllarca aynı babaların aynı partilerde torunlarına kadar uzanan, kuşaklar boyu uygulanan aynı siyaset.
Dedem DYP'li ben de 'y'si düşen DP'li diye konuşan binler, onbinler, milyonlar..
Demokrat Partili hastalığı, aynı şekilde CHP içinde geçerli. Turancıların partisi MHP içinde...
Yaz tahtaya, aynı haftaya!..
** 2009'un ilk günlerindeyiz.
CHP'nin başbakanı(!) Deniz Baykal'ın partisine baktığınızda; sağcı, ulusalcı, solcu, liberal, başı açık, türbanlı, çarşaflı… Şekersiz aşure gibi adeta!..
Oysa şekerli olsa tadına doyum olmaz.
Atlar, arılar, oklar, kurtlar, ampuller birbirine karışınca yerel siyasette de, en çok isim yapan partiler, adaylarını 'dans'la bulur oldular. Bazen vals, bazen tango bazen de çiftetelli yapanlar, iyi kıvıranlar 'aday' gösterildiler.
Yazık!
Siyaset mikseri bu işte; dün 'At' dedik, bugün 'Arı'. Ya yarın???
Eskiler hiç böyle değildi, insanlar aynı partide ömürlerini geçirirdi. Kuşaklara bulaşırdı hastalık.
O da iyi değil ama bir günde parti değiştirmek de neyin nesi?
Bunu anlamakta güçlük çekiyorum.
Bizi de düşünmeliler değil mi ama. Bir anda her şey; kalemlerimiz bile şaşakalıyor.
Şaşıkalem oluveriyoruz…
Susurluk'tan, Ergenekon'a ve 1908'den 2008'e doğru ne kalemler yamuldu kim bilir?
Ne kalemler yumuşadı.
Bazı kalemler ise hep ağırdı.
Sevgili Uğur Mumcu'da olduğu gibi!

KIZ ÇOCUĞU

2009-01-10T21:45:00.000+02:00

Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
şeker de yiyebilsinler.

NAZIM HİKMET

Erdoğan kime sobe diyecek!

2008-12-24T17:14:00.001+02:00

vicdan K

Meteoroloji 'kar yağacak' diyor; yağıyor… Yağmur, fırtına, rüzgar diyor; sekmiyor.
Bu, elektronik devrimin nimetlerinden yararlanmadır. Kimse gökyüzüne bakarak geleceği göremeyeceğine göre; bilime inanmak gerekir.
Ben diyorum ki; meteoroloji, AKP Bursa Büyükşehir Belediye Başkan adayları arasından belirleyeceği kişiyi 'havanın durulması için' açıklayıverse!
"Bursa'da kar yağışıyla birlikte belli olan aday şu kişidir deyiverse:)”
Zira AKP'deki beklentiler ve muhalefet olmayı başaramayan sözde muhalifler çatlayacaklar. Bekleyiş uzadıkça yıpranma arttı. Ben bile artık sinirleniyorum!...
AKP Büyükşehir Belediye Başkan adayı için yapıldığı öne sürülen kamuoyu yoklaması sonuçlanamadı gitti...
Adayların notunu vatandaş ve sokak verecek, AKP Merkezi de işaret edecek... Gülerim.
Bilişim çağındayız...
Bu çağda hala vatandaşın ve sokağın karnesi ortaya çıkmıyorsa ya da çıkamıyorsa; Başbakan Tayyip Erdoğan'ın kulisleri dinlediğini söyleyebiliriz.
Yoklama dediğin nedir ki zaten.
Recep burada mı?
Hikmet burada mı? diye sorarsınız.
Az dedikodu yapan hemen ayağa kalkar ve 'buradayım' deyiverir.
Bazen birisi başkasının yerine 'buradayım' diye bağırabilir.
Sınıf başkanı da elini kaldırır ve 'Sen bir adım öne çık' diye seslenir.
***
Bursa'da 'AKP Büyükşehir Belediye Başkan adayı Hikmet Şahin mi, Recep Altepe mi olacak', yoklamasının bir türlü sonuçlanamaması gerginliği artırıyor. Adaylık, Başbakan Erdoğan'ın iki dudağı arasında kalınca vatandaş gargara yapmaya başladı bile.
Sokaklara bakarsanız yandınız.
Sokaklar; kar ve geçim derdinde...
Delegelere bakarsanız, o zaman iş daha beter...
Eğer Erdoğan; delegenin önerdiği ismi vermez ise, o zaman ne olacak?
'Recep mi Hikmet mi' derken, ya bir başkası açıklanırsa. Yandı gülüm keten helva!
Gitti rantlar, gitti yatırımlar, gitti yan gelip yatmalar...
***
Şu bir gerçek ki;
Bilişim çağında oyalama taktiği güdülüyor. Bıktırılıyor.
... Ve ne gariptir ki; AKP Büyükşehir Belediye Başkanı adayını sadece AKP'liler merak etmiyor; ANAP, DP ve MHP gibi muhalefet partileri de heyecanlı.
Zira konuşulanlara göre; (ya da siz buna duyum deyin), eğer Erdoğan 30 yıllık dostu Hikmet Şahin'i aday olarak dillendirmezse, yani; adayımız Recep Altepe derse, o zaman ANAP, DP ve MHP, 'Hikmet Şahin'e adaylık teklif edecekmiş...
AKP düşüne dursun ama Şahin'in taliplileri çok...
***
Yazıyı yazarken kulağım TV haberlerinde. Bir taraftan interneti kontrol ediyorum. Bir taraftan telefon konuşmaları yapıyorum. Henüz adayı kimse bilmiyor. Batının en önemli illeri açıklandı. Marmara'nın en önemli ikinci ili Bursa kilit altında.
AKP 'kesin alırız' diye düşünüyor olmalı ki; 'aday' önemini kaybediyor!
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) belediye başkan adaylarını takır takır açıkladı.
Gecikmenin, geciktirmenin kimseye faydası yok. Her an bir patırtı, her an bir gürültü kopabilir.
Adaylar bunalabilir.
Ankette yanıt verenler 'cayabilir.'
İnsanları sıkmanın, oyalamanın cezasını sandıkta almakta var!
KAR BİLİŞİM ÇAĞI DEMİYOR
Bilişim çağı dedik. Bilimadamları bir taraftan Mars'ta su olduğuna dair kanıtlar buluyor.
Bir taraftan 'Kara Delikler'in yeni kardeşleri zuhur ediyor.
Türkiyem ise kar yağdığında 'telgraflı, PTT'li günlerine dönüveriyor.
Büyükşehirler, İstanbul, Bursa ve Ankara kara teslim olurken, 'kanlı' trafik kazaları örtüyor caddeleri...
"Doğu'da bin 587 köyün yolu yağan karla birlikte kapandı" haberi kahrediyor.
Seçim sath-ı mailine giren ülkede ise 'isimler' öne çıkıyor.
Belediyelerin göbeği Ankara'ya bağlı olduğu sürece biz bir adım öteye gidemeyiz.
Yoksulluk, acı ve gelecek kaygısı bugünlerin işi değil...
Bugünün işi 'iyi saklanmak ve saklamak.'
Bakalım Başbakan Tayyip Erdoğan, kime 'sobe' diyecek!

Yanı başımızdaki Tarihle muhabbet …

2008-12-22T15:56:00.003+02:00

vicdan k

Eski fotoğraflar, her zaman beni hüzünlendirir, çocukluğuma doğru yolculuk yaparken, o fotoğrafın içinde düğünler, bayramlar, akraba ve sülalelerinin beraberliğinde ‘40 yıllık kahvenin hatırına’ uzanan nice anılar dile gelir.
Beyaz koskocaman zarfın içinden siyah beyaz bir fotoğraf çıkıyor. Fotoğrafın arkasına bakmadan resme dalıyorum..
Resmin altında ki notta; ‘Mudanyalı Kemale Doğruer Girit’ten gelirken annesinin kucağında,. Babası ve büyük kardeşleriyle..
Ne müthiş bir fotoğraf…(fotoğrafın sahibini sonra öğreniyorum, İsmail Karaaslan’ın ailesi)
‘Mavi gözlüler’ ne çok benzerler birbirlerine… Balkan göçmenlerinin farklı dillerinde öyküler birbirine yapışmıştır. Sürgün, göç, soykırım dillerinde ‘nice acılar’ tanıklık eder böylesi fotoğraflarda.
**
Giritli ailenin siyah beyaz fotoğrafında, evin reisi asker giysisi ile kalabalık ailesinin ortasında oturmuş, anne kenarda en küçük çocuğunu göğsüne yaslamış sımsıkı ve siyah çarşafını öylesine atıvermiş başına; siyah duvak gibi..
Girit kadınının siyah çarşaflı olarak Türkiye’ye geldiğini ve çarşafını attığını öğreniyorum..
Bilirim ki, Arnavut ninemler oyalı yemeniler ya da siyah üçgen başörtüleri ile gelmişler..Geldikleri köyde (Gemlik-Kurşunlu-Elegmi)ise yöresel giysi olan çarşaf, ferace ile tanışmışlar.. Bu üst giysi kullanım bakımından kolaydı, komşuya giderken hemen başına geçirilen ferace ya da lastikli etekten oluşan, saçları kapatan öylesine bağlanan siyah uzun bir örtü…
Manto –eşarp takımının köy giysisi desek daha doğru olur.
**
Fotoğrafın arkasında yer alan bir davetiye..
Prof. DR. Bozkurt Güvenç’in katılacağı, U.Üniversitesi ile Mudanya Belediyesi’nin işbirlii ile ortaya koydukları Giritli Mübadilleri konulu alan kitap tanıtımı.
‘Mudanya’nın Akdenizli konukları –GİRİTLİLER’ başlıklı kitabın yazarları Fulya Düvenci Karakoç ile Funda Düvenci Tunçdöken kardeşler. Mudanya’da ki tanıtımda yerimi alıyorum.
Doğrusu Bozkurt Güvenc’in 4 yaşlarında yaşadığı anneannesi ile öyküsünü dillendirdiği , ve bir türlü Giritli kadınını tam anlatamadığı bölümden çok, elimdeki kitaba dalıyorum. Belki de ben şanslı torunlardandım, zira Ninemle 20 yaşıma kadar yaşayıp, onun soykırım masalını dinlerken, Rumelili Arnavut kadınlarıyla büyüdüm. Üstelik ‘Arnavut’ dili ile…
**
Konu mübadele ve göç ve de soykırım olunca bir de yüreğimde ‘balkan’ kökeni yaşayınca sözlerim dağıtıyor, kusura bakmayın sevgili okurlarım..
Nerede kalmıştık? Ne anlatacaktım?
Evet kitabı henüz okuma fırsatını bulamadım. Tabi ki, okuyacağım ve çok yararlanacağım bunu biliyorum.
Şöyle bir göz gezdirdiğimde bile neler neler buldum..
Poyrazın en müthiş estiği Mudanya’sında Girit göçmenlerinin torunları ile ‘sözlü tarih’ görüşmesinden ortaya çıkan ‘harika bir yapıt’…

Özellikle 1923 yılı mübadelesi olması dikkatimi çekiyor. Zira o tarihte Kosova soykırımından göç eden ve aynı kaderi paylaşan ninem ve dedemin torunuyum .
Ancak ben bu kardeşler kadar çok şanslı değilim… Zira 1923 Kosova Arnavut göçü ile ilgili tam bir kaynağa ulaşamadım. Kosova’ya dair binlerce soykırım ve göç bilgisi var da, 1923 yılı geçiştirilmiş, öylesine…
GİRİT’LİLERİN DİLİNDE YOLCULUK
Sayfalar açtığım an kayboluyorum.. Özellikle, Ali Onay’ın babasının Girit’ten getirdiği ve üzerinde ‘1851 tarih’ yazılı olan sandığa takılıveriyorum. Bu sandıkta bin yıllık göçün öyküsü yaşıyor!..
Konuşturmak gerek ..Bu sandığın içinde kimlerin eşyaları, çeyizlikleri, ziynetleri ve ruhları sarmalanıp bohça oluverdi; naftalin kokusunda kaybolurcasına kim bilir!..
Bin yıllık topraklarından göçün hikayesi bu.. Giritli ailelerin lakapları, meslekleri berberlik terzilik, kunduracılık, manifaturacılık, taş işçiliği, halıcılık, ipekçilik ve özellikle dış satıma yönelik ticarette ağırlığı bulunan Rum ve Ermeniler…
İşte önemli bir belge;
- 1889 yılı kayıtlarına Bursa Ticaret Odası Yönetim Kurulu’nun üye çoğunu oluşturuyordu ve artık bursa da değillerdi..(*)
‘KURTULUŞ’
Kitapta da anlatıldığı gibi;
- Giritli Müslümanlar için ‘kurtuluş’ olarak nitelendirdikleri mübadele koşulları diğer yandan zorlularla doluydu..(*)
19 Ekim 1923 tarihinde 5 .bin kişi Girit’ten hareket ediyor. Yanlarına aldıkları birkaç eşya ile..
Arada sandık getirme, konsol getirme şansına sahip olanlar az olsa da..
**
Çoğu Türkçe bilmiyordu. Ömürleri boyunca görmedikleri hiçbir bağı olmadıkları bir ülkeye göçün hikayesidir bu..
İşte bu nedenle ‘yerli halkla kaynaşma sürecinin uzamasına neden oluyor. Öyle ki kuran bilmelerine şaşırdığına, ölüleri neyle yıkadıklarının soruluğuna dair hatıralar var..(*)’
**
Özellikle 1930’lu ve 40’lı yıllarda yunanca konuşmaları yasaklanmış..
Bir not:
18.11.2008 tarihinde Ali Pekman ve Mehmet Akbaş’ın verdiği bilgiler jandarma başçavuşunun uyardığı ve uymayanlara para cezasına çarptırdığı yönündeydi. İbrahim Kara da annesinin konuşmalarını işiten başçavuşun ‘Burası Türkiye. Türkçe konuşun hanımlar’ diyerek onları uyardığını hatırlattığını anlattı. (*)
İkinci Dünya Savaşı döneminde bir zamanlar anadilleri Yunanca, Arnavutça, Sırpça, Hırvatça veya başka bir dil de olsa artık Türk ulusunun ülküsünü benimsemesi ve Türkçe konuşması bekleniyordu. Kamuya açık yerlerde bir dil konuşmaları halinde ‘Vatandaş, Türkçe Konuş’ kampanyası gereği para cezası ödemek zorunda kalıyorlar(*12)
**
İşte bir zamanlar anadilleri Yunanca, Arnavutça, Sırpça, Pomakça, Hırvatça, Boşnakça olanların öyküsüdür anlatılanlar…
Kültürleri, düğünleri, lakapları, fıkraları , manileriyle..… ve o dönemin mübadele göçünü ayrıntılı olarak dilendirilmiş bir sözlü tarihtir bu..…
‘Yanı başımızdaki Tarih’i(*) buluyoruz bu kitapta..
Genç araştırmacılar Fulya Düvenci Karakoç ve Funda Düvenci Tunçdöken'in kutluyorum...
NOT:Gerçek okuyucusuna bu yapıtın iletilmesini istiyorum..

Kurşun kalemim kurşunsuz kalırsa!

2008-12-17T21:35:00.000+02:00

Aristo ve Eflatun demokrasiyi eleştirmiş... o zamanlar "ayak takımının yönetimi(*)" gibi aşağılayıcı kavramlar da gündeme gelmiş, tartışılmış...
Tarihin ayak izlerinde 'ayak takımı' hep yönetilmiş aslında. Erkler, bütünsel ekonomi ve küreselleşme yoluyla örmüş geleceği. Liberal, komünist, faşist, anarşist, demokrat olduğunu sananlar, ön kimlikleriyle girmiş elbisenin içine.
Demokrasi'nin biçilmiş kaftan olduğu da ezberletilmiş.

Demokrasinin anası Yunanistan'daki son olaylara bakıyorum da, etiketsiz (!) demokrasi'nin insani bakışı, ruhu, vicdanı, erdemliliği öne çıkıyor. Öğretmenler, öğrenciler, çalışanlar, işsizler, borcunu ödeyemeyenler sokaklarda.

Komşumuz Yunanistan'da 15 yaşında bir çocuk polis tarafından öldürülüyor.
Ülkemde kaç çocuk polis tarafından öldürüldü diye soruyorum. Kaza (!) kurşununa gelenlerin sayısı hiç de az değil.
İşte burada kurşun kalemim silgi diye bağırıyor. SİLGİ!..
Demokrasinin 'kalemi'mi kurşunladığı (!) anlar. Nasıl anlatacağım şimdi ben?!
Öyle bir anlatmalıyım ki; Kurşun kalemim yazdıkça bitmeli, açacağımın (kalemtraş) jileti küfleninceye kadar kullanılmalı...
Yoksa kurşun kalemim 'kurşunsuz' kalır yazamam!..

Yunanistan hala karışık...
Eylemler, bombalar, ortalık allak bullak... dünya duyarsız kalmıyor.
Ne garip…
Bizde kaza kurşunu ile ya da bir eylem sırasında polis tarafından öldürülen nice ergenler yatar mezarlarda. Nice analar babalar yanar yanar da 'gık' çıkaramazlar; polis kurşunu söz konusu olunca!…
... Ve ne gariptir ki; bu polislere bazen terfi verilir...

Yunanistan televizyonunda olayları analiz eden siyasi parti temsilcileri, polisin bu kadar kolay silah kullanabilmesini eleştirebiliyor. Gösterilerde polisin aşırı güç kullanmasını yerle bir ediyor.
Yoksa demokrasi bu mu?
Eflatun'un ne der; "devlet adamı filozof olmalıdır'… Yoksa demokrasi 'ayaktakımı' oluverir!..

GENÇLER TELEVİZYONU ELE GEÇİRDİ
Lafı uzatmaya ne gerek var.
Öldürülen çocuk için eylem yapan çocukların, canlı yayında haber sunan spikerin programını ele geçirdikleri anı unutamam. Büyük bir olgunluk, erdemlilik hissettirdiler. 'Demokrasinin' varlığını o zaman gördüm.
Spiker mikrofonu ve yerini çocuklara gönüllü veriyor gibiydi.
YA BİZde böyle bir şey olsa...
Belki 'Ergenekon çocukları' oluverirler…
Ve ülkemin çocukları değilmiş gibi, polisler biber gazlarını sıkarak onları zararsız hale getiriverirler.

Gözlerim doluyor; 12-15-16 yaş grubundaki kara saçlı, kara gözlü çocuklar 'öldürülen çocuğun' hakkını istiyorlar. Hükümeti 'istifa'ya davet ediyorlar.
Şimdi sorarım, bundan sonra Yunanistan'da bir polis kazayla bile olsa bir çocuğu öldürebilir mi?
O silahı eline aldığında 'düşünecektir'...
Bunlar çocuk…
İşte bu kadar.
Çocuklarına, gençlerine sahip çıkanlar, 'demokrasi elbisesi'nin hiç de kaygan olmadığını, ipek gibi sıktıkça avuç içine sığmayacağını bilir...
İşte bu gençlere ve çocuklara dünya sahip çıkıyor. Her yerde eylemler sürüyor.

ÖLDÜREN POLİSE AVUKAT YOK
Yunanistan da avukatlar polisleri savunmayı reddediyor.
Bizde ise polisleri savunan avukatlar var. Bunu bir eliştiri olarak yazmıyorum. İçeriğe dikkat çekiyorum.

POLİS SENDİKASI HUKUK DANIŞMANLIĞI
Atina'da Polis sendikası hukuk danışmanlığı varmış...
Atina Polis Sendikası hukuk danışmanı Vaios Skambardonis, polislere silahı ancak ve ancak insan yaşamı tehlike altında ise kullanmalarının tavsiye edildiğini söylüyor.
Çocuklar bir süre sonra ellerine kalemlerini, silgilerini, cetvellerini alarak sıralarına oturacaklar.
Yürekleri daha korkusuz olacak. Sokaklarda öldürülmeyeceklerini bilecekler.
Atina Üniversitesi Rektörü Christos Kittas*, hükümetin yeterince koruma sağlayamadığı gerekçesiyle istifa etti.
Eyyy hukukçular, eyyy öğretim üyeleri şimdi 'gençler'e verin ülkemi… Onlara güvenin.
Eyyy polisler 'silahsız' eylem yapın!..
Tam zamanı...
(*) net kaynak

38 Yıl Önceki

2008-12-14T15:06:00.000+02:00

38 yıl önceki sıkıyönetim coğrafyası bugün ölüm kokuyor

Hatırlayanlar ve siyasal tarihimizi takip edenler bilirler; 13 Haziran 1970'da sendika, toplu sözleşme ve grev hakkı yaslarında değişiklikler yapılması için meclise bir tasarı sunuldu. Tasarı işçilerin istedikleri sendikaya serbestçe üye olmalarını ve beğenmedikleri sendikalardan ayrılmalarını güçleştiren toplu sözleşme ve grev haklarını kısıtlayan hükümler içermekteydi. Bu duruma karşı en büyük tepki doğal olarak konunun mağduru işçilerden geldi ve sıkıyönetim ile sonlanan Türkiye’nin ilk işçi hareketi başlamış oldu.

15 HAZİRAN
Gösteri ve yürüyüşler İstanbul, Ankara, Kocaeli ve İzmir’de başladı. Olaylara çeşitli işyerlerinden yaklaşık 70 bin işçi katıldı. İki gün süren 15-16 Haziran işçi direnişinin ilk günündeki en sert an İstanbul’da Ankara Asfaltı’nda meydana geldi. Kartal kavşağında işçilerin karşısına bir tabur asker ile üç tank çıktı. İşçiler asker barikatını aşıp Başbakan Süleyman Demirel’in kardeşi Hacı Ali Demirel’in Soğanlı’da bulunan fabrikası Haymak Döküm’ü tahrip etti. Birinci gün, güvenlik güçleri tarafından işçilere sert müdahalelerde bulunulmadı. 15 haziran 1970 günü işçi direnişini yönetmek üzere kurulan “Anayasal Direniş Komiteleri” gün içerisinde 10 bini aşkın telgraf çekti. Cumhurbaşkanı, Başbakan, Meclis Grup Başkanları, Güvenlik Kurulu, Çalışma Bakanı ve Tabii Senatörlere “27 Mayıs Anayasası’nın temel esprisi olan direnme hakkımızı tasarılar meclislerden geri alınıncaya kadar kullanmaya kararlıyız. Sizi uyarmayı ulusal bir ödev sayarız.” mesajı gönderildi.

16 HAZİRAN
İkinci günün bilânçosuna bakıldığında karanlık eller ve derin güçler tarafından birinci günün gecesinde düğmeye basıldığı açık açık anlaşılıyordu. 16 Haziran’daki eylemlere 168 işyerinden 150 binden fazla işçi katıldı. Eylemlerin ikinci gününde polisle işçilerin çatışmaları sonucunda 5 kişi hayatını kaybederken, 85’i ağır olmak üzere 200’e yakın kişi de yaralandı. Gününün sonunda işçiler eylemlerini 17 Haziran’da devam ettirmek üzere anlaşmış ancak bu anlaşma İstanbul ve Kocaeli’ de sıkıyönetim ilan edilmesi ile hayata geçirilememişti.

38 YIL SONRA
38 yıl boyunca toplumun tüm katmanlarında olduğu gibi işçi sınıfı üzerinde de önemli değişiklikler meydana geldi. Aradan geçen süreç dayanışma ve hak arama mücadelesini erozyona uğrattığı gibi çalışma hayatını da olumsuz etkilemiştir. 38 yıl önce işçi sınıfının ilk eyleminin başlangıç noktalarından biri olan Kocaeli-İstanbul arasında bugün tersane işçileri bir bir ölüyor. Yetkililer ise hatanın tamamen tersane işçilerinde olduğunu belirterek daha dikkatli olmaları konusunda uyarılarda bulunuyor. 1985 yılında tutulmaya başlanan kayıtlara göre; tersanelerde bugüne kadar ölen 98 işçinin 47 'si yüksekten düşme, 12 si patlama sonucu denize düşüp boğularak, 21'i meydana gelen patlamada yanarak, 18 işçiyse elektrik çarpması sonucu hayatını kaybetti.

SES YOK
38 yıl önce işçiler sosyal haklarını kaybetmemek için birleşti. Önemli bir dayanışma ortaya koyarak direndi ve siyasal tarihe damgasını vurdu. O dönem sıkıyönetim ilan edilen coğrafya bugün haddinden fazla ölüm kokuyor ve ne yazık ki buna hiç kimse ses çıkartmıyor. Bugün o sıkıyönetim coğrafyasında işçiler direnerek değil çalışarak ölüyor...
*Çağdaş Gazeteciler Dergisi'nden alındı..

Aç gözlerini “Adalet kadını” Erdal sana bakıyor...

2008-12-14T15:03:00.001+02:00

Bu fotoğraf 28 yıl önce bugün çekildi. Fotoğraftaki “çocuğu” tanıdınız mı? Peki bir elinde kılıç diğer elinde terazi olan gözleri bağlı genç kadını bilir misiniz? “

“Adalet kadınının” gözleri neden bağlıdır hiç merak ettiniz mi? Fotoğraftaki “çocuk” 28 yıl önce bugün Ankara Merkez Cezaevinde infaz edilirken “Adalet kadınının” bağlı olan gözlerinden kanlı gözyaşları aktı mı gerçekten?

İDAMA GİDEN YOL
30 Ocak 1980 günü sağ-sol çatışmasının yoğun bir şekilde yaşandığı sıkıyönetim günlerinde MHP'li Bakan Cengiz Gökçek'in koruması Süleyman Ezendemir, ODTÜ öğrencisi Sinan Suner’i öldürür. Bu cinayetten iki gün sonra bir protesto gösterisi yapılır. Göstericiler ile askerler arasında çıkan çatışmada er Zekeriya Önge ölürken, fotoğraftaki “çocuk” 24 kişiyle birlikte gözaltına alınır. Bundan sonra tarihin belki de en hızlı yargılama süreci başlar. 19 Mart 1980'de fotoğraftaki “çocuk” idama mahkum edilir. Aldığı ceza 13 Aralık 1980 günü Ankara Merkez Cezaevi'nde infaz edilir. “Çocuk” asılır… “Çocuk” beslenmemek için asılır.

YAŞ ONYEDİ
Fotoğraftaki “çocuk” mahkemede defalarca suçsuz olduğunu söyler. Panikle tek el ateş ettiğini ve kimseyi hedef almadığını belirtir. Silahında beş adet mermi olan “çocuk” yakalandığında silahının şarjöründe dört adet mermi bulunmaktadır. Ölen asker sırtından vurulmuştur. “Çocuk” ise üzerine doğru gelen askerler ile yüz yüze bakmaktadır. Ölen askerin otopsisi sonucu merminin yakın mesafeden sırtına girdiği ve aşağıdan yukarıya doğru bir seyir izlediği rapor edilmişken; “çocuk” ile askerler arasındaki mesafe 15 metredir ve “çocuk” askerlerden 3.5 metre yukarıda bir bölgede bulunmaktadır. Askerin sırtından çıkartılan mermi ve “çocuğun” silahındaki mermiler karşılaştırılmaz. Mermi çekirdekleri birileri tarafından yok edilir. 17 yaşında olan “çocuğun” bir an önce asılması için adli tıp raporu ile yaşı büyütülür. “Çocuğun” İdam kararını iki kez bozan emekli Hakim Albay Ahmet Turan dahi bu idam kararına, infazdan yıllar sonra ciddi eleştiriler getirmiştir.

SON BAKIŞ
Yakası kürklü paltosu ile soğuk ve izbe koğuş kapısından hayata son bakışını atan “çocuğu” o dönem foto-muhabiri olarak görev yapan Savaş Ay ölümsüzleştirdi. Objektife yansıyan bu inançlı ve masum bakış, önce gözlere hitab etti acı ile daha sonra destansı bir ezgi olarak bu toplumun kulaklarına ses verdi. Savaş Ay’ın objektifinden yansıyan bu kare Aysel Gürel ve Onno Tunç tarafından öyle bir harmanlandı ki; “Bir söz bitişi gibi son buldu sevişler/ Bir yaz güneşi gibi eritir bu terk edişler/ Bir an duruşu gibi, ömrün bitişi gibi/ Veda ederken aşk ateşi gibi söner iç çekişler/ Amman amman yandım amman/ Acı yüzler, kurşun gibi izler/ Son bakıştaki o gözler kaldı aklımızda” sözleri Sezen Aksu’nun o muhteşem yorumu ile “acının şarkısı” olarak hayat buldu.

CEVAPSIZ SORULARIM
Cevabını bulamadığım sorularım vardır. Cevabını bulamayacağımı bile bile hep merak ettiğim sorular... Bir elinde kılıç diğer elinde terazi olan “Adalet kadınının” gözleri neden bağlıdır? 28 yıl önce bugün “Adalet kadınının” bağlı olan gözlerinden kanlı yaş akmış mıdır? Netekim “darbeciler” mutlu mudur? Fotoğraftaki “çocuk”... Erdal Eren... hatırladınız mı?

*Çağdaş Gazeteciler Dergisi'nden

Uludağ'ın efsaneleri...

2008-12-02T22:13:00.000+02:00

v.kayir

Zeus'un zirvede oturup kafası kızdığın da aşağı şimşekler yağdırdığı dağımız… Mysia Olimpos Dağı... Keşiş Dağı en son Uludağ...
Heredot Tarihi'nde Uludağ, 'Olympos' olarak geçer. Ve Olympos'ta Lydia Kralı Kroisos'un oğlu Atys'in yaşadığı trajedi anlatılır...
Efsaneler ilginçtir… O dönemin ünlü simalarını, insanlarını aramızda dolaştırır. Bir ağacın rüzgarla buluşmasındaki ıslık, insanı hatırlatır. Bulut, güneş, kar birlikteliğinin o muhteşem görüntüsünü buluruz Uludağ'da. Ya da bulduğunuzla yetinmeyi öğrenirsiniz zamanla...
Tanrılar terk etmiş… İnsansızlaşmış olan dağımızda köylüler var...
Yeşil battaniyesini insan eliyle üzerinden atmaya başlayan dağ, maden bölgesine doğru kelleşmiş... Kar yağmamaya yeminli gibi... Küresel ısınmanın getireceği yükü kim, nasıl kaldıracak merak ediyorum.

Kış aylarında beyaz elbisesini giyinen dağımın sıkıntısı çok. İçim daraldı gezerken. Yolları, çamurları, devrilmiş ağaçları, bakımsızlığı çarptı gözüme.
Karsız dağım gerçekleri ne güzel de gösteriverdi!

Peki bu oteller nasıl doğuverdiler?

Siyah beyaz filmlerde 'Büyükyıldız Otel' ya da 'Beceren Otel'i seyrederdik. Zengin kızı Filiz Akın ile kayak hocası Cüneyt Arkın'ın aşkları yaşanırdı...

İşte ilk otelcilerimizden Ferruh Ulukardeşler'le kardeşliğini ilan eden 'Uslan Otel'in' sahibi Serhat Uslan'ı dinlerken geçmişe daldım.

Ferruh Ulukardeşler, "Mustafa Kemal Atatürk, 1930'lu yılların yaz aylarında Uludağ'a gelmiş ve şimdiki Büyük Otel'in yerinde yemek yerken "Burada bir otel yapın" diyerek Uludağ'ın istikbalini o günden görmüş ve o talimat ile Büyük Otel ve Kayak Evi yapılmıştır. Zaman geçtikçe İffet Hanım'ın Odun Palas'ı, Fahri'nin Kirazlıyayla'dan Uludağ'a taşınması, rahmetli Alkoçlar'ın otel yapımına başlaması ve 1971 yılbaşı gecesi Ulukardeşler Otel'in bir kısmının bitirilerek hizmete açılması" sözleri takılıyor kulağıma...

İffet hanımın o yıllardaki mücadelesini dinliyoruz. Otel ne ki, baraka bile yok. Çadır otelde yaşarlarken, şimdilerdeki gibi, 'müşteriiii' diye bağırtılar yerine o dönemde 'bir battaniyee' diye dua edildiğini anlatıyor Ulukardeşler.

Oteller kurulurken, onlarca ağaç kesiliyor. "Hatta öyle bir duruma gelmiştik ki, otelcilerden Hayri Yazıcı, 'ağaçlar bitti, yeter' diye bağırdı" sözleri gelip beynime oturuyor.

OTELCİLER BİRBİRİNİ BOĞAZLAYACAK!
Şimdilerde, 18 otelcinin birbirinin boğazını nasıl sıkacağının derdinde olduğunu söylüyor Ferruh bey...

'Altyapısı' olmayan, üst yapısını karın kapattığı anları yaşamak...

Otelcilerin birbirini boğazlama konumunda oldukları bir anda Uludağ'ın ağabey otelcilerinden Ferruh Ulukardeşler'le yeni konukları arasında yer alan Uslan Otel'in sahibi Serhat Uslan kardeş otel oluveriyorlar. Ağabey kollarını açıyor...

Ulukardeşler bir ara dönüyor ve Serhat beye; 'Aklın yok mu senin, ne işin var be kardeşim' esprisini de patlatıveriyor.

Ferruh beyin canını en çok sıkan da Başbakan Tayyip Erdoğan'ın "Uludağ 1. Gelişme Bölgesi gecekondu gibi. Yıkın" sözleri...

Vali Şahabettin Harput da otelcilere "yıkın" diyesiymiş...

Hayri Yazıcı'nın "30 milyon dolarlık tesisim var. Parayı verin yıkayım" sözünü hatırlatıyor Ferruh bey.
Antik çağlarda tanrılar cezalandırırmış, şimdilerde cezanın adı 'değişim ve dönüşüm' olmuş durumda.

HAMAMDA BAYILAN AYILAR NERDE!

Gelelim Ferruh Ulukardeşler'in unutulan lakabına..
Türkiye'de ayıların toplanmasında rol alan ender kişilerden Ferruh bey.
Sokaklarda burunlarına çengel takılarak oynatılan ayılar için 'toplatma' isteyenlerin başında geliyor. Uludağ Üniversitesi hemen harekete geçiyor. Gerekli düzenlemelerle ayı oynatıcılığı da bitiyor.

Şimdi sokaklarda niye ayı oynatılmadığını hatırlatmak istedim. Zira bu haberi ilk yapan muhabirdim o zamanlar.

'Ayıcı Ferruh' lakabı işte oradan geliyor.
İngiltere'den bile arıyorlar. "4 ayı var alır mısınız?" diye soruyorlar.

Şimdilerde doğal ortamlarında bile rahat yok hayvancıklara... Çünkü ayılara dağlarda yer kalmadı...
Dağımıza 'bereket' getirmek isteyenlere 'hoş geldiniz' deriz. Biz de Ulukardeşler gibi kollarımızı açarız.
Merhaba 'orta hallilere' de hizmet etmeyi hedefleyen Serhat Uslan ve ekibine... Merhaba.
Nice nice bol ağaçlı, bol karlı, bol kazançlı günlere...

TOKİ'nin çatıları kağıttandır kağıttan!...

2008-11-25T17:04:00.000+02:00

Vicdan kayır

Kestel'in TOKİ zerdeleri gördünüz mü, '16.kat suya, vatandaş gözyaşına boğuldu' başlıklı haberi İstihbarat Şefi Hayriye Turgut Teker'in haberi ve fotoğraflarını görünce, 'kral çıplak' olduğu çıkıverdi.
***
O muhteşem o harika o çevre düzenlemeleriyle Avrupa kentlerindeki apartmanlara taş çıkaracak TOKİ binaları lodos-yağmura dayanamadı. Kağıt gibi çatılarındaki kiremitler uçuverdi. Hatta ki, bir okulun kiremitleri uçuyor da, hafta sonu olmazsa çocuklar ölüm tehdidin de olacaktı.
**
Bir kadın fotoğrafı düşüyor masama,
Kadıncağız çocuğunla naylonladığı koltukların üzerine çıkmış, evde ne var ise çanak, kova , bardak koymuş modern dairesinin zeminlerine. Zira şemsiye çatı uçuvermiş..
Ne görüntüler. Gülsek mi ağlasak mı? Aziz Nesin'lik bir öykü yazılır da, sayfalarımız yetmez!.
Tuvalette hacetini yapmak için de klozetlerin yanında bir kova duruyor, zira üst kattan gelen pislikler kovaya toplanıyor!..Pes doğrusu..

16. katı nasıl su basar demeyin basıyor işte…
Alt katları hep anlardık da, üst katların su basması ilk kez karşılaşıyoruz
**
Seslerini soluklarını duyurabilmek için Pazar günü feryat figan yükselmiş Kestel'in Çataltepesi'nde. Ancak ne ses duyan olmuş ne de el uzatan…
Göl suyunu andıran 16 katlara.. Telefonlar kilitlenmiş ancak kendilerine cevap verecek bir yetkili bulamamış TOKİzedeler. Bir telefon kadar yakın olmuş Meclisimin KİT Komisyon üyesi CHP'li milletvekili Abdullah Özer ve Makine Mühendisi CHP İl Başkanı Gürhan Akdoğan..
İlçelerine gelen telefonlarla hareket eden partililer de inanamamışlar damlayan yağmur sularından oluşan göllere..
**
'Damlaya damlaya göl olur' derler atalarımız.. Ama bu genelde para için kullanılır.. Bilemezler ki atalar gelecekte bir TOKİ olacak. Damlata damlata daireleri ev yapacak..
Kadınlar 16. kattan tasları dolduran yağmur suyunu atacak. Erkekler bir türlü bağlanmayan, bağlansa da müteahhit tarafından istendiği iddia edilen 80 YTL için yanmayan kalorifere inat lüks binaların önünde inşaat artıklarını yakarak ısınacak..
Pes diyorum, valla pes….
Marmara depremi geliyor aklıma..
**
Kağıt binaları duyduk da, kağıttan çatılar pek bilinmezdi. Yahu çok eski binalarda bile o dökülen kiremitlerin üzerine taş koyar yoksulum hallerinde.
Naylonlar serer, taşlarla korur yine de yağmur basmaz çatıdan! …
İlle yağmur ve lodos mu olmalımıydı ki, TOKİ makyajının akması için..
**
Bir başka resim ilişiyor gözüme Hayriye'nin fotoğraf merceğine takılan.
Kestel Belediye Başkanı Yener Acar'ın yanakları elma gibi olmuş, karşısında onu fırçalayan KİT Komisyon Başkanı Abdullah Özer var… Fırça oy için TOKİ ile nikah kıyan belediyelere mi ? Yoksa hazine arazilerine 'ben yaptım' oldu diyen TOKİ'ye mi ?
**
Peki bu nikah hangi hallerde bozulur.. Ya lodos ya da depremde.
Ya da İMAM NİKAHINDA OLDUĞU GİBİ
BOŞ OL
BOŞ OL
BOŞ OL….

Kiminin seçim muskası -Kiminin Ayetel Kürsi’si

2008-11-05T12:56:00.001+02:00

vicdan kayır

Yerel seçimlere günler kala AKP’liler de belediye başkan adaya adayları belediye aday adaylıklarını açıklamaya başladılar…Bursa’da ise AKP’nin en büyük hedefi Nilüfer…
Belediye CHP giysisini AKP’li gömlekle değiştirmek isteyenler Mustafa Bozbey’i hedef seçti.
Mart 2004’te Tahsin Bulut’u başkan adayı göstermelerine rağmen yüzde yüz olarak bakılan kazanımlarının finalindeki hüznü hep birlikte seyrettik..

O yıl, O fotoğrafta Bozbey’in varlığı dikkat çekmişti. Nilüfer o gece havai fişekli giysiler içinde, halaylı, davullu, müzikli bir ilçeydi… Havai fişekler her daim Nilüfer’in giysisinde vardır. Eksikleri vardır. Eleştiririz, eleştiriyoruz da...Dün de AKP İl Binasında İl Başkanı Sedat Yalçın, her ne kadar ekonomik ve terör olaylarını değerlendirse de bir yanına AKP Osmangazi İlçe Başkanı Tahsin Kara’yı diğer yanına AKP Nilüfer İlçe Başkanı Metin Düvencioğlu’nu olarak önümüzdeki hafta yapılacak olan ilçe kongrelerinde kendilerini desteklediğinin sinyalini verdi. Toplantının konusu ilçe kongreleri olsa da konuşulan AKP’nin Nilüfer takıntısı oldu..
***
Ampulün ışığından daha büyük enerji sağlayacakları kesindir.
Ne diyor AKP’nin Nilüfer ilçe başkanı adayı Metin Düvencioğlu Nilüfer Belediyesi için “En büyük enerjiyi harcayacağız.Teşkilat mensuplarından enerji isteyeceğiz..
İnşallah Allah yar ve yardımcımız olur…”
deyip sözleri bitiverdiği an AKP ilçe başkanlarına yeniden ‘aday’ olduğu konusunda basın açıklamasını ‘unuttuğu’ hatırlatılıverdi.
Düvencioğlu, ilçe teşkilatına tekrar adaylığını Gülücükler içinde tanrı aşkına açıklayanlardandı.
Siyaset ve dinin kullanılmamasından yana olarak her daim ‘insan aşkına’ derim..
Onlar ise önce Allah aşkına, sonra seçim aşkına çalışıyor olmalılar..
Düvencioğlu, sempatik birine benziyor.
‘Beni tanıyanlar tanır’ diyor, ama ben tanımayanlardanım. Keşke tanıtsaydı kendini.
***
Düvencioğlu’nun Bozbey için ‘ İşinin kolay olduğunu söyleyen Bozbey’in bize göre işi zor. Öndeyiz.” sözlerini anlıyorum da, cahilliğimi maruz görünüz bu sözünün ardından “ Karanlıktan korkanlar ıslık çalarlar ya ondan sürekli Bozbey önce çıkartılıyor. Bu kez işimizi şansa bırakmayacağız?” sözleri…
Karanlıklarda ampulle de dolaşılmaz , ‘pil’ gerekir unutmamak lazım. Ve Tahsin Bulut’un ‘şansız’ aday olarak nitelendirilmesi beni Bulut adına üzdü.Efendiliği ve yazdıklarıyla tanıdığım Bulut, bence seçimlerde güzel çalıştı.. Talihsizliği Bozbey ve Nilüfer ilçesine aday olması.
***
Bu arada Düvencioğlu, Başkan Yalçın’a dönerek; “Siz açıklamaktan çekiniyor olabilirsiniz. Nilüfer halkının destek vereceği aday olacak. İlçeye yakışan aday kimse o olacak. Sevmediğimiz biri olursa dokunur!... Bizim istediğimiz olursa çok daha iyi olur” sözleriyle ne demek istedi?
Siyaset yazmayan naçizane bir yazar olarak anlamadım, bana anlatır mı?
İl başkanının çekindiği aday kim?
Söyleyemediği söz ne?
” Bildiğim kadarıyla Büyükşehir Belediye Başkanı Hikmet Şahin’in icazet alarak Nilüfer’e Cennet Cankılıç’ta aday adaylığını açıklamıştı.Adaylar içinde bir sancı mı var? Bilmek ister seçimdaşlar, seçmenler. O ilçede bende oturuyorum.AKP’in seçim muskasından neler çıkacak. Tabi başkan aday adaylıklarını açıklarken boynunda ayeti kürsü taşıyanlar o gün olmasa da..
***
Dip NotAllah Razı Olsun Hayriye’ye seçim boyunca bana destek olacağı sözünü verdi. Eh artık Allah Yar ve Yardımcısı olsun Hayriye’nin.Benimle işi zor...

fahriye abla(*)

2008-10-30T21:22:00.002+02:00

Fahriye abla..(*)
vk
Bugün size Kurşunlu köyünden ve Ege’nin toprağından Arnavut kökenli Fahriye abladan söz edeceğim.. 70 yaşında.
Ne zaman sıkıntıya düşsem, ne zaman bir sorunum olsa, her zaman hazır olan Fahriye abla, köyünün ablası, teyzesi, anne annesi…
Onu köy evinden koparmak öyle zor ki..
O kendi elleriyle boyadığı bembeyaz kireçli Rumlardan kalma köyevinde köyünün ilk okumuşu olan öğretmen eşi Salih Hoca (80 yaşında)ile tükenmeyen aşkları ile yaşarlar.
** fahriye ablanın evi
Deniz oksijeni , bahçesi de yaşımı..
Bin bir güçlükle, arada bir de olsa, beton yığını dairemde, bir-iki günde olsa beni kırmayarak konuk olan Fahriye abla, ‘merhabadan’ bir haber kat malikleriyle tanışmış, onlarına Fahriye ablası oluvermiştir.
Bu söylediklerim sizi şaşırtmasın, hiç tanımadığım komşuların isimleri sayıvermesine bir yana, dertlerini bile anlattı.
**
Fahriye abla yine konuğum.. Ama çok üzgün.
Zira insanları anlamakta gittikçe güçlük çekiyor. Bu nedenle de kış aylarında köyünü terk ederek Ege’nin sahillerinde yaşamaktan ise bu kez memnun.
O kuzenlerinin de annesidir. Yitirdiği ablasından sonra miras derdine düşen kuzenleri arasındaki bağı güçlendirme çabasındaydı!. Ancak insanlar ‘paraallah’ olunca teyzelerin bin nasihata bedel sözleri de yok sayılıyor.
Bayram günlerinde tüm akraba ,komşuların uğradığı Fahriye Abla’ya ve geçmişi yeni yeni hatırlayıp, konuşma çabasında olan beşinci felcini geçiren öğretmen eşi Salih hocaya yatağında saldırılıyor!..
Fahriye ablanın kuzenince..
Küfürler hakaretler yağıyor. Tepkisizlik ya da iki yaşlı insana böylesine bir saldırı-küfür-hakaret karşısında donuyor, komşu-akrabalar.
Öyle ki, bir kişi de kalkıp jandarmaya haber vermiyor.
**
Yine de kuzenini Allaha havale eden Fahriye abla bizim susmamızı istiyor. Ancak eşi Salih hocanın beynindeki hasar bu olay sonucunda derin bir iz almıştır.
İşte insanlar bu kadar kötü olmuşlar. Ben genliler. 30 yaşında – sanırım- bir Erkekcik’in yaptığına bakın…
Haneye tecavüz, küfür, hakaret. Adliyede böyleleri doludur. Cezası da ağırdır!.
Tek sebep ise, Salih hocamın o çocuk belleğinden zorlukla çıkardığı bir söz, ‘onu evime istemiyorum’..Ve en küçük Balhan(!) amcanın bu sözü taşıması.
Tüm cümle bu. Hocam, yanlış bir cümle de kullanabilirdi? Evine , yüreğine sığdırılamayan kişiler, kabul görmezler ise susmasını da bilmelilerdir!. Ama nerdeee..
El insaf el insaf..
Ben utanıyorum, böylesine paragöz ve altçukur sözcüklerinin olduğu , sarhoşluğuna sığınarak babaannesinin kardeşine ve yataktaki eşine küfürlü saldırıyor. Düne kadar o bir çocuktu oysa!..
O yine Fahriye ablanın müthiş hoşgörüsü ile kötü çocuk!.

**
Diyeceğim o ki, insan geni bencildir. Bilim adamları insan beyninin protein yerine DNA ürettiklerini savunuyorlar, son gelişmelerde.
Bazı insanların da beyinleri mikrop üretir.
Ve onların beyin ana maddesi Parallahtır!..
Evrimini tamamlayanlar çevreye uyum sağlayarak yaşar..Tamamlamayanlar ise un gibi uçar gider.
Kalan insan iskeletindeki insansız giysidir. Korkaklığıdır.
***
Richard Dawkins’in “ Gen Bencildir” (TUBİTAK yayınları) kitabını mutlaka öneririm.
.
- “Yaşamınız boyunca ne kadar bilgi ve akıl edinirseniz edinin, bir damlası bile çocuklarınıza genetik yollardan geçmez. Her yeni kuşak sıfırdan başlar. Bir beden genlerin kendilerini değiştirmeden saklama araçlarıdır”
- “Bir türü, diğer bir türden üstün kılacak hiçbir nesnel dayanak yoktur. Şempanze ve insan, kertenkele ve mantar, hepimiz, üç milyar sene kadar önce doğal seçilim olarak tanıdığımız süreç içinde evrimleştik” cümlelerini çizelim.

Bilimsel araştırmalar genlerimizin belirli nitelikleri arasında “bencil olduğu”nu kanıtlıyor.Ondan mıdır ki, insan mayası doğanın en büyük kapitalistidir. Doğa ise sosyalisttir, barışcıdır. Üstelik insandişi-erkeğine üretimini sunar . İnsan ise bir kibritle bile doğayı yok eder..İnsan cinayet işler, küfür eder, işkence yapar..Hayvanlar hiç cinayet işler mi? İşkence yapar mı?

İşte düşüncesizliğin kibritinde bir kuzen daha kendini yok etti.
Fahriye teyzelerin yüreğinden silinerek!.
Hoşgörüyle kalınız…
(*annem)

Rabiş halameltisiyle

INGAA

2008-10-21T20:26:00.000+03:00

vicdank
Kadının ve Çocukların insan haklarını elinden alacak olan, onları yalnızca cinsel objeye dönüştürecek olan, cinsel dokunulmazlığına karşı işlenecek suçlara savunmasız bırakacak olan ve bebeklere tecavüzü basite alacak olan yasal düzenlemeler için ‘Sokaklara çıkalım..”..
Yeni ADALET yasalarında, çocuklar cinsel istismarın hafifliğindeki o gerici zihniyetli, erkekleştirilen parmakların yazdıkları harflerdeki tecavüzlere karşı, yumuşacık(!) maddelerle savunmasız kalır.
Harflere tecavüz edilmesi, kadına-çocuğa-ergene-yetişkine tecavüzün yasalaştığının haberidir…
TANRIAŞKINA- İNSANAŞKINA
14 yaş nedir ?!. Ergenliğin en hassas dönemidir. Çocuktur, çocuk onların adları..
Çocuklara cinsel istismar, tecavüz… eden sapıkların “domatese indirim” uygulanırcasına cezalarını indirmek. Yeni yasayla..
Yuh yuh…
Özellikle bu yasanın hazırlığında, ‘tecavüz ve cinsel istismardan cezaevine umutla bekleyen 80’lik Üzmez sapığını korumak adına bu yasalarda değişiklikler yapılıyor’ haberine delirmemek, çıldırmamak elde değil. Çocuğa tecavüz ve sapkınlıktan yatan Üzmez’leri üzmemek için yasalar çıkıyor.
Yuhhh..

Adalet Bakanlığı’nda yapılan toplantılarda çok tartışılacak öneriler sunulmuş..
1) Medeni Kanun ve Türk Ceza Kanunu’ndaki (TCK) evlenme yaşı 14 olsun. 2) Eşin tecavüzünde 7 yıl olan ceza 1 yıla indirilsin. 3) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçunda şikâyet koşulu 15 yaşından 14 yaşa indirilsin...
**
Yeni maddelere sayfam yetmiyor sevgili okurlarım. Buyurun en hassas olan maddeyi inceleyin, kendi içinde çürüyor..’Reşit olmayan’ diyor…
Ve sonra ne diyor. 15 yaşından 14 yaşına indirilsin.
Oysaki 18 yaşa kadar çocukturlar… Ergenlik dönemi ise 24 yaşa kadar sürer.
Şu Çocuk Hakları’nı inceleseler de, çocuğun yaş kimliğinin haritasını çıkarsalar..
**
Adalet Bakanlığı’nın başında hiçbir siyasi kimliği olmayan bir Pedagog olmalı!. İsterseniz ithal ediniz dünya ülkelerinden. Zira pedagog eğitimi yoktur benim ülkemde..Okullardaki rehberlik bölümlerinin pedagog eğitmenlerine ihtiyaçları vardır.

Çocuk haklarının ihlali budur.
Çocuk yasalarından bihaber ‘yasalar’ ile dünyaya utanç sunan tekliflere çıldırmamak elde değil.
Neredeyse tecavüze buyurun diyorlar!..
İnsansızlığın tecavüzü kokuyor beyinler, gözler, eller …Omurgasızlar kanun kuruyor, kadının ar damarını delip deşiyor!..
Yahu neredeyse şeriat yasalarını savunacağım bu durumda, nedir bu rezalet?
Şeriatın kestiği parmak acımaz mı? O zaman adaletin kestiği parmak da acımayacak.
Çocuklara, bebelere tecavüz ediliyor!.
Yuh yuh …
Bakınız evlenme yaşının da 14’e düşürülmesi öngörülüyor. Üstelik tecavüzcüsüyle evlenme durumunda cezaya son.. Tecavüzcünün yeri nikâh dairesi değil, çocuğun yatak odası değil, hapishane olmalıdır. İşte F tipi cezaevleri burada kullanılmak için en uygun hücrelerdir!.
Düşüncelerinden dolayı yok edilen, insansızlaştırılan insanları attığınız cezaevlerine, insan olmayan beyinleri atın… çürüsünler…
**
Birde yeni adalet yasasına, ‘Boş ol boş ol ‘ diyen erkek kanunu ekleseniz, hiç fena olmaz hani!.. 4 kadınla evlenme kanunu da çıksa hiç fena olmaz !!!
Sahi kadının bedeninin satıldığı genelevleri niye yok etmiyorsunuz?
İsyanlardayım. Ve harflerim karmakarışık. Bir tarafta erkekleşiyor harfler, bir tarafta kadınlaşıyor. Bağırdığımda ise sesim çıkmıyor. Duyduğum tek ses; bebelerin ıngaaa sesleri, uykularımı bölüyor..
Öyle ki, ortalık toz duman iken, çocuklara tecavüz yasalarındaki indirimlerden kim kime , dum duma…
Şükür ki, CHP İzmir Milletvekili Canan Arıtman , Ankara Barosu temsilcisi Türkay Asma ‘direnenler ‘ arasında.. Eylem diye bağırıyorlar…Susmayın diye..
Tüm kadınlar ; özellikle kadın örgütlerindekiler; çayları , pastalı günleri bırakın ..
Siz çaylarınızı içerken bu ülkede kaç çocuğa tecavüz ediliyor. 80 yaşında ninelere tecavüz ediliyor. Yeni denilen yasalarla Iran’a yol alıyoruz..
SOKAKLAR DA KİLİT OLALIM!
Tüm analar, kadınlar, gençler, dökülün sokaklara.
Asıl eylem budur. İnsan eylemine davet..çocuklar-ımız için…geleceğimizin tecavüz altına alınmaması için..
Sapıklığın sayfasını açan yasalara HAYIR diyelim.
Kapatalım tüm pencerelerimizi…
Sokakları kilitleyemiyoruz.. Anahtarlar ise adaletin elinde. O zaman sokaklarda kilit olalım…
Adalet anahtarını elimize geçirelim. Tüm çocuklar kolye gibi taşımalıdır o anahtarı..
CEVAPSIZIM CEVAPSIZ!
Birkaç gündür kekemeyim kekeme… Rüyalarımda ‘ıngaa’ diye ağlıyor bebeler.
Nedir bu rezalet?
.İnsansız yasalarda insan boğazlamak bu işin sonu. İnsana tecavüz, erkek-insan yasalarınca sunuluyor..
Bebeler… Ana kucağında ( hatta ki ana karnında bile) ııngaaa ….. diye bağıran bebelere tecavüz edenlere ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası öngören görüşmeler beklenirken ilginç bir teklif geliyor.
Elleri öpülesi, yüreği öpülesi Arıtman anlatıyor;
- …reşit olmayanla cinsel ilişki” suçunu düzenleyen TCK’nın 104. maddesi görülüyor..
-Kim şikâyet edecek?
-Hâkimler, maddenin cinsel ilişki yaşının düşmesine de neden olduğunu belirterek, çocukların doğru seçimler yapamayacağı dikkate alınarak, şikâyet hakkının anne babaya verilmesini istedi.
**
Türkay Asma da bu öneriye karşı çıkıyor:
Tecavüzcüyle ona yardım ve yataklık yapan ailenin değil, çocuğun haklarının korunması gerektiğini, bu değişikliklerin de “çocuk ve kadın haklarından geri adım” anlamına geldiğini söylüyor.
Ya feministler?
Ah ki ah çok kızdırmışlar AKP’lileri… Adalet komisyonunu basar mısınız? İşte maddelerde kadın cinsel obje olarak yer alacak!..
***
Milliyet’e bilgi veren Asma, mevcut düzenlemede 16 yaş altındaki çocuklar için evlenme yasağı olduğunu, 15 yaşın altındaki çocukla cinsel ilişkinin şikâyete bağlı olmaksızın suç sayıldığını, baro olarak bunlardan geri adım atılmasına karşı çıkacaklarını bildirdi.
ÜZMEZ’i ÜZERLER Mİ?

CHP İzmir Milletvekili Canan Arıtman, söz konusu düzenlemelerin yasallaşması halinde, aralarında Vakit gazetesi yazarı Hüseyin Üzmez’in de bulunduğu, 15 yaşın altındaki çocukların cinsel istismarından yargılanan çok sayıda sanığın hapis cezasından kurtulabileceğini iddia etti.
25 yıl hapis isteniyor ya..
Canan Arıtman, reşit olmayanla cinsel ilişkide şikâyet yaşının 14’e indirilmesinin, Üzmez’i kurtarmaya dönük bir girişim olduğunu öne sürüyor. Haklıdır.
Ailenin Üzmez’den şikâyetçi olmaması durumunda davanın düşebilmesi söz konusu. Vah çocuğum vah, annen seni solucanlara teslim etmiş, şimdi de babanı kandıracaklar!. Gelsin paralar… Yasalar ve kasalar!
“DÜNYAYI DAR EDERİM”
Arıtman, “İslamcı Yazar Hüseyin Üzmez’i ağır cezadan kurtaracaklar. AKP’ye tavsiyem bu yasa tasarısını hiçbir şekilde TBMM’ye getirmemesidir. Aksi takdirde onlara dünyayı dar ederim” dedi.
EYLEM BEBEKLERİNDİR!..
Ülke nüfusunun yarısını oluşturan tüm kadınlar ..
AKP’ye oy vermeyi düşünüyor musunuz?
Çocuklarınızı tecavüz suçunun mağduru olmaktan kurtaramadığınız gibi haklarınız ‘Üzmez’ olarak yok ediliyor.
Kadını salt cinsel obje olarak gören uçkur zihniyetine karşı çıkınız..
Erkeklerin kulu, kölesi hallerine gelen çağdışı anlayışın durma zamanı..
Bakınız bebeleriniz yatakta ‘ıngaaa’ diye ağlıyor, süt istiyor..
Aman aman bebeklerinizi ve çocuklarınızı kanlı kefenle kundaklamamak için
sokaklara dökülünüz..
Sokaklarda emzirin, çocuklarınızın ellerinden sıkıcı tutun…
Siz bağıramıyorsanız bebekleriniz bağıracaktır…
Artık eylem bebeklerindir…
Tüm bebekler ‘ıngaaaaa’ diyecekler.
Susturamayacaksınız bebekleri..
Bebeklerinizin ağzından emzikleri çekin ki, ağlasınlar..
Çekin birkaç saat emzirmeyin ki susmasınlar.
Yoksa ‘sütler’ kirlenecek!..
Emzikleri Adalet Bakanlığı’nın kapısına bırakınız..
İşte AKP’ye oy vermemek için en büyük neden!!

Cevapsızlığım ağlıyor!..

2008-10-20T03:06:00.000+03:00

Vicdan kayır
Nereden nereye gidiyoruz..
Osmanlı geninin haritasını incelerseniz, en önemli karakterinin çok renklilik olduğunu görürsünüz.
Bakmayın 2008 yılı yazıyor takvimler.
Kürtlerle iç içe yaşayan bir halk olarak, şimdilerde Kürtlerin evlerine baskılar artıyor. Kürtlerin dükkânlarının camını indirten Ayvalık belediyesinin, Kürt olduklarını bile belki de o anda hiç anımsamayan Kürt kökenli esnafın dükkânlarının önüne taşları yığması ve taşlarla saldırılara teşvik etmesi.
Beni ürkütmüştü. Yalan haber olmasını isterdim. Neler oluyor bize ?!
Kürt olarak İstanbul’da ev aramaya kalksam acaba başıma neler gelir?
Zira kuzenlerim öyle büyük bir miras kavgasına düştüler ki, bir kuzen-dayım diyor ki, “Evimi Kürtlere vereceğim ‘ , böylece üç katlı dairenin ortasında yaşayan bir Kürt ailesinin, kardeşlerinin başına bela olacağını söylüyor. Bunu söylerken, Kürt halkına bir düşmanlık falan değildir mesajı.. Türkçülük kafatasçılığı ile beyinlerin yıkandığı onca yılların çıkardığı cümleler halkım insanın dillerindedir!..Öfkelerinde çıkıverir.
Pazara gidiyorum, yanımda ki komşum “Kara olanlar Kürt, onlardan asla alışıveriş etmem, etme “diyor. Ben sebzenin kalitesine fiyatı bakarken, insanlar etnik kökenlere takılı kalmış vah ki vah..
**
En son İstanbul’da yaşadıklarım da tuzu biberi oldu..
Kızım Deniz’in, İstanbul Üniversitesi’ni kazanması ile İstanbul’da da bir evimiz var ya.
İstanbul’u tanımaya çalışıyorum. Her türlü etnik kökenli, travesti, cübbeli, şalvarlı, dekoltelilerin kenti. Metropol şehri..
TAKSİCİLER VE KARA ADAMLAR !..
Ne gariptir, bir zencinin soykırımının filmini seyrederken, gözyaşlarımızı tutamayız, beyaz adamların dövdüğü, dükkânlarını taşladığı zenciler karşısında duyarlı yüreklerimiz gözyaşlarımızı akıtıverir.
Ancak aynı durum bizim başımıza geldiğinde ise başımız belaya giriverir.
Hani diyorum bir gün Kürt olmak var .
Sadece Kürt olarak İstanbul’da ev kiralama, taksiye binmeyi denemek gerekir. Ya da bir pazarda esnaf olmak..
Nerden nereye gitmemişiz, nerelerde kalmışız, hangi boyutun kara deliğine kime atacağız.
Bu konuya nereden mi geldim; dinleyin hallerimizi..
Güzelyalı’dan Yenikapı’ya yaptığım yolculuğumda sinirlerim ruhumdan fırladı, dış elbisemi de soyuverince olan oldu.
**
Bir bucuk saat gibi sürede oldukça keyifli olarak İDO ile Yeni Kapı’dayım.
Deniz’in Yenikapı ile oturduğu evin mesafesi (çapa) taksi ile 7 bucuk liradır. Taksi kilometreyi 2 liraya açıyor.
Tabi taksiye binmek gibi bir şansınız olursa. Esnaf sıkıntılı, taksiciler ‘iş yok’ diye bağırırken, ufak paralara sırt çevirdiklerinde delirmemek elde değil.
Hele ki, öğrenci iseniz yandınız. Çapa, Fatih gibi yakın semtlerde oturmanın parası yok!
Yeni kapıdaki taksiciler aralarında kürt-türk olarak bölünmüşler.
Ve en acısı da öğrenciler eşyaları ile taksilere alınmıyor. Havaalanı, Bahçelievler gibi uzak mesafeler dışında! Tüm yolcular bittikten sonra gönlü olan bir taksici tarafından bazen fark verilerek, kısa mesafe olan Çapa ve civarına gitme şansını yakalıyorsunuz.
1 bucuk saatte geliyorsunuz, 1 saat taksi bekliyorsunuz; taksiler boş durdukları halde almıyorlar. Bağırtkanlarda “Havaalanı mı, Bahçeşehir mi’ diye bağırıyorlar.
Çapa dediğin an yüzünüze bakmıyorlar.
İşte böylesi bir günde ablam ve ben eşyalarımızla kalıverdik.
RENKLER..
Nasılsa, harflerim sarı renkte olmasa da kumral (konunun derinliğini anlamak adına renk belirtmek zorundayım.) bir şoför bizi arabasına yerleştirdi. Tam hareket edecektik ki, iki çift ‘harbiye’ taksi diye seslenmesi ile KUMRAL şoför ‘ Benim durağımdır. ‘ diyerekten, onları götüreceğini söylemez mi? ‘Ne oluyor?’ Dememize kalmadı, işaret etmesi ile bir taksi durdu. ‘Size taksi ayarladım’ .Taksiye eşyalarımızı taşırken, Taksicinin ‘havaalanı mı’ demesi ile Çapa sözleri ortalığı karıştı . Bizi ‘satan’ kumral taksicinin ‘Niye Çapa dediniz, hayretsiniz’ sözleri. Ve ‘sen götür ben niye götüreceğim’ tartışması… Taksinin kapıları açık halde, diğer yolculara ‘buyurun’ diyen şoför müsvettesine yanıtı yolcular veriyordu.
“Hayır binmeyeceğiz. Yolcuyu nasıl indirirsiniz, yaptığınız çok büyük terbiyesizlik’..
**
Bunun üzerine ortada kalsakta o şoförün arabasına binmiyoruz. O da bize şunu söylüyor, ‘ Şerefsiz Karalar, Kürtlerin taksilerine binin onlar götürür sizi. Öğrencileri de onlar götürüyor’ demez mi?
Her esmer- kara, kürt demek ki? Sarışın kürt yok mu dur? Kürt kimdir?! Bu ülkenin coğrafyasında binlerce yıldır yaşayanlar.. Yaşam yerlerinden göç etmek durumunda kalan insanlarımız..
Sağ olsun kürt etnik kökenli şoförler son yolcular olarak bize sahip çıktılar. . Daha önce nedense onlarda götürmediler ya!.. Taksicilerin bile aralarında kürt ve türk olarak ayrılması ne acıdır.
Kürt taksiciler kumral taksicinin hakaretinde.. Belki Kürt taksicilerde küfrediyordur!
Bilemem.. Burada etnik kökenlere küfür var. İnsan olmak erdemliliktir. Erdemliliğini yitiren toplum olarak geriliyoruz!..İnsansızlaşmak ..
İlk kez yaşamadık bu olayı..
YAA EMLAKÇILAR!..
Denize Eylül ayında ev arıyoruz ya.
Emlakçıların çoğu ‘Kürt çocuklarına, Kürtlere ev vermeyiz’ diyorlar.
Burada ‘kara insan görmezsiniz. Siz gibi sarışınlar oturur’ diyor. Yahu benim saçlarım boya. Kızım esmer, saçları boya. Üstelik etnik kökeninde Araplık, Arnavutluk, yunan muhacırlığı var. Tüm renklerin etnik yapısı kızımda yaşanıyor..Çok incelenirse belki Katolik olma ihtimali bile çıkacak harita genimizde. Ne fark eder?
“Kürtler semtlerimize giremezler” diyen emlakçı gence diyorum ki, “onlar nasıl ev kiralıyorlar? Ne yapsınlar?’
‘Bizim semt dışında tutsunlar. Kürt emlakçılar var onları evsiz bırakmaz’ sözcükleri dökülüyor.
Cevapsızlığım şu hallerimize ağlıyor..…
Yıl 2008…
Türkiye’de Afrika mahalleleri oluşturuluyor.
Beyaz adamlar kara adamlara karşı.

YÜREĞİNİZLE GÖRÜN

2008-10-15T15:36:00.000+03:00

Vicdan kayır
Çocuklar hırsızcılık oynuyor, polis ağabey?!

Çocuklar düğünleri severler.
En güzel giysilerini giyerler
Kız çocukları pembeler, erkek çocukları mavilerle bezenirler.

Ne garip!
Bursa-Yıldırım’da 4 yaşlarında pembe giysili, saçlarında tokalar, ayağında parlak ayakkabılarla ‘çanta boyundaki’ bir çocuk, düğünde..
Oynamak için değil. Annesi yanında yok. Oysa çocuklar annesiz sokağa çıkmamalı diye öğretiriz hep…
Herkes dans ederken az kişinin kaldığı masada boyu kadar olan el çantasını alıp, kapıda bekleyen bir ablanın gözetiminde kayboluveriyor. Ve kameralara yakalanıyor,
‘hırsız çocuk’.
Kırmızı Başlıklı Kız masalını bilir mi acaba?
Babaannesi’nin kılığına giren hain kurt’un onu nasıl kandırdığını anlar mı?
Annesi onu kurtlara teslim etmiş belli. Üstelik de ‘kurtları iyi beslesin’ diye de ödüller veriyor..
**
Ah ki ah..
İçim acıyor, kamerayla tespit edilen bu görüntü anlarında.
Minicik bir bebek o..
‘4 yaşındaki çocuk soğukkanlılıkla salona girdi’ sözüne ise el insaf diyorum.
Polisler ‘pedogoji’ dersi almalıdır. Derhal..
Hoş öğretmenler bile almıyor ya!..ALSINLAR..
Eyyy bilenler, o çocuk, hırsızcılık oyunu oynuyor... Niye soğukkanlı olmasın ki..
Çocuklardan söz ederken onların oyunlarını ve düşlerini bilmek gerekir.
Çocuk dilindeki o minik yürekleri iyi tanıyın.
Hırsızcılık oynuyor…
Suçlu gibi düşünmemek lazım. Olay tamamen ana-baba okullarının eksikliğidir.
Televizyonların kanla bürünmesi, dizi filmlerdeki hırsızlık, gasp, tecavüz, dayak ve bol bol göbek havalarının hiç mi suçu yok? Küçücük çocukların duygularını bilmek gerek. Nerede eğitim programları, nerede yaşamı öğreten programlar???
**
Suçlu olan kirli sistemin tak kendisi. Yoksulluk, bilgisizlik ve cehalet!
ÇOCUK HIRSIZLAR ÇALDI ONLAR SERVET YAPTI!
Daha önceki bir Bursa haberinde yazıyordu;
“Türkiye, böyle çete görmedi. Bursa’da kiraladıkları çocuklara hırsızlık yaptıran 4 kadının liderlik yaptığı 39 kişilik çete, polisin operasyonuyla çökertildi.. Çete liderlerinin, bazı ailelerden hırsızlık ve dolandırıcılık yapmaları için 12 yaş altında çocuk kiraladıkları saptandı.”
İşte buyrun buradan yakın.
Çocuk hırsızlarının çete liderleri var. Çocukların anneleri belli ki rekabet içinde.
En fazla çalan çocuğa ödül.
Çocuklar hırsızlık için okullara önlüklü, düğünlere şık giysilerle gönderiliyor.
POLİS AMCALARDAN EYLEM TATBİKATI
Bursa'nın 'Dağ yöresi' olarak bilinen Orhaneli ilçesinin Sırıl Köyü İlköğretim Okulu'nu kardeş okul seçen Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü, okulun 16 öğrencisini ağırlıyor. Çocuklar ilk kez metro görüyorlar. Bu haberde ise beni yaralayan emniyetin ‘eylam biçimi’ oldu!.
El insaf..
Çocuklar böyle mi ağırlanır? Lunapark, sinema, gezi…
Öleceğim böylesi haberler karşısında… Bu çocuklara polis ve eylemci tatbikatı izlettiriliyor. Sakın ha, büyüdüğünüzde işten atarlarsa, zamlar gelirse, ücretleriniz düşük olursa… Hakkınızı aramayın, polis amcalar hakkınızdan gelir!.
Ya ebeveynler, yani anne ve babalar nasıl korkutur çocuklarını; Polis amcaya götürürüm. Polis ile çocuğun barış dili böyle mi olur? Çocukların polisleri sevmeleri için polislerin de çocuk duygularını anladığı bir gün yaşanmalıydı. O zaman polisler de içlerindeki çocuğu yaşatırlardı. Şükür ki, Vali Şahabettin Harput, ‘molotof kokteylli tatbikatı’ iptal ettirmiş…
Exupery’nin ‘küçük prens’ adlı kitabını okuyunuz… Küçük prens der ki, ‘yüreğiyle görenler sever..”.
SÖZ
“Her aydınlığı yangın sanıp söndürmeye koşan zavallı insanlarım: Karanlığa o kadar alışmışsınız ki yıldızlar bile rahatsız ediyor sizi! Düşüncenin kuduz köpek gibi kovalandığı bu ülkede, düşünce adamı nasıl çıkar.” Cemil Meriç

ÇOCUK LİNK http://sercekus.wordpress.com/

MUHABİR

2008-10-07T21:19:00.000+03:00

vicdan kayır

Metin Göktepe
Muhabirlik kendi gözüyle görmek, kulağınla duymak ve olayın ilk tanıklığıdır.
İlk gören gözdür.
Muhabirliğin hemen hemen her alanında çalışan biri olarak o yüce mesleğin anlamını bilirim. Hala da ‘muhabirim’… Arada bir muhabirlik de yaparım. Fotoğraf makinamla röportajlar için koşturmayı da ihmal etmem. Bir süre ara versem de. Ya da muhabir arkadaşlarımla takılırım . Onlarla olayın ilk gözü olmanın sevincini yaşayanlardanım. Benim yerim muhabirlerin yanıbaşıdır.
Muhabir arkadaşlarımla her daim iç içeyim. Ancak köşe yazarlığıma yansıyan ‘amatör ruhumdur’..Köşe muhabiri olmadım, asla!.. Özlerim muhabirin bir organı gibi taşıdığı o fotoğraf makinası ile telaşlı, heyecanlı konuşturduğu anları.. Haber anına yetişme telaşı ile başlayan muhabirlik yolculuğunu.. Zira olay mahaline gidilirken haberin içeriğini beyin tuşları yazmaya başlamıştır bile..Haber sonrası da tuşlar haberi toparlar. Fotoğrafın çıktığı an. Tabi bizler, dijital fotoğraflarla çalışmadığımız için, en çok fotoğrafın temiz ve pırıl pırıl , olayı tam olarak verdiği konusundaki bekleyişlerimiz vardı. Karanlık oda ile yazı arasında koşturma. Resim iyi çıkmış ise, deyme keyfimize..
Olay anında yazılmıştır …En mühimi çarpıcı ve anlamlı başlığı koymaktır.Spotlar, uydularda ise giyinmis halidir.
**
İlk gören gözdür; muhabirlik.
Eğitim, polis, valilik, politika, belediye, sağlık, ekonomi, savaş .. tüm alanların muhabirliği ‘yüce’ meslektir.
Bilgiye ilk ulaşan, kanıtlara fotoğraflara O’dur. İlk olaya , kazaya, yolsuzluğu bazen polisten önce ulaşır. Hatta uyarır da olası bir olayda. Topluma bilgi verme ve aydınlatma görevini yapan YÜCE meslektir. Öyle ki, ülkenin sistemle karışık uyanık olmak görevi ülkenin içinde bulunduğu durumla ilgili ahlaki uyandırma görevinin sorumluluğunu taşır. Bu yüzden editörlerin görevi önemlidir. Editör muhabirin yaşadığı olayı yaşamalıdır ki, o haberin harflerini tam anlamı ile kurgulasın ya da kontrol mekanizmasında ‘habere değerini’ versin.
İşte o ‘haberdir’.. Taze ve canlı.. Ne yazık ki son yıllarda masabaşı habercilik doğdu.
Oysa ki, muhabir sokaklarda olmalı, hayatın içinde.
Türkiye'nin ilk kadın savaş foto muhabiri olarak anılan Bikem Ekberzade

EN BÜYÜK CERAHLIK!..
Doğan ULUÇ bakın bu konuda nasıl yorum yapmıştır;
“MUHABİRLİK mi beyin cerrahlığı mı zor derseniz düşünmeden birincisi yanıtı veririm. İnsan beyninin yapısı, ağırlığı, arazları İspanya'dan Çin'e hemen her yerde aynı. Hasta testlerden sonra ameliyat masasına yattığında cerrah ve ekibinin ne yapacağı da çoğu zaman önceden belli. Oysa gazete sayfasında kartvizit boyu haberin yayım hazırlığı dahi sabır, dikkat, titizlik, koşuşturma isteyen bir uğraş gerektiriyor. Konuların farklılığı, kaynaklara ulaşım, söylentilerin doğrulanması, saat farkıyla yarışarak haberin tamamlanması, yazı işlerine iletilmesi de ayrı sorunlar.”

MUHABİRİ KÜSTÜRMEMEK LAZIM

Özellikle belirmek isterim ki, haberi muhabir getirir, yorumlaması da köşe yazarına aittir.Yazar kendi fikirleriyle yorumlar. Aslında muhabirden- ilk tanıktan- aldığı olayı yorumlarken, o habere de destek çıkar. Ancak son yıllarda ‘köşe-muhabirler’ de arttı. Masabaşı yazarlar..Haber gibi yazan köşeler ise muhabire hakarettir.
Cüneyt Özdemir in dediği gibi, gazeteciliğin orgeneralliği muhabirliktir.
Ne yazık muhabirlerin sayısında müthiş korkutucu bir düşüş , geleceğinde güveni sarsan bir azalma görüyorum.
Bursa basını muhabirlerine gereken önemi vercektir. Generalsiz bir ordu ve gazete olmaz!

KOPYE ET YAPIŞTIR MUHABİRE HAKARETTİR

Muhabirliğe başladığım ilk yıllarımda, bir haberi on kez yazdığımı hatırlarım. Defalarca atılan haberi çöpden alıp tekrar tekrar yazmak. Anadolu Ajansı o dönemde de vardı!. Aklımıza bile gelmezdi, ajanstan al, kopyele ve yapıştır.
İnternet denilen ‘Devrim’ ile habercilik kopye et yapıştır anlayışına dönüverdi!.. Asıl haberi yapan o ajansın muhabirinin emeği yok sayılırken, taklidiçilerini yaratıyoruz. Böyle olunca da, muhabir gelişemiyor.
Ajanslardan haber alarak, kopyeciliğe muhabirler yönlendiriliyor. Muhabirin onca emeği boşa giderken, gelişimi de engelleniyor. Kolaycılık!..Bilirim ki, haberi yazma anı dünyanın en büyük zevkidir. O an her şeyden koparsınız, olayın içinde yaşarsınız. Bu zevki kimsenin alma hakkı olmamalıdır!..Hem etik değildir.

Muhabir arkadaşlarla konuştuğumda, ‘ajans haberciliği mesleğinizi öldürüyor’ diye..
“ Vicdan Abla, yazsak da bir şey değişmiyor. At resmi diyorlar. Ve ertesi günü ajansta çıkan haberi kullanıyorlar. Boşuna uğraşıyoruz. ‘
Bu muhabirliğin ÇÖKÜŞÜDÜR: Emeğe saygısızlıktır. İlk göz olan muhabirliği kör etmektir.
Özellikle, usta çırak ilişkisinde yetişen bir muhabir olarak, ‘Muhabirlerin klasik çalışma yöntemi 5N1K ilkesini bilmek zorundasındır. Ne, nerede, ne zaman, nasıl, neden ve kim şeklindeki bu temel ilkeler haberciliğin anayasasıdır. Tabi ki, ojbektif ve tarafsız, yalın bir dil, doğruluk muhabirin imzasında yer almalıdır..
Yani öyle masabaşında haber uyduranlar, kendilerini yok ettiğinin farkında bile değillerdir. Zira masabaşında yapılan haber, tanıksızdır. Ruhsuz yazılır. Üstelik bu tür haber yazanlar, ‘yalan-yanlış’ bilgileri de habere yansıtırlar.
Hayatın içinde olan muhabiri de yok saymaktır.Aman dikkat!

Ilımlı İslam’a karşı ‘ılımlı CHP’

2008-10-01T17:04:00.000+03:00

vicdan kayır

Kültürpark ana-baba (bayram) günüydü. Bu kalabalığın iki nedeni vardı. 1. Büyükşehir Belediyesi’nin Bursalılara kültürpark’a ücretsiz giriş jesti! 2. Siyasi partilerin halkıyla bütünleş-me-diği bir bayram kutlaması. Kültürpark’ta iğne atsan yere düşmez denir ya aynen öyle. Bu arada araba girişleri de bedava olunca insan ve araba trafiğinde güvenlik elemanın yok denecek kadar az olması dikkat çekici. CHP’le bayramlaşmak için Orman Çay Bahçesine yaklaştığımız an ‘Onuncu Yıl Marşı’ nın son mısraları ile 78’li dönemde Selda’nın en çok dinlenen ‘Yuh yuh..yuhhhh’ şarkısı ile kulaklarımızın ‘pası’ silindi!

Beyaz ve kırmızı karanfiller girişte, ‘Bozbey´imzalı.

Masalar düğün gibi beyaz örtüler, karanfillerle bezenmiş, sandalyeler ise tüllerle gelin kuşağına döndürülmüş. Kafkas’dan getirilen kestane şekerleri ile bayram baklavaları ve kuru pastalarda ikramlar arasında…Eskilere dair birçok CHP’li ile gözgöze geliyorum. Siyah tonların ağırlıklı olduğu erkek kreasyonlu kravatsız politikacı yok.. Kültürpark’a AKP’nin önceki günden kalan hacı misi kokularını parfüm kokuları silmiş...

Sanki CHP Bursa çıkartması ile beyaz örtülü ve karanfillerin içindeyim…

Ancak, parfüm ve karanfil kokulu rüyalar ülkesinden çay bahçesini aydınlatan! Dev ampuller uyandırıyor beni!

Gördüğünüz fotoğraf karesinde de olduğu gibi dev ampullerin altında CHP bayrakları ve protokolü boy gösteriyor. Baykal’ın savunduğu Sosyal Demokrasi’nin mutfak tarifinde ‘ılımlı’ sosyalizm yer alıyor ya; işte buyurun ‘ılımlı’ islama, karşı ‘ılımlı’ sol partisi !

CHP İl Başkanı Gürhan Akdoğan başkanlığındaki uzun masada tek merkez ilçe belediye başkanı Mustafa Bozbey ve diğer belde belediye başkanları ile il ve ilçe yöneticileri yer alıyor. Akdoğan’ın sağ kolunda Kemal Demirel, sol dirsek temasında ise Ali Nihat Irkörücü.

Ýuh’ yuh parçasından Moğalların ‘bir şeyler yapmak lazım’ şarkısına tam kendimi verdiğim halde sosyal demokrasinin uzman parti lideri Deniz Baykal’ın alabildiğine yükseltilmiş sesi ile sosyal demokrasinin eşitliğini öğreniyorum. 27 Mayıs Darbesi’ni geçirdiği döneme de dokunduğu an, aklıma takılıveriyor, ‘Darbeler’de en çok yara alan CHP’nin nasıl bugün darbeci parti olduğunu görüyorum. Park insan kalabalığı ama sözde halkın partisin de müzik ve Baykal’ın çırpınışı bile halkım insanını Orman Çay Bahçesini ‘İnsan ormanı’na çeviremiyor!..

Şıklığın ve konukseverliğin içinde, isim komisyonu olduğu dikkatimi çekiyor. Ancak partilileri anons eden sunucunun partililerden habersiz olması nedeniyle, oluşturulan ‘isim komisyonu’ sık sık gelerek, CHP bayramlaşmasındaki konukların isimlerini veriyor. Ama ne acı ki isimler ya yanlış ya da eksik anons ediliyor. Bayram masrafından hiç kaçınmayan CHP’nin yeni bayram hostesleri ise gelirken değil giderken, limon kolonyasıyla uğurluyor misafirleri…

Size ‘Ilımlı Şeker’ tadında ‘ılımlı’ bayramlar diliyorum

Çocukluğumuzun ‘ŞEKER’ Bayramları

2008-09-28T12:25:00.000+03:00

vicdan kayır

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın: “Bayram adını değiştirdi. Ne oldu bayramın adı? Tatil. Olmaz. Adını bir başka türlü de değiştirmişler şimdi: Şeker Bayramı. Bu dört dörtlük bir Ramazan Bayramı, ne Şeker Bayramı... Bunlara fırsat veremeyiz, vermemeliyiz” ..sözleri..

Doğrusu hiç düşünmemiştim, ‘bayramın elbisesinin ‘şekersiz’ olacağını
Şimdi bu da nerden çıktı?
‘..dört dörtlük bayram..Bunlara fırsat veremeyiz…’
Dedem Ramazan derdi, Babam da ramazan bayramı ve şeker bayramı der. Ama biz çocuklar ‘Şeker Bayramı’ derdik. Ve şimdiki çocuklar da ‘Şeker bayramı’ diyorlar. İşte cevabı çocuklar veriyor. Ramazan olsa ne olur, Şeker olsa ne olur. Bayram var bayram. Üstelik Ramazan Bayramı şeker bayramı olarak anılıyorsa, bunda öfkelenmek yerine, sevinmek gerekir ..Şeker tadında günler…Tatlılar, çikolatalarla..
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın gündeminde bu kez de “Ramazan Bayramı mı? Şeker Bayramı mı?” sorusunu kültür erozyonu olarak değerlendirmesi var. Ne kadar yanlış..
AKP’nin iktidarı ile birlikte Şeker Bayramı/Ramazan Bayramı ayrımı sözcükleri tespih taneleri gibi dökülüverdi. Üstelik Başbakan Erdoğan’ın sandığı gibi bu yeni icat olmuş bir şey değil. Şeker Bayramı olarak anarız . Ancak Şeker Bayramı icadını ‘fesat’, ‘tatil günleri ‘ belirlemesi ile dile getiren Başbakan’ın sözleri karşısında dehşete düşmemek elde değil. Hemde bayram üzerine söyleniyor.

** Ne demek ‘Bunlara fırsat vermemeliyiz’? Bayramın, Şeker Bayramı olarak dile getirilmesine öfke niye. ‘Fırsat verip vermemek’ ne demek? Tüylerim diken diken oluyor..Bayramları bile ‘tehdit’ takvimlerine götürmektir bu.
Bu sözlerinin derinliğini hesaplamadan konuşamaz bir Başbakan..
İstediği kadar ‘iyi niyet’ göstersin..
**
Her şey bitti, şimdi sıra Ramazan bayramına geldi.
Evet ramazan bayramı aynı zamanda tatildir. Çocuklar için bulunmaz bir fırsattır. Hatta ki, büyükler içinde ..
Ama bayram tadını yaşamak isterseniz yaşarsınız.
Aile büyükleri , akrabalar, dostların buluştuğu ve çocukların elele olduğu gün , bayramdır.
O nedenle Bayram elbisesi denir; ‘Ramazan elbisesi’ denmez.
Bilim adamları big bang ile tanrının tozunu arar iken, Başbakanımızın beyin küresinden ‘ramazan bayramı’nın tatil –şeker bayramı olarak anılmasına öfkesini anlamak mümkün değil.
Hele ki yoksulluğun haritasında dünya ülkelerinin en üstlerinde yer alır iken.. Ucuz şekerle bayram gününü geçirmeye çalışan yoksulluğumuzda, asgari ücretin acı şeker hallerinde iken,
Şeker Bayramı, sözüne bozul. Yahu Şeker bile acılaştı …

**
İçimdeki çocuğun ‘şeker bayramını’ alamayacak Başbakan!..
Bayramlar çocuklar için olduğu kadar büyüklerin de buluşması tatlıların dillerde kavuşması, küslüklerin bittiği anlardır.
Biz öyle yetiştik.
Özellikle bayramlarda cepli elbise dikerdi annem, ceplerimize şeker, kuruüzümlü leblebi koyardık. Bazı arkadaşlarımız bez torbalarına koyardı. . Arada da bozuk paralar karışırdı çerez , şekerle..
Ne müthiş bir duygudur.Annem arife gecesinden yüsük kınası için iplikle sanat eseri gibi kınayı parmaklarıma işlerdi. Elimi torbanın içinde kıpırdatamazdım bozulacak diye.Sabaha kadar annemi, elbisemi yetiştirme telaşında seyrederken uyuya kalırdım. Uyandığımda Baklava şerbetlenmiştir. Ev tertemizdir. En iyi divan örtüleri örtülmüştür. Sandalyede çoğu teyelli duran bayram elbisemi geçiverirdim . Hemen telle saçımı topuz yapar, inanır mısınız başım ağrırdı, öyle gererdi ki saçımı. Ama mühim değil. Bayram da güzeldim ya..
**
Şimdi bizler geldik 50’lili yaşlara…Bayramlar acılaşmış şeker tadında olsa da, biz yine aile geleneğimizle, bayramdan bir gün önce annemlerdeyiz…
Bursa’da olduğum zamanlar çocuklar kapımızı çalar . Ve üzülürüm.
Çocuklukları yok edilen çocuklar bayramda hiç bilmedikleri rasgtgele apartmanların kapılarının zillerini çalarlar .
Açtığınız an bir sürü çocuk karşınızdadır. Şeker uzatırsınız, burun kıvırırlar, çikolataya evet. ‘para yok mu, bozukluk yani..’ diyen bir ağabeyleri vardır. Eğer para verirseniz, tüm çocular sıraya girer işte o anlarda.
Kent tehlikesinde yanlış bir kapı çalınma ihtimali yok mudur? Tedbirsizliğin sonucu çocukların tehlikede olabilme ihtimali çok büyük.
Aman diyorum aman, çocuklarınızı koruyun ‘Şeker Bayramı’nda , tanımadıkları insanların kapılarına gitmesinler.
Şekerli Bayramlar…
**

Kent toprağımın haritasını istiyorum!

2008-09-24T21:54:00.001+03:00

Vicdan Kayır

Bursa’da ‘yağmur yağmasın’ duası mı yapılacak ?!
Yağmasında topraklar kurusun, çatır çatır çatlasın.
Çiçekler ağaçlar, sararsın, solsun.
Bursada yağmur yağmamalı!!!
Yağarsa Bursa gidiyor. Dört gün on dakikalık sığanak halindeki yağmur ile ‘simokin giymiş çıplak ayaklı damat ’olduğu ortaya çıkıverdi .
**
Yağmazsa insanlığın tüm bahçeleri soluksuz kalıveriyor…
Gazetem Bursa Haber’in İstihbarat Şefi Hayriye Turgut Teker’in HEYELAN KORKUSU başlıklı haberini bin kez okuyun. Güvenli bir kentte oturmadığımızın bildirisidir!..Depreme bile hacet bırakmayacak ‘heyelan’ …
Özellikle yerel yöneticiler okudular mı? Mutlaka .. O zaman sabah uyandıkları an ‘heyelan korkusu’ ile ‘günaydın’ desinler güne. Gece örtüsünde heyelan rüyalarına girsin…İşte o zaman kaçak-plansız, toprağı yok sayarak ‘rant’ - siyaset için değil, ‘insan’ adına kentimin toprak haritası çıkarılır. Toprağın bereketiyle..Kentimin ‘toprağının haritasını istiyorum..”yok olan göletlerin, çayların, nehirlerin…dutlukların kökünü çıkarın..
**
Eyyy yerel yöneticiler , kocaman belediye günlerce ‘fetullah gülen’in kitaplarının dev binbordlarda yayınlanmasına izin verdin. Unutmadım. Kentim insanları ve sivil toplum örgütü özelliğini ve duyarlılığını taşıyan herkes, hiçbir şeyi unutmayınız!. Uyanın sivil toplum örgütleri, kadın, erkek, ana- baba dernekleri. Kentlerin şemsiyeleri vardır, korunak gibi. Yağmurda, karda, lodosta yaşamak için ‘ne yapmak gerektiğini’ sessiz çoğunlukların içinde bağırtısızca seslendirenlerdir onlar.
**
Yeni kentler yaratalım derken, ‘kent devleti’ depreme bile hacet kalmayacak bir şekilde ‘heyelan’ ile karşı karışıya..
Yağmur yağıyor ..Sevineceğime korkuyorum.
Yağmur toprağın sesini , kokusunu, ruhunu duymaktır; sular altında kalan zemin katların insan acıtan görüntülerinde,batçıkların ‘batyağmurluk’ olduğu anda ‘yağmur felaket’ oluyor.
**
Toprak bile zıvanadan çıkıyor !.
İçten içe kayıyor . Toprağı küstürürseniz olacağı budur. Onun su yollarına, derelerine, nefes alacağı alanlara köksüz binalarınızı , çarpık yapıları ‘rant’ adına yapıştırırsanız, toprak yer arar.. Zira yağmurlar gidecek yer bulamayınca toprağın nefesini keser! Nefesinizin bir dakika kesildiğini düşünün o zaman toprağın sesini duyarsınız.
Tahtalı köyün levhası olmak var!...
‘toprağımız’ mayamızdır. Onun nefesini keserseniz, ‘intikam’ alır … Toprak konuşuyor her yağmurun damlasında… Faraşlarla evlerini temizleyen, asfaltların göl olduğu görüntülerde. Bursaray’ın SURAY’a dönüştüğünde.
**
Kentim ise manzaralandı.
Sözümün bittiği yere gelelim;
İnşaat Mühendisleri Odası Bursa Şube Başkanı Necati Şahin, Bursa Müteahhitler Derneği Başkanı Sabit Çakmak, Mimarlar Odası Bursa Şube Başkanı Şenol Şimşek, Jeoloji Mühendisleri Odası Bursa İl Temsilcisi Engin Er’in açıklamaları kent andınız olsun.
Su kentimin sussuzluğunda boyalar kurur, çatlar..
Yağmurlar ise akıtıverir yapay kentimin makyajında ..
İNTAM’I UNUTMAYIN …
Kentim heyelan tehlikesi altında, daha ne bekliyorsunuz?..
Batcıklarda boğulacak insanları mı?.
YETER…

Öksüz bırakmayın şehrimizi tüm gözleriyle..

2008-09-24T21:45:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Bursa Valisi Şahabettin Harbut’un Almira otelinde düzenlediği iftar yemeğindeydik.
Vali Harbut multivizyon gösterisi ile Bursa’yı anlattı. .
Özenle hazırlanan ‘Bursa 2008” kitapcığına sığdırılan Bursa’nın sosyal, ekonomik, turistik, tarihi … hayatından bilgiler veren Vali Harbut, Büyükşehir Belediyesi’nin tarihi uyandıran mekanlarına da yer verdi. Tarihin uyandırılması, özellikle Ulucami’nin cevresindeki tarihi mekanların ve surların ortaya çıkması adına yapılacak çalışmalar çok mühimdi. “Ulucamii çevresinin açılmasında yarar görülmektedir. Belirlenen bölgenin açılması ile, Bursa kalesi (tophane) mevikinden kente bakış yönü değişecek. Tarihi kale, hanlar bölgesi birbiri ile bütünleşerek muhteşem tarihi güzellik bir canlılık ile ortaya çıkacak..” diyor.
Evet gerçekten de o plansız ucube binalar kentim kirliliğinde dikkat çeker.
**
Tabi ki, yerel yönetimler ile Vali’nin elele çalışmasının önemi çok büyüktür.
Kentim adına umutlanıverdiğim anlar yaşadım. .
Eğitimdeki , ekonomideki , turizmdeki hareketli Bursamda rakamlar zaman zaman içiaçıcı olmasada iyimser bir tablonun içindeydik.
**
Kültür de bir hayli yol almışız.
22 kütüphanemiz ve iki müzemizle.. Ancak bu kadar çok kütüphaneden 315 .146 kisinin kitap alması ve 225. 009 kişinin okuyucu olması ise üzücüdür.
7 müzenin 123.865 ziyaretcisi olması elemdir. .
SAĞLIKTA YOL ALDIK
Vali Harbut’un söylediği gibi sağlıkta Bursa olarak iddalı iller arasındayız.
31 yataklı tedavi kurum sayısı iyi bir rakamdır, zira SSK ile Devlet hastanesi ayrı şemsiyelerde olduğu dönemde içler acısı bir konumdaydı. Yatak yetersizliği ve bitmeyen kuyruklar gözümün önüne geliveriyor. Böcekli hastaneler.. Temizlik şirketleri iş başında . Yeni bir sektör oluşturuldu.
ARAZİ DAĞILIMI
Tarım sanayindeki yerimize gelince, iyilerdeyiz.. Türkiye’de toplam dondurulmuş gıda üretiminin yüzde 61.5’ ini Bursa karşılıyor. Meyve suyu üretiminin yüzde 26’sını karşılıyoruz. Salça üretiminin yüzde 64’ünü …
Sofralık zeytin üretiminin yüzde 60’ı Bursa’da üretliliyor. İnşallah yağmurlar da zeytinlerimize bereket getirecektir.
5 YILDIZLI OTEL AZ MI?
Turizm bakımandan ise iyi bir tablo göremedim .
Vali Harput, 5 yıldızlı il merkezinde 3 otelin yetersizliğniden söz ediyor. Aman Valim aman yeter ..Bursa’ya yeter 3 otel, çoğu boştur. Bu otellerimiz dolduğunda, Bursa’yı görmek, gezmek için gelenler dörtlü , üçlü yıldızlı otellerde de kalırlar . Üstelik 4 yıldızlı 6 otelimiz var. Bence pek fark yoktur yıldız sayıları dışında. Kentimiz Market kentten sonra Otel Kent’e dönüşmesin. Sonra dönüşüm projelerinde oteller de var.
Sizinde söylediğiniz üzere Turist sayısı durumu içler acısıdır.
229.161 kişinin kentimi ziyaret etmesi ‘hiç turist ‘ olmaması anlamını taşımaz mı? Konaklayan turist sayısı da 47 bin 289…
ALT YAPI MI?
Ah ki ah.. On dakikalık sağanak halinde süren yağmurun alt yapıyı üst yapıya döndürdüğü kentim hallerini gördük.
Yollarımız ise harika..Gurur duyuyorum.
Katma değer açısından 4.cü sırada yer alan ilim halerinde sıcak sularımız koruma altına alınmalı. Geçmiş dönemlerdeki EmniyetSİZ’lik yaşanmamalı. Sıcak suların kaynakları derin yara aldı.
Sayın Harbut ne güzel anlatıyor, hedeflerini, yapılacakları,yapılanları..Kentimize sahip çıkmanın yüceliğini.. Üstelik iftara gelirken binbir cehennem azabı çekmiş sırılsıklam halde yaşadığım anlarda dinliyorum..
Vali Harbut’un konuşmasının sonuna yaklaştığımız anlarda bekliyorum şehrimin EN BÜYÜK SORUNU NE? Kaçak yapı ve planlaşma mı?
Deprem kenti değil miyiz ?
On dakikalık yağmurun varoş kentine çevirdiği şehrim ile ilgili ne yapılacak? Ne?
Ve nihayet finalde Vali Harbut mesajını veriyor;
Arama ve Kurtarma Birliği Müdürlüğü 40 dairelik lojman yapımı… Sivil Savunma Arama ve Kurtarma Bilgi Personelinin Lojman ihtiyacının karşılanabilmesi için Arama ve Kurtarma İl Müdürlüğü’nün bulundğu alanda yapılması öngörülen 40 dairelik Lojman yapımı için İl Özel İdaresi’nce projelendirme çalışmaları tamamlanmıştır. 4 milyon ytl . keşfi bedelli projenin ihale işlemleri devam etmektedir. Her türlü afet için müdahale edebilme imkanı verecek projenin 2009 yılı sonunda bitirilmesi.. Afet Eğitim Merkezi. İlimizin 1.derecede deprem kuşağında bulunması dolayısla ilimizde deprem zararlarını en aza indirmek üzere her sınıftan halkımızın bilgi ve bilinç düzeyini geliştirmek için İl Özel İdaresi ve Sivil Savunma Genel Müdürlüğü’nün birlikte gerçekleştireceği projenin maliyeti 5 trilyon ytl. Proje için Japonya ile işbirliği yapılmakta olup ihale çalışmaları devam etmektedir.
**
İşte zurnanın zırt dediği yer burasıdır.
Şehrimin ‘toprak haritasını istiyorum’ Sayın Valim.
On dakikalık yağmurun felakete dönüştüğü , makyajını akıttığı kentimde ‘olası’ bir depremin ‘olması’ durumunda, afet ekibi kalacağı oteli aramaya zaman bulabilecek mi?! Tanrı korusun da . Her şey İnsan Aşkına..
Ceset torbalarının taşınmasına yetişemeyecek durumlardan söz etmek ne acıdır ama gerçek!..
Trilyonluk projeler, arama ekibine oteller, tabi ki yapılması gereken yatırımlardır; ancak ‘önce Bursam’ mühimdir şehirleri yaşatan insanı!
Merak ediyorum, deprem, sel , yangın felaketlerine karşı ‘güvenlikli bir şehirde miyiz?’
Yoksa saray kent olsan ne olur?! İçi çürük ise!..
Bir lodusun uçurduğu çatının öldürdüğü çocukları unutmadık. Siz kentimde yoktunuz Sayın Harbut..
Okullarda deprem için binaların haritası çıkarıldı mı, kurumların.. Cevap bekliyorum.
Depreme karşı binaları güçlendirmek için doğanın en doğal olayı olan depremin katliam olmaması için neler yapılıyor? YAPILDI?! Cevap bekliyorum.
Kurtarma ekibine otel tamam da, deprem durumunda SIĞINAK bir tane sığınak YOK. Ne acıdır.
Şehirler insanlara benzer…Öksüz bırakmayın şehrimizi tüm gözleriyle.. Kör etmeyelim..
**

Bilgi not:Jeoloji Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ali Koçyiğit, Marmara Bölgesi'nde oluşacak bir depremin İstanbul'u etkileyeceğini belirterek, Marmara'nın güneyinde ''Bursa'' ve ''Güney Marmara'' fay hatları bulunduğunu söyledi. Bursa fayının, kentin içinden geçtiğine dikkati çeken Koçyiğit, ''Bursa, özel yapılaşma gerektiren bir zemine sahip. Bursa, geçmişte kendisini etkilemiş fayın üzerinde oturuyor. Bursa'nın tarihi kısmında deprem olduğunda buraya herhangi bir şekilde girmenin imkanı yok'' olabileceğini söyledi

Sol yanım ağrıyor!

2008-09-20T00:08:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Buluşları ‘Akıllı bütçe’ olan AKP belediyeleri il ve ilçelerde yatırım yarışındalar.

Ülkemde muhalefet partisi(!) olmaması ‘Demokrasi’nin işlemediğinin göstergesidir.

Bugün Başbakanlık koltuğuna Tayyip Erdoğan’ı getirten Baykal Bey, Ergenekon avukatlığından sonra yolsuzlukların üzerine gitme kararı verdi. Dokunmazlıkları bile kaldırmak için çaba harcamadı.

‘Bursa’nın geleceği ipotek altına alınıyor?’ sözleri ile cılız ses tonlu CHP İl Başkanı Gürhan Akdoğan ve CHP milletvekili Abdullah Özer’’in basın toplantısı vardı. Şans işte yolsuzlukların üzerine CHP GİDECEKMİŞ YA ! bende ‘geç kaldım’ yetişemedim toplantıya…

İyi ki İstihbarat Şefi Hayriye Turgut Teker kardeşimi CHP’nin kapısında yakalayabildim. ‘geç kaldım’, bir türlü partiye giremedim! Akdoğan’a bakıyorum da tek başına nasıl ‘muhalefet’ edecek. Ediyor mu?

O sakin görünümünün ardından AKP belediyelerine dair söylediği usulsüzlüklerin hesabını masa başında sorguluyor..

Seçimlere doğru yol alınırken, AKP’nin Türk siyaset tarihinde en ciddi usulsüzlükleri ile tarihe iz bırakacağı konusundaki fikrine tastamam katılıyorum.

Dişli ile başlayan ‘Deniz Feneri’ ve Antep Belediye Başkanının ‘fıstık arazisi’yle süren usulsüzlük ve yolsuzlukları… İyi de CHP’nin her daim lideri Baykal-izm, Ergenekon avukatlığından ‘Deniz Feneri’ yolsuzluğuna takıldı. Eğer muhalefet bu ise… Halk için çalışmak bu ise..

Öte yandan muhalefetsiz iktidarın yerel yöneticileri akılı bütçeleriyle çalışıyor…

Akdoğan’a gelelim. Yolsuzlukların üzerine gidecekler imiş..

56 yıldır iktidar olmayan CHP’nin il başkanı olarak ‘ gideceğiz, yapacağız, hesap soracağız’ sözleri

‘..dünde kaldı, cancaazım/artık yeni sözler söylemek lazım…

’ Mevlana’nın deyişi ile..Üstelik kentimin geleceğinin borç batağına gömüleceğini söylüyorsunuz. Usulsüz ve plansız ve birilerine rant sağlayan yatırımlarıyla…

Siz öyle sanın!..

Akıllı bütçe ile 25-30 yıllığına kiralanan PARALILARIN yatırımları ile belediye kira toplayacak!..

Akdoğan, Türkiye’deki oyunların Bursa üzerinde de oynandığını söylüyor. Bursa mühim bir kent elbette.

Kent planlamasında ihale aşamasındaki usulsüzlüklerle tek kişiye ihale edilen Bursa mallarından söz ediyor ..

Bir de şu ‘TEK’ kişinin adını söyleseniz ya.. Ne bekliyorsunuz? Hesap sormak budur.

Rantları kim-ler elde ediyor?!

Bu arada otoparkların ticaret alanına çevrilmesi konusu var.

Ondan mıdır ki, otomobiller,taksiler, araçlar ‘yol-park’ oldu..Avrupa kenti olmak bu olsa gerek!Akdoğan’ın elinde dosyalar yüklü.. Örneğin kentimin Ulaşım Mastır Planı olmaması…

En önemlisi de Ova Koruma Planı’nın yok edildiğini söylemesidir.

Öyle ki, 40 bin hektarlık ovamız 16 bin hektara düşmüş.

İstediğin kadar fidanlar ekin yol kenarlarına toprak sınırlıdır, bitiyor …

Ova bitiyor…

Akdoğan, CHP’nin bu yolsuzlukların üzerine gideceğini söylüyor. Duyarlı bir kentli olarak Akdoğan çaba gösterebilir.

Benim demek istediğim, ”HESAP SORACAĞIZ’ sözleri..Ne zaman yahu.. Baykal’ın lider hastalığı gibi…

‘Kentim kiralık’ levhasını mı bekliyorsunuz?!

Mallar(!) gidiyor ne zaman izin vermeyeceksiniz Sayın Akdoğan?

Söylediklerinizin altına imza atalım da, ‘dur’ demek için seçimleri mi bekliyorsunuz?Çok geç…

Bu arada CHP Bursa Milletvekili Abdullah Özer’in mesajı da şöyle;

“Belediyelerde yaşanan usulsüzlük ve rüşvet olayları Bursa da il başkanımız tarafından üzerine gidilirken bizde meclise taşıyacağız... Merinos ..Büyük şehrin devrinden sonra ihale sürecinde 30-48 trilyonluk teklifler reddedilmiştir, bu firmalar bir bir elenmiştir. 50 trilyona birilerine ihale edilmiştir. Burada da başlatılan çalışmalarla ilave çalışmalar eklenmiş, 50 trilyonluk ihale 102 trilyona çıktığı iddia edilmektedir.Cevabını bekliyoruz”..

Sayın Özer siz cevap beklerken Kent trilyonerlerini doğruyor. Meclise taşımak için neyi bekliyorsunuz Sayın Özer?

Ellerinizde belediyelerin yoksuzluk, rant dosyaları var ise…

Siz de hala ‘cek cak’ mı diyorsunuz?

Yapmayın İnsan Aşkına..

İşte meclistesiniz.. Üstelik CHP Başkanı Baykal avukattır da..

Eyyy CHP’liler yerel seçimlerde AKP birinci partidir. Yüzde 70-75

Ben ise hala oy kullanacağım parti arıyorum..Çatı Partisi geliyormuş..Arılar, atlar, ampuller, oklar, kurtlardan sonra tümünü çatısı altında tutacak ya da çatısına almayacak bir parti mi olacak?

Bekliyorum… Sol yanım ağrıyor!

YA DEPREM OLSAYDI!...

2008-09-18T15:24:00.000+03:00

vicdan kayır

Yağmur duasını yapanlar oldu.
Yağmur…
Bir damla yağsın razıydık, razıyız…
Eskiler derdi, ‘gün gelcek bulutlar görünecek, yağmur yağmayacak’
Hava sıcak çook…Bulutlar ise patlayamıyordu günlerdir.
Sıcak penceremden içeri sızıyordu.
Damla damla terliyoruz… Pencerelerin nemli camları gözyaşında!..
Hüznün mevsimi sonbahar, hani yağmurların ve şemsiyeli günlerin yaşandığı , ceketlerin yeleklerin gardroplardan çıktığı aylar ...
Güneşin gözkapakları da ağırlaştı …

Yaza veda mevsiminde yağmur yerine bulut damlaları geliyordu..
Ve önceki gün Yağmur FELAKET getirdi. Tüm hırsıyla..
Rüzgarın hortumu bulutları sarmışçasına on dakikada Bursa’ da hayat durdu.
İşte bulutların patladığı o an da sokaktaydım.
Saniyede sırıl sıklam oluverdik..
Bursaray yağmura hazırlıklı değildi. Durdu. Paşa Çiftliği durağında ise durmak yasaktı. Su başmıştı…Bursa’nın akciğeri olan çiftliğin ahı mı tuttu ne?
Her gelen yerel yöneticinin gözünü diktiği orasından burasından parçalar kopardığı ÇİFTLİK , yağmura dua ederken, Bursaray’ın yöneticileri yağmurla kavga ediyor olmalı!..

Ve YAĞMUR…
Yollar su gölüne döndü. İtfaiye araçlarının sesleri ile ambulansların acı siren sesleri duyuluyordu.
Yağmur felaketti bu kez.
Hani o trafiği rahatmak için yapılan BATÇIKLARA giren çıkamadı. BATTI!..

Beklenen yağmur çatlayan toprağın susuzluğunu giderir iken, ağaçların köksüzlüğü, trafik kazaları, su basan evler ve hazırlıksız olmak Bursa’yı esir aldı.
EY BURSA…

Okulları boşaltıyorlar, 250 işyeri ve evi su basıyor. Kısaca ON DAKİKA yağmur koca kente yetiyor. Avrupa kenti unvanı yerle bir oluyor.
Kentin ana arterlerinde biriken sular nedeniyle bazı caddelerde trafik durdu. Yağmur bitti trafik alt üst oldu.. Çekirge Caddesi’nin Kültürpark Yağcılar kapısı ile Stadyum Kavşağı arasında kalan bölümde yarım metre yüksekliğinde su biriktiği söyleniyor. . Sırameşelerden kente ulaşmak mümkün olmuyor. Arkadaşlarım bir bucuk saat yolda kaldığını söylüyor.
Yağmurlar felaket getiriyor. Oysa ki, o su birikintilerini değerlendirmek de mümkündü.

Ey kent yöneticileri makyajlar işte böyle akıverir.
On dakikada kentin gerçek giysisi çıkıverdi!. Kral çıplaktı!.
Anaokulu bebelerini anne ve babaları kurtarmış..NE acı ..
Ya deprem olsa… Ya yağmur 20 dakika sürseydi… ... Vatan Mahallesi’ndeki anaokulunun çatısı uçuyor. Daha önceki yıllarda lodos bir okul çatısını uçurmuş çocuklar ölmüştü.
İNSAN AŞKINA nedir bu …
Deprem, yağmur, sel ve yangın gibi felaketlere hazır olmayan bir kentte, trilyonluk havuzlar yapmanın alemi ne? Makyajla tarihi uyandırırken, yaşayanları koruyamamak büyük bir handikap!...
Bodrum katlarında oturan yoksullarımız ise felaketi en derin yaşayanlar . Çatılar kiremitleri tutmuyor, dökülüyor göktaşı gibi her bir yere. Ölüm yanıbaşımızda. Her an…
İtfaiye ekipleri; emniyet gücleri olaylara müdahele etmekte yetersiz kalıvermiş. …Polis telefonları kilitleniyor. Aciller, acillik durumda..
Ya deprem olsa …
Ya deprem olsa ne olacak..On dakikalık yağmur fırtınasının yaptığına bakın.
Elektrikler kesiliyor, bu çağda..Bilim adamları ‘big bang’ üzerine dünyayı yerinden oynatacak araştırmalar yapıyor.. Onlar Tanrının tozunu arar iken; biz yağmura teslim oluyoruz.
Bak şu yağmurun yaptığına…
Bursalılar, süperge faraş, kova , paspas ve kol gücüyle yağmura direniyor!

AKKILLI BÜTÇE ...HER EVE LAZIM!!

2008-09-15T15:49:00.000+03:00

vicdan kayır

Maşallah maşallah AKP’li belediyeler çalışıyor. …
4 yıl gibi kısacık bir sürede ilçelerimiz kent olma yolunda, adına ‘akkıllı bütçe’ denilen müthiş buluşla…
Bir türlü cevabını TAM alamadığım akkıllı bütçenin doğurgan olduğunu anladım!
Örneğin belediyenin bir arazisini 25 yıllığına bir PARALIYA kiralıyorlar; Alışveriş merkezi , yeşil dükkanlar vs inşaa ediliyor. Böylece bu yerden sürekli akıllı kira akıyor … Belediyeye bütçematik olarak hem para giriyor hem de yatırım. Çok sayıda dairesi olan zenginler gibi..
Fabrika kurmaya ne hacet al, kirala 25 - 30 yıllığına gelsin paralar.
Peki 25 yıllık ev sahibi Belediyenin konumu burada neyi ifade ediyor? Her mahallede bir milyoner yaratma düşüncesinde olanlar AKP’Yi yakından izlemeli!
Zengin belediyeler böyle doğuyor.
AKP belediyelerinin tüm yatırımları fotokopi gibi tıpa tıp birbiriyle AKİKİZ gibi … .
Tarihi hamamlar-camiler, vakıflar vb. nice yatırımlar onarılıp yaşatılıyor. Hatırlarım da Bursa’nın Yeşil Cami’sinin ‘kırılan ya da çalınan fayansları’na bile para bulunamamıştı. Onarımı ömrümün yarısına eşittir. Bekardım, evlendim, kızım oldu. 18 yaşında. Ve Yıldırım Belediyesi Akıllı bütçe ile PAT diye işi bitirdi ..
Çocuk bahçeleri, huzur evleri, TOKİ ile orta ve yoksul ailelere lüks daireler, dosteli kampanyaları… Yoksul evlere sıcak yemek bağışları… Muhtarlıklarla içiçe yoksullara kömür, odun, giysi, ilaç yardımları.
Suni göl bile yaratıyorlar…
Oysa, bir NİLÜFER ÇAYIMIZI temizleyemediler!! Çünkü onu temizlemek oy getirmez!...O güzelim yollardan geçerken fabrika atıklarının gölü olarak o iğnenç kokuları çok duyacağız çoook..
Belediye başkanlarına , ‘trilyonluk projeleri nasıl yapıyorsunuz ? diye sorun hemen,
‘Akıllı Bütçe ‘ diyorlar.
İstediğiniz kadar bağırın -çağırın, ipotek altında olan kurumlar, arsalar vb peşkeş çekiliyor diye..Onlar duymuyorlar.
***
Çalışıyor AKP’in kırpık bıyıklı belediye başkanları vallahi bilahi..
Jilet gibi tanıtım kitapları çıkarıyorlar; o kadar ağırlar ki koltuk altında taşıyamazsınız. Benim diyen dergiler yanında yaya kalır…
Tüm AKP’li belediyeler aynı yatırımları ‘akıllı bütçe’ dedikleri sürekli akan paralarla yapıyorlar.
Bu akkılı bütçeyi daha önceki belediye yöneticilerinin neden düşünmediklerini anlamak güç olsa gerek!!! Vardır bir Hikmet’i…
Baksanız ya, yeşil unvanlı kentimin bütçeleri yeşillendi ilçelere, köylere dek..
Çalışmalarını çok takdir ediyorum çok.
‘YAP –İŞLET-GÖTÜR- KENT “
Ancak bundan sonra gelecek belediye başkanı iktidardan olmaz , başka bir partinin belediyesi olur ise, ‘Akıllı Bütçe’ kalmayacak. Havuz bitiyor!. ‘Yap-İşlet –Götür –Kent’ yoluyla 25-30 yıllığına nice kurumlar, araziler kiralandı.. Özellikle yollara bakın müthiş, koskocaman
yoncalar açtı asfaltlar .
Su yıldızı gibi gece ışıldıyor trilyonluk havuzlar.
Birde şu akıllı bütçe ile ‘iftar çadırları’na ihtiyaç kalmasa… Ne kadar iftar çadırı o kadar çok yoksulluk.
Akılmatik yoluyla, bu soruna çözüm bulmalılar.
**
'Akıllı bütçe' ile belediyeler yasal gelirlerini 4 ‘e katlıyorlar.
Ben ısrarla AKKILI BÜTÇEYİ anlatmalarını istiyorum. Üniversiteye başlayan kızım Deniz’e anlatmam gerek . Zira ailece akkıllı bütçe yapamıyoruz.

Koltuk Erkek göbekbağında ‘koltuk çıkması’ gerekenlerde kadınlarDIR ..

2008-08-27T22:16:00.000+03:00

vicdan kayır

Rahmetli Duygu Asena ‘Kadının adı yok’ diyordu;bende ‘kadınların adı çok’ diyorum durmadan.

Zira kadınlar öyle çok adlar altında anılır, söz edilir, dile getirilir ki, bu ‘çok’ isimler içinde kadın ‘meta- cinsellik’ objesi olarak görsel-yaygın basının ön bahçelerde yer alır iken, arka bahçelerde ‘eli hamurlu, sacı uzun aklı kısa….

Gazetelerin üçüncü sayfaları ise kadınların cinnetleriyle doludur!..

Ne mutlu ki, artık TOBB’un çatısı altında örgütlenen kadınların ADI-İŞİ-KARİYERLERİ VAR…Üstelik Türkiye içinde örgütlenmesi yanında dünya kadınlarının kapılarını çalmaya doğru yol alıyor.

TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Başkanı Aynur Bektaş da ” ‘isimsiz kahramanlar’ ‘iş adamı, iş kadını’ ayırımı yapılmadan anılmalı. Bizler erkeklerimiz gibi çalışıyoruz üretiyoruz, iş veriyoruz ancak hep yönetiliyoruz. Bizler sahip olduğumuz iş kollarında yönetime ortak olmak istiyoruz. Yan yana” diyor..

Gerçekten de politik, ekonomik, sivil toplum örgütlerinde sendikalarda belediyelerde sanayi-ticaret-borsa ….karar alma mekanizmalarında kadın adını bırakın YOKLAR.. . Tüm işin mutfağında yer alıp,-erkeklerin emireri yönetiminde- bahçeyi sulayan ama çiçeklerin veriminde görülmeyen kadınlarımız onlar. Demek ki, Türkiye’nin arka bahçesinde yer alan kadınlarımızın ekonomik, siyaset, sosyal yaşamda SÖZ sahibi olması gerek. GEÇ Kalınsa da..

Erkekleşen koltukları(!) kadınlar DA üretiyor.. Kadın ellerinde üretilen ‘renkli’ koltuklara kadınlar oturmalı artık. Koltuk Erkek göbekbağında ‘koltuk çıkması’ gerekenlerde kadınlarDIR ..

Öyle hem’Mustafa Kemal Atatürk’ün ’in partisiyim’ diyerek hem de ‘koltuksever’ Baykal’ın yerine kadınlar oturmalı… Değli mi?! Önce CHP bu hareketi gerçekleştirsin. (DYP’nin Çiller’i vardı.) Unutuldu mu, Atatürk’ün ilkokul mezunu bile olmayan Satı Kadını köyünden allı güllü pazen şalvarıyla getirtip Ankara’da ilk sıradan milletvekili yaptığı !..HIIII!!!

Öyle sadece Anıtkabir’i ziyaretlerle iş bitmiyor, sayın sayınlar…

İşte tam bu nokta Aynur Bektaş’ın , Türkiye sadece İstanbul, İzmir, Ankara’ değil sözlerini ise rengarenk kalemlerle ÇİZİYORUM . Anadolu’yu dolaşan Bektaş, ‘iş-aş-barış’ için kolları sıvadıklarını söylüyor..

Ankara’daki 1.TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Kongresi’nde gözlerim parladı. Çok renklilik olan Anadolu’nun arka bahçelerden çıkıp ön bahçelerde yer almanın yolcuları ile karşı karşıya kaldım.

Diyarbakır, Adana, Mersin, Trabzon, Denizli, Urfa…. Kadınlarıyla buluştuk konuştuk.

Hatta tatlı atışmalarımız bile oldu. Denizlili kadınlara ‘tekstilimizi kaptınız’ sözlerine karşılık, Denizliler hemen tarihçelerini çıkardılar, tekstilin küllerinden doğmaya başlamasındaki rollerini anlatırlarken, şarap-rakı kadehlerimiz müthiş klasik müziğinin eşliğinde çarpıştı..

KADIN ELİ -KADIN AKIL TERİ

Gelecek yıl Afrika -5-6 Haziran 2009’da yapılacak Uluslararası Kadın Girişimcilik ve Liderlik Zirvesi, Amerika, Avrupa ve Kuzey Afrika ülkelerinden kadın girişimciler ve kadın liderleri bir araya getiriyor, haberi bir anda gözümü takılıyor…

İşte buyurun, kadınlarımız dünya kadınlarıyla bir araya geliyor. Afrika Afrikaa… Açlığın, soykırımın fotoğrafım…

Kadının isminin hiç olmadığı Afrika da kadınların ekonomide, sosyal yaşamda, girişimcilikte yaşadıklarının öyküsünü , üretimini paylaşacaklar. Birlikte dünya fabrikasında yer almanın KADINELİ, KADINAKILTERİ dir bu..

Bursa’dan Ankara’ya doğru yol alırken, kalemim bitmedi, defterim bitti. İlk notlarım arasında yer almasına rağmen, TOBB Başkanı Rıfat Hisarcıklıoğlu’nun, küresel ekonomide rol almanın, yeni anayasa gerekliliği, seçim yasasının değişmesi, gibi çok önemli notları uçuverdi, ‘kadınlar’ önbahçede olduğunda..İnanıyorum ki, Hisarcıklıoğlu’da bana hak verecektir. Zira onun yorumları tüm gazetelerde, tv’lerde yer veriliyor…Ama kadın girişimcilerimizin haberleri bir günde bitiverdi.

Ben ise buradayım. Yarın aynı yolculukta buluşacağız…

Akılteri ile kalınız!..

Fabrika mutfağında kadınlar...

2008-08-27T22:14:00.000+03:00

Vicdan kayır

Kadınlar örgütleniyor… Onlar, bir sivil toplumun üyesi konumunda, etkinliklerinde, çaylı börekli yardımsever (bu bana hep garip gelir, onlar yardım sever de , biz mi değiliz) derneklerinde anılır hep.…

Kadını mutfağından çıkaran kadınlar akıl terini ekonomiye akıtıyor…

Gerektiğinde ‘Erkeklerin’ omuzlarından fırlayarak… Cinsiyet ayrımı yapmaksızın…

Ekonominin adresi olan fabrikaların mutfağında kadınlar ‘güçlerinin’ kibritlerini yaktılar,40 haramilere karşı mücadelede ise hayli güçlüler.

‘Bizden korkmayın ‘diyorlar erkeklere…YANİ ARTIK YETER!...

Dün de sözünü ettiğim üzere, iki günlük Ankara’ gezisinde 81 ilden gelen onca girişimci - girişim için yatırım yapmak adına cesaretlenen dev bir kadın örgütlenmesine ışık yakıldı..

Girişimci kadınların çıkartmasında değişik görüntüler, önemli ve altı çizilesi mesajlar vardı. Bir ressamın fırçasında neler yansırdı, bir şairin dizilerinde…

Doğrusu anlatılacak sayfalar dolusu notlarım ve gözlemlerim var, kadınlara dair… O kadınların gözlerindeki umudu gördüğümden beri öyle heyecanlı ve umutluyum ki…Umarım yakılan ışık, dünya pencerelerinden de görünür..

Özellikle, Türkiye’de erkek mesleği olan otobüsçülük sektöründe ilki başaran Kamil Koç Otobüslerinin Sahibi Sena Kaleli ile ilgili notlarıma sonra yer vereceğim: Onun gibi her tür meslek grubunda erkekleşen işlere soyunan kadınlara da…

BTSO Meclis Üyesi ve TOBB Yönetim Kurulu Üyesi ve TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Türkiye Koordinatörü İlhan Parseker, ‘girişim için yüreği atan orta yaş ve genç gruplardan oluşan iş kadınlarının’ dili, yüreği, gönlü oluvermiş… Bu örgütlenmede harıl harıl çalışması dikkat çekicidir.

‘İş kadınlarının’ her alandaki başarısına ‘İNSAN barışı’ için elini uzatması dikkat çekiyor. Helal olsun Parseker’e…

TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi’ndeki kongre ile ilgili notlarımızın devamına geldiğimizde, dün de sözünü ettiğim gibi, rengârenk giysili, şık, cesur, ‘sessiz’ ama ‘heyecanlı gözler’ ile buluştuğum onlarca kadınlaydım..

Birkaç türbanlı kadının ise nedense ulusal basının gözdesi olarak fotoğrafların karelerinde manşetlere çıkıvermesi dikkat çekiciydi. Eşarplı kadınlar da vardı. Ancak, daha çok rengârenk saçların, aksesuarların içinde, şıklık ve başarının örgüsünde kanaviçe gibi üreten kadınlar konferans ve söyleşileri geç saatlere kadar dinlediler, bilgilendiler ve isteklerini dile getirdiler..

Tıklım tıklım kadınların doldurduğu salonda doğrusu parmakla gösterilecek kadar olan erkekler bu kez dikkat çekti. Öyle ilginç görüntüler yaşandı ki, kadınlar tuvaleti yetmeyince, kadınlar erkekler tuvaletinde kuyruklar oluştururken, erkekler ise bekleme durumunda kalıverdiler. Makyaj tazelemek için, giysi değiştirmek için vb. …

Artık Kadınlar VAR… Kimlikleri, işleri, kariyerleriyle…

Mültivizyon gösterisiyle sunulan konferans ve söyleşilerde Kadınlardan sorumlu bakan Nimet Çubukçu ise cılız - sesi titreyen ve yutkunarak konuşmasında eskilerden kalma ‘klasik’ politikacılar gibi mesajları ile dikkat çekti.

Ne acıdır ki, kadınlardan sorumlu bir bakan olarak ‘kadınların çalışma hayatında yer alması, yatırım-teşvik-kredi’ konularında önlerinin açılması gerektiğini söylemesini bekler iken, eğitimsiz kadınlardan söz etti. Birde kadınların karar mekanizmalarında yer almamasını eleştirmez mi?!

Fazla söze hacet yoktur. O İktidarda olan bir hükümetin Kadınlardan sorumlu bakanı olarak bir çözüm bulamıyor; iş kadınlarına ait bir harita ortaya çıkarıp, meclise sunamıyorsa, iş kadınlarının cevabı cılız alkışlar oluverir.

Beklenen mesajları ben mi duymadım acaba diye düşünüyorum…Sesini mi alamadım Cubukçu’nun..?

Bu bir ilktir. 81 ilden 800 e yakın kadın girişimciyi toplamak ne kadar mühim…

Kadınlar ekonomik alanda örgütleniyor, büyüyor…

Üstelik ekonomik istikrarsızlığa meydan okuyan, erkek mesleklerinde olan iş kadınları da bir hayli çoktu.

Kadınlar geliyor gümbür gümbür haberiniz olsun… Erkek ekonomik örgütleri, sivil toplum örgütleri… Kadınlaşan derneklere, Erkekleşen derneklere karşı ‘Akıl teri’nde çalışan kadınlar onlar..İşte demokratik fırsat penceresinde kadınlar perdelerini açtılar..

Devamı var…

SÖZ

• “Kadınlar omuz omuza sıralandıklarında aradan kimse geçemez. »

LINDA MCFARLANE

Akıl mutfağından küresel pencereye 'SEN'ALAR!...

2008-08-27T22:11:00.000+03:00

Vicdan kayır

1.TOBB Kadın Girişimciler Kongresi’ni izlemek üzere, Bursa’dan 28 girişimci kadın ile Ankara’ya doğru yol alıyoruz. Özellikle TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Bursa Şube Başkanı Sena Kaleli olunca, o huzur veren yüzü ve sesindeki sıcaklığı, samimiyeti ile sahibi olduğu Kamil Koç otobüsünde farklı iş gruplarında yer alan kadınlarla birlikteyiz.

Tüm kadınların tek tek kendini tanıttığı neşeli yolculuğumuzda Sena Kaleli’nin “Kadınlar olarak varız, korkmuyoruz. Erkekler bizden korkmasınlar, cinsiyet ayırımı yok” sözlerinin yanı sıra “Hanım, başkan demeyin, bana ‘SEN’ deyin” sözünün anlamındaki derinlikte kayboluyorum, adeta.

Özellikle sevgili dostum BTSO Halkla İlişkiler Sorumlusu Feray Yılmaz’ın her daim desteğini, sıcaklığını TOBB Yönetim Kurulu Üyesi İlhan Parseker’in sevimli asistanı Sibel Sözer ile birlikte her an yaşıyoruz. Ankara’da BTSO Meclis Üyesi ve TOBB Yönetim Kurulu Üyesi ve TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Türkiye Koordinatörü İlhan Parseker, Shareton Oteli’nde girişimci kadınlarla birlikte bizi ağırlıyor. Doğrusu akşam yemeğinde tek erkek Parseker. Çok neşeli ve samimi bir sohbetli gecenin ardından odalarımıza çekiliyoruz.

Ankara’nın mavisinde uyandığımızda, durağımız TOBB ETÜ binası...

Türkiye’nin 81 ilinden 800 girişimci kadını bir araya getiren bu KADIN organizasyonunda, “Güçlü Ekonomi için Türkiye’de Kadın Girişimciliğinin Güçlenmesi” başlığındaki konferanslarda buluşuyoruz. Rengârenk ve şık kadınlar daha önceleri sanayici–iş adamlarının yer aldığı koltuklarda salonda sıcak bir hava estiriyor.

Her daim sanayici denildiğinde erkeklerin ‘ekonomi’ konusundaki toplantılarını yıllarca takip eden biri olarak, bu kez kadınların akıl mutfağından dünya pencerelerinde yer alan veya alacak, iddialı projelerine tanık oluyorum. Hatta bir iş girişimi bende yapsam mı diye de düşünmüyor değilim ki, mesleğim dışında hiçbir iş yapmayan ben!.. Öyle heyecanlı, özgüvenliler ki, o coşkularından etkilenmemek mümkün değil. Yeni projeleri ile Türkiye’de ilklere imza atacak kadınlar… Alın teri akılları karşısında ‘umut’ doğuyor içime.

Artık girişimci kadınlar var… İl il, ilçe ilçe… Bugün otobüslere sığmıyorlar, yarın Türkiye’ye sığmayacak denli bilgili, becerikli, diplomalı, diplomasız ve kendine güvenen KADINLAR onlar.
Kongreden kısacık notlarıma gelince;

Devlet Bakanı Nimet Çubukçu, TOBB Başkanı Rıfat Hisarcıklıoğlu ve TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Başkanı Aynur Bektaş katılıyor. Özellikle Rıfat Hisarcıklıoğlu ilk kez bu kadar renkli bir salona hitap ettiğini söylerken, ekonomi konusundaki yaşadığı örneklerle salonda kahkaha seslerinin artmasına neden oluyor.

Sanırım Hisarcıklıoğlu’nu böylesine alkışlayan ve kahkahaların atıldığı söyleşisinden mutluydu. Sözünü bitirmek istemez iken, girişimci kadınların da sohbetine zaman zaman katılması ile ilginç anekdotlar çıktı. Oldukça neşeli olan Hisarcıklıoğlu, “Türkiye’de en büyük KADIN örgütlenmesi” konusunda adım atıldığının sevincini anlatırken; “Kadın elinin değmediği ekonominin bereketi olmaz. Elinde hamur olanlar her işe karışmalı… Ülkemizde lise altı eğitim alıp iş dünyasında var olan kadın oranı yüzde 23. Üniversite eğitimli çalışan kadın oranı ise yüzde 71” sözleriyle kadının eğitimin önemine dikkat çekti.

Evet, kadınlar işbaşındalar. Artık örgütleniyorlar. Analık, kadınlık, iş,‘insan dişisi’ olarak Küresel ekonomide rol almaya başladılar bile...

Kadınların olduğu her alanda giysilerindeki şıklıktan, çiçek bahçesine dönen salonda parfüm kokularıyla ‘güzellikler’ yayılıyor.

soykırımın mültecileri...

2008-08-14T02:35:00.000+03:00

Vicdan kayır

Hep beraber oturduk canlı yayında Oset halkına uygulanan soykırımı seyrettik.

Her ne kadar ‘Soykırım’ denince akla ‘Hitler’in soykırımı gelse de; bir yerde kan dökülmeye başlanınca ve bir halkın canı yanınca 'soykırım' an meselesi haline dönüşüverir...

Bu arada, İngilizlerin ve İspanyolların Kızıldereliler'e ve Afrikalılara yaptıkları uygulamaları unutmayalım...

Bizdeki kafasız aydınlar, önlerine bir konu geldiğinde hemen kendi örneklerine sarılırlar.

"Akrabalarımdan şunlar da yok edildi bunlar da yok edildi" diye konuşup dururlar...

Oysa; insanlık suçu işleyenler arasında her ırktan her milletten insanı sayabiliriz...

Bir ırkın yok edilmesi geçiştirilemez. Binlerce yıl o topraklarda yaşamış bir topluluk, oradan sürülemez, öldürülemez ya da köle yapılamaz...

Yüzyılın son soykırımı da Oset halkına uygulandı, uygulanıyor. Binlerce yıllık topraklarına, bombalar yağdı…

Gül devrimi kan içinde…

Öyle ki, gül devrimi ile iktidara getirilen Gürcü lider Saakaşvili’nin savaş çığırtkanlığı dünyayı bir anda ateşe attı...

Mülteci olanların sayısı patladı... Kimse farkında değil.

Sadece Balkan ülkelerinde yaşanan soykırım ve göçler sonucu yüzlerce insan göç etti.

Şimdi sıra Kafkasya'ya geldi. Savaş çığırtkanlarının elinde ‘savaş oyunu' var artık.

‘Ateşkes’ kararının ardından bile Güney Osetya`da nice bebekler, anneler, nineler, dedeler, gençler öldürüldü, yaralandı ya da evsiz kaldı...

Bunun adı ‘soykırımdır’…

Bir soykırım da Filistin'de yaşanıyor.

Dönelim yine Gürcistan'a.

Rusya, Gürcistan'’ı 1789'da ilhak ediyor. Tarihe baktığınızda Rusya'nın (1801-1864) tarihlerinde Gürcistan’ın diğer bölgelerini ele geçirdiğini, kanlı baskınlarını okursunuz..

Şimdi Gürcistan elini uzatsa ‘tuz isteyeceği’ kadar yakın olduğu Oset halkına soykırım uyguluyor.

Bu ne yaman çelişki!

‘İnsangiller’in aklı bir karış havada...

Gül, kanlı dikildi bu kez topraklara.

Dünya denilen gezenimizde ırkçı savaşlar yüzünden yüzlerce insan mülteci oldu. Bin yıllık topraklarını terk etti. Sürgün ve kaçış…

Ne gariptir ki; katil Amerika’nın Bush’u, savaşı eleştiriyor... 21. yüzyılda ‘soykırım’ savaşını... Soykırımın adresi Amerika…

BU DEVİRDE İŞGAL OLUR MU?’diye soruyorlar!!!

Dünyanın ırkçı-faşist katili Bush…

Hiroşima da hala insanlar sakat doğuyor.

Ya Irak savaşı…

Güney Marmara Kafkas Dernekleri adına konuşan Bursa Kafkas Derneği Başkan Yardımcısı Mehmet Özdemiroğlu’nun Güney Osetya`da yaşanan olaylarla ilgili yaptıkları basın açıklamasından çok etkilendim. Özdemiroğlu bakın ne diyor;

"Dünyanın gözü önünde bir halk yol ediliyor. Etnik temizlik yapılıyor. Güney Osetya ve Abhazya, ayrılıkçı birer bölge değil, bağımsız birer cumhuriyettir. Dünyadaki tüm işgaller gibi bu işgalde kabul edilemez. Halkların kendi iradeleri ile aldıkları bağımsızlık kararları savaşla yok edilemez. Tüm uluslararası demokrasi ve insan hakları kuruluşlarını, acilen bu vahşete son vermek üzere göreve çağırıyoruz. Dünya ülkeleri ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından Kosova`nın bağımsızlığına gösterilen duyarlılığın, Güney Osetya ve Abhazya`nın bağımsızlıklarına da gösterilmesini istiyoruz. Biz Çerkesler olarak kendisi de, ABD uşağı faşişt ve şovenist Saakaşvili`nin mağduru olan kardeş Gürcü halkı ile tarihsel bir sorunumuz olmadığını ve Gürcü halkı ile barış içinde, iyi komşuluk ilişkileri kurmak istediğimizi söylemek istiyoruz.”

Dünya'da soykırım mültecileri dünya haritasını değiştiriyor.

Farkında mısınız?

Mülteciler dünyayı sınırsızlaştırıyorlar...

Somali'de değil Türkiye'deyiz

2008-08-12T18:34:00.000+03:00

Vicdan KAYIR

Orhan Kemal’in ‘Bereketli Topraklar’ romanını hiç unutmuyorum…

Bugün yaşasaydı, ‘Bereketli Topraklar’ı nasıl yazardı kim bilir.

Bugün bereketli topraklara doğru yolculuk yapan ‘mevsimsiz Kürt işçilerin mülteci gibi yaşadıklarını hatta mültecilere verilen desteği görmediklerini dile getirir miydi?
Sanırım 30 yıl oldu okuyalı. ‘Ekmek derdi’ ne düşen doğu ve güneydoğulu insanları anlatmak… Daha iyi bir yaşama erişmek için köylerini arkalarında bırakarak Çukurova’ya doğru günlerce yürüyen erkekleri anlatıyordu roman. Ve ekmek parasını bekleyen kadınlar, çocuklar, analar, yavuklular…

Kentin bozuk kabuğunda direnenler… Bir kısmı fabrikalarda, bir kısmı çorak olmayan topraklarda ekmek parası için koşturanlar.

…Ve ne yazık ki, haritanın unutulan bölgesindeki, Kürt halkına -mevsimsizlerin- halen kamyonlara doldurularak yaptığı yolculuklara tanık oluyoruz. Çoğu trafik kazalarında hayatını kaybediyor.

Göz ucuyla bakılan haberlerin arasında kayboluyorlar.
Yaşamayanların fotoğrafları…
Kıytırık haberler arasında yitip gidenler. Binlerce dram…

10 ay köylerinden uzak, çadırlarda yaşayan, çadırkentler kuranlar onlar.

Çileler içindeki yolculuklarından kazançlı da değiller. Çekilen tüm sıkıntı, kışlıklarını alabilmek, sıcak bir yuvada çıtır çıtır yanan bir sobanın yanında uzanabilmek için.

Burası Somali mi? Burası Türkiye!

Ordu’ya fındık toplamak için giden ‘mevsimsiz aile işçileri’nin, dere kenarında kurdukları çadırlar sökülüyor. Jandarma baskısı ve emniyet güçlerinin tehditleri ile karşı karşıyalar.

İşçilerin dramı içler acısı. Yol paralarını ceplerinden ödeyen, adresleri ‘mevsimine göre’ köy ve beldeler.
Günlük yevmiye karşılığı en ağır koşullarda çalıştırılıyor. Yol ücretleri verilmiyor. Ailece köylerini terk edip, çocuklarıyla karda kışta, sıcakta, susuzlukta çadırlarda yaşam savaşı verdikleri yetmiyormuş gibi, birde ‘baskı’ görüyorlar.

Biz ki, mülteci kampları kurup, onlara sahip çıkanlarız. Yoksa hepsi sözde mi!..

İnsan hakları derneklerinin hiç de ilgisini çekmeyen ‘mevsimsiz Kürt işçiler’…

Genelde ölümle sonuçlanan trafik kazaları ise unutuluyor.

Onlar, göçebe hayatı yaşayanlar.
Onlar kamyonların arkasında havasızlıktan ölenler.
Onlar, Çukurova’da karpuz eken, Kayseri de şekerpancarı, Kırşehir’de ve Konya’da nohut toplayanlar.

Onların son durağı kara toprak…
Bazen de Çukurova…
Öyle ki, şubat ayında evlerinden çıkıp aralıkta dönüyorlar.
Onlar kiralanan minibüs veya kamyonlarda itiş kakış yolculuk yapıyorlar.

Ağanın ürünü para ederse ücretlerini alabiliyorlar. Aldıklarının çoğu yolculuğa gidiyor. Yedikleri içtikleri ekmeklere… Ve yaşadıkları çadırlarda kene, akrep tehlikesi ile iç içeler.

Mültecilere sahip çıkan hükümetimiz onları görmüyor.
‘Aile Koruma Bakanlığı’ kurulmalıdır. Hem de derhal!

‘Bereketli Topraklar’da yaşanan zulüm işte bu…

‘Ülkenin bütünlüğü’ konusunda demeç verenler, güneydoğulu işsiz-aşsız göçebe Kürt işçileri haritanın dışına itiyor.
Ne garip…

Umut yolcuları gibiler… Çaresiz… Fotoğraflara bakıyorum.

Çadır köylerde yaşıyorlar. Leğenler… Çadırdan çıkan soba borusu...
Tuvalet ve banyo ise yok. (*)
İşte görünmeyen Türkiye’nin fotoğrafı... Milletvekili beyler, bayanlar…
Somali değil Türkiye'de 'zenci' muamelesi kürt işçileri onlar...

*Kaynak: İnternet haberleri-Milliyet gazetesi...

Kadın girişimciler

2008-08-06T16:45:00.000+03:00

Vicdan kayır

Kadın girişimciler, el ele verdiklerinde nasıl büyük işler başaracaklarını biliyor. 6. hislerinden önce, bilgilerine, kendilerine ve aydınlık Türkiye'ye güveniyorlar...

50 kadın üyeden oluşan TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Bursa Yönetimi faaliyette... Siyah, beyaz, çiçekli giysileri ve de siyah, kızıl, sarı, kahve, bakımlı saçları, ojeli parmaklarıyla, erkek egemen bir dünyaya adım atmışlar.

Danışmanlık yapıyorlar... Plastik, ambalaj, reklam-tanıtım, konfeksiyon, yan sanayi, dinamo, amortisör, kumaş üretimi, otomotiv yan sanayi, eğitim, tekstil, çevre, hazır giyim, yolcu taşımacılığı ve daha onlarca meslekte başarılarıyla göz dolduruyorlar. Erkeklerin gölgesi olup, onların iş yaşamlarında yükselmelerine omuz veren kadınlar artık sahaya iniyorlar.

BTSO'daki toplantıya fabrikalarından, işyerlerinden ya da home ofislerinden gelmişler. Dimdikler. Üreten kadınların sesi, gücü olmak istiyorlar. İşini kurmak, ayakta kalmak isteyen her kadına kollarını açacaklar… Yeter ki, kadınlar ‘girişimci olmak’ için adım atsınlar...

Başkanları Sena Kaleli'nin dikkat çektiği üzere “... Kadınlar toplumun değişiminde rol alır. Kadının sağlıklı, cesur olması önemlidir. Hırsları ve inatlarını girişimde kullanıp meziyet haline getirmeyi en iyi kadınlar beceriyor.”

Kadın adına yapılacak her türlü girişim, ülkenin politik, sosyal, kültürel yaşamında devrim sürecini başlatmaktır. Yeter ki, başlanan projeler desteklensin, yürüsün... Kadınlar ‘tırnak içlerinde’ kalmasın…

TOBB Kadın Girişimciler Kurulu Türkiye Koordinatörü, BTSO Meclis Başkanı ve TOBB Yönetim Kurulu Üyesi İlhan Parseker başkanlığında bir araya gelen kadınlara bakıyorum. Yıllarca BTSO, BUSİAD ve benzer iş örgütlerinde ‘meclis’ veyahut toplantılarını takip ettiğim günlerde bir tane bile kadın yoktu. Kahverengi koltuklarda kahverengi-siyah giysili erkekler yer alırdı. Doğrusu çok da sıkıldığım anlar oldu.

Bu kez mikrofon kadınlarda.

Kadının olduğu yer şıklaşıyor ve estetik hakim oluyor. Yumuşacık sohbetler oluyor. Vurucu konuşmalar ve mesajlar dikkat çekiyor.

Onlar; kadın girişimciler olarak erkekleşen örgütlerin yüzünü değiştirecekler.

Artık sanayici dendiğinde ‘erkek’ yerine ‘insan’ kimliği ön plana çıkacak. Kelime biraz daha yumuşacık olacak.

Magazin muhabirliği yaptığım dönemleri anımsadım. Çaylı-yemekli toplantılara muhabir olarak katılırdım. Haberini yazacağımız kadınların bir çoğuna isimlerini sorduğumda "Aaa... Tanımadın mı? Ben falanca beyin eşiyim" derdi. Gücü erkekten alan kadınlardı... Edilgen...

Şimdi falanın eşi değil, kimliğiyle firmasıyla üretimin içinden gelen kadınları görünce gururlandım.

Yemek molasında sohbet ettim girişimci kadınlarla...

Ekonominin durgunluğundan, doğalgaz ve elektriğe gelen zamlarla sarsılan piyasalardan muzdaripler. Dünya ekonomisini izliyorlar. Dişi ve erkek olarak bakmak yerine evrensel üretimde nasıl yer alacaklarının projelerini konuşuyorlar.

Bir haftalık bebeğini evde bırakıp fabrikasına koştuğu günleri anlatan Oya Coşkunöz Yöney’i dinliyorum.

...Ve karnı burnunda siz bu yazıyı okurken doğumevine gidecek olan gazetemizin de yazarı, grubun üyesi Neslihan Alkoçlar yanıbaşımda. İş ve ev arasında bebek için gerekli malzemeleri hazırladığını söylüyor.

Onların işi dişi ya da erkek meselesi değil… Kadınlar koşturuyorlar. Kimlikli kadınlar onlar. Bize de desteklemek kalıyor...

Evet OECD’ye üye 30 ülke arasında eğitim ve istihdamdan mahrun kalan kadınlarımıza bir pencere açılıyor…

Yeter ki, proje üretin. Ya da yardım isteyin. Size onlar gelecek, sizde onlara gidin…

Ne güzel artık erkekleşen örgütler eriyor… Kadın-Erkek işbaşında...

İnsan sıcaklığında...

Hepimize kolay gelsin. Yolunuz aydınlık olsun.

Kadınca kalın...

Yamyamlar yanı başınızda!...

2008-08-05T19:24:00.000+03:00

Vicdan Kayır
”Sular yükselince balıklar karıncaları, sular çekilince karıncalar balıkları yer...
Kimin kimi yiyeceğine suyun akışı karar verir...(Afrika atasözü)”

Yangın vaaar…

Ormanlarımız birer birer gidiyor. Türkiye’nin fotoğrafında yeşil alanlar doğa teröristleri tarafından cayır cayır yakılıyor…Yanıyor yeşillikler… Sessizce izliyoruz olan biteni.

Mavinin ve yeşilin turistik kenti Antalya’nın o meşhur Manavgat Şelalelerinin ormanları , köyleri , haftasını bulacak hala yanıyor. Söndürülemiyor…

Kazdağı yanıyor, Kurşunlu beldesinde bir bölüm yandı söndürüldü. Uludağ’da yine küçük bir yangın haberi…

Yaz mevsimi geldiğinde ‘yangın teröristleri’ çıkıveriyor birer birer..

Zeytinliklerin köküne salamura yerine binalar diktik doymadık..

Kolaydı…

Kibrit veya çakmakla rüzgara ateş üfleyenleri seyrediyoruz, hüzünlü..

Dağlar meskenimiz olamayacak. Dağları yok ediyoruz. Denizler balıksızlık içinde.

Deniz türleri bitiyor.

Doğa çürüyor, yok ediliyor.

Toprak yanar mı? Toprağı yakıyor, deliyor insanlıksız yaratıklar.

Vicdansız doğa teröristleri.

Doğa başka gezegenlere yolculuğuna çıkacak!... Kendi mücadelesini verecek.

YA İnsanlar!?

Yüzyıl sonrasını görüyor musunuz?

Akşam Patagonya belgeselini izlediğimde şok yaşıyorum…

Ormanların içinde olan bu bölgeye yerleşen insanoğlu-dişisi..O dev onlarca palmiye ağaçlarını tek tek kesiyor, yakıyorlar. Bir ağaç bırakmıyorlar bir tane fidan bile ekmiyorlar.

Evler yapıyorlar. Sonra ağaç bitiyor, güneş kızgın. Tek yiyecekleri balıklar ..

Balık tutacak kayık bulamıyorlar.

Balıklar da bitiyor güneşin perdesi yeşillikler gidince.

Açlık-susuzluk.

Yiyecek kalmıyor. Ve ne garip insan insanı yemeye başlıyor. İşte yamyamlık Patagonya’da yaşıyor!...

Hatta “Aralarında ananın eti hala dişimin arasında ‘sözleri ile tehditler başlıyor.

Hiç de uzak değil o günler…

50 yıl sonra susuzluk ve mülteci göçlerinden söz ediyor bilim adamları.

Küresel ısınmayı doğa katileri besliyor.

Uluslararası bir yardım kuruluşu, küresel ısınma sonucu en az bir milyar insanın mülteci konumuna düşeceğini uyarıyor..

40 yıl içinde iklim değişimine bağlı göçler yaşanacak.

2050 yılına kadar öngörüleri içeren rapora göre evlerini terk edeceklerin büyük bölümü dünyanın en yoksul ülkelerinde yaşayanlar olacak.

Küresel ısınmanın neden olacağı, kuraklık, seller ve çevresel değişimler dünyanın bazı bölgelerini yaşanılmaz hale getirecek.

Doğa sosyalistlerini arıyorum…

Doğa teröristlerinin ellerindeki kibritleri, ateşleri alıp, fenerleri ile dağları mesken tutan sosyalistler lazım.

Ben hazırım…

Özelleştirilen yerler, işsiz kalanlar, darbecilere karşı eylem yapanlar , hayda şimdi asıl eylem zamanı.

Doğaya sahip çıkın. Bir yaprağa bir fidana…

Meskenimiz olsun dağlar …

Hiç de komik degil, öyle bir yüzyıl geliyor ki, yamyamlar insankazanı yakacak odun bulamayacak.

Kafanızı gökyüzüne ve dağlara çevrin..

Rüzgarların nasıl da bulutlara sarıldığını görün…

Çiğ çiğ yeniyor ‘insanlık’..

Bundan ala yamyamlık olur mu?

Güneş...su...gölet..çimen...bikini yasak

2008-07-31T00:06:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Osmangazi Belediyesi'nin Türkiye’nin ilkleri arasında yer alan su kayağı tesisi (SUKAYPARK) bir spor alanıdır elbette...

İyi de ‘Bikini’ ile bu alanda gezmek yasak...

'Güneşlenmeye yasak'!

İnsan hem spor yapıp, hem de güneşlenemez mi?!.

Tesis sorumlusu Nuri Çevik, ‘Avrupa'da su kayağı bikini ile yapılmıyormuş’ demiş ya çıldırdım… İşte tüm sorun bu cümlenin içinde saklı!

Ne dersiniz Çevik’in bu cümlesini ‘soyalım mı?”... Cümleye bikini giydirmeden hem de!

Su kayağı bikini ile yapılmıyormuş.

Bilindiği üzere su kayağı yapanın kendine has ‘yelek-tayt’ giysiden oluşan özel giysisi var.

Peki nereden çıktı ‘bikini yasağı’...

Su kayağı parkı ne anlama gelmektedir?

Su, güneş, gölet... Su ve güneşin olduğu yerde ne olur? Mayo, bikini, şort...

Adına uluslararası 'Sukay Parkı' diyeceksin... Ancak ‘bikini krizi’ yaşatacaksın!..

İnanılır gibi değil!!!

Göletin yanında cafeler var, yürüyüş yolları var, çimenler var, güneş var, su var...

Ama bikiniyle cafede çay içemeyeceksin. Çimlerde güneşlenemeyeceksin. Yürüyemeyeceksin...

Sayın Çelik; yıllar önce Demirtaş Çim kayağı tesislerinde dünya şampiyonaları yapıldı. Bikini, mayo ile gelenler, güneşlenenler vardı... Havlusunu çime serenler… çimler üzerinde sere serpe uzanıp dinlenenler, kitap okuyanlar…

Kimse çıkıp, ‘çimen ve güneşin olduğu bu alanda ‘bikini’ ile güneşlenilmez' demedi? Belki de diyemedi...

Nerden nereye?

Spor müsabakalarının yapılacağı su-güneş-göl-gölet parkı için bikini krizine çözüm de bulmuşlar.

Penye, tişört ve şort iki saatliğine 10 YTL karşılığında kiralanıyor İMİŞ..

Acaba belediye bu işi ticari olarak mı düşündü. Soğanlı Park'ta da bisiklet kiralıyorsun...

Bikini yasağı, 'Yoz bir düşünce.'

Bir kez daha anımsatırım; Sakın Avrupa'yı örnek vermeyin... Batarsınız...

Orada insanlar kent ortalarında şortlarıyla gezerler. Yeşillik alanlarda, nehir kıyılarında bikinili, mayolu güneşlenen insanlar vardı. Güneşli bir havada, nehir, göl ya da gölet kenarları hemen insanlarla dolar... Kimi mayolu kimi pantolonlu, kimi de en açık elbeseleriyle güneşten yararlanırlar... Güneşlenmek kadar doğal ne olabilir ki zaten...

Sukay Parkı ise 'bikini yasağı'yla tarihe geçti.

El insaf yahu..

Bu parktan yararlanmak için her iki saatte bir 'şort-tişört’ parası ödemek zorundasınız. Oysa giriş bedavaymış!!!

Bence erkekler takım elbiselerini giysinler, kadınlar da yazlık döpiyeslerini...

Terden sırıl sıklam olunca, kaçsınlar oradan...

Sporcuları, takım elbise ile izlemek... Komedi bu komedi.. Avrupa standartlarında bir SUKAY Parkı yap, ama ‘bikini’ krizi yaşat. Olacak şey değil.

Hangi dönemi yaşıyorsunuz allah aşkına...

Üstelik 'Telli Su Kayağı Şampiyonası' yapılacak.

Şampiyona, uluslararası spor kanalları ile tüm dünyaya ulaştırılacak.

Tesis, Bursa için büyük bir tanıtım fırsatı. Gelenlere ‘şort-tşört’ kiralayarak ‘rezil’ olmak var...

Bikinisi ile yeşilliğe uzanan yabancı sporcuya ‘yasak’ diyebilmek, biraz sıkacak!

‘Masumiyet’e kıydılar!

2008-07-28T16:52:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Islıklı imiş ses bombası… Faşist İsrail devletinin Filistin halkını katlettiği ‘ses bombası’ bu… Bir adı da ıslıklı bomba!.. ölümün ıslığı… Islık gibi gelirmiş, ardında ‘canlı hedefi’ yok eden bomba bu kez İstanbul’daydı!..

Film gibi seyrettik, seyrediyoruz, halklara yapılan katliamları…

Hiç başımıza gelmezmişcesine... Dersane önüne atılan bomba ile öldürülen gençleri bile unuttuk, unuturuldu!. Hiç düşünmedik…

Önceki gece… Islıklı bomba İstanbul’un sokağındaydı!.. Ardından ‘canlı olan her şeyi’ yok edici bomba ile masum insanların vücutları paramparça yayıldı her bir yana…

Bir anda… Onlar vefat etmediler, katledildiler… İnsan katliamıdır bu…

O bombayı taşıyan eller aynı eller?! Masumiyetin kefene girdiği gün, BUGÜN...

Bunlar insan değildir.

Bakan Akdağ açıklıyor; "Daha önce ifade etmiştim, 15 vefat vardı. Ona bir kişi daha eklendi. Şu anda 16 rahmetli olmuş vatandaşımız var."

İşte o anlarda 3 yaşındaki Aleyna Çelik’in ölüm haberini de ailesine bildiriyor...

İçim acıyor... İçim yanıyor…

‘Vicdanı’ olmayan teröristlerin hedefi ‘insanlık’.. Çocuklar, anneler, babalar…

Bu vahşet insanlık AİLESİ’NİN katliamıdır!

İşte teröristler ıslık ötürürcesine katlediyor ‘insanlık ailesini’…

Bakan Akdağ da bilir ki, 1 Mayıs’ta öldürülenler de vefat edip rahmetli olmadı. Uğur Mumcu vücudunu paramparça eden o bomba ile vefat etmedi, rahmetli olmadı. Ahmet Taner Kışlalı… Hrant Dink… Ve niceleri.. KATLEDİLDİLER.

İstanbul’da bir sokakta 'İNSANLIK AİLESİ’ katledildi…

SokaklarI kilitlemek ne mümkün?

Kilidin anahtarı ise ‘faili meçhul’...

Cinayet, ‘katliam’ 'kilitlenme!..'

Unutuverdik… Sokaklar kan tutmuyor ya!.. Nice aydınlar, devrimciler, gençler katledildi. İlk gazeteci Sabahattin Ali’nin katliamı ilk faili meçhul cinayettir!.. Bilir misiniz? Hatırlar mısınız? Hayır.

Aldırma Gönül Türküsünü biliriz, söyleriz de... Katledilen yazarı Sabahattin Ali’nin cinayeti çözülmediğinden bugün faili meçhul cinayetler masumiyetin kefeni oldu.

1 Mayıs İşçi Bayramı’nın (1977) kefen günü olduğunu da unutuverdik… Yeni kefenler biçildi her halde her ortamda…

İstanbul’un en işlek sokağında sokakta yürüyen, alışveriş eden, dolaşan, oynayan çocuklar, anneler, babalar ve hamile kadınlar 'ıslık'la seyircisini topladı önce...

Sonra lanet olasıca öldürücü bomba ile vücutlar parçalandı!. Demokrasi’nin kefen günüdür bugün unutmayın..

Her faili mechul denilen katliamın ardında mayası tutmayan ‘demokrasi’ öldürülüyor!. İnsanlık öldürülüyor.

İçim açıyor… Lanet olasıca insan kasaplarına…

O kasaplar ki, dünya ülkelerinde nice masumiyeti katlettiler… Islıkları kulağımıza hiç gelmedi!...

Faşist İsrail’in Filistinli halka yolladığı ıslıklı bombaya koşturan çocuk, gençler gibi bu kez İstanbul-Göngören’de ‘ıslıklı’ bombaya koşturdu, anne, çocuk, baba, nine, dede, hamile kadın… Şekerli bombaları da bilmeyiz biz. Kurdeleli bombaları yani.. Filistinli çocuklar bilir ama.

Kurdeleyi çektiği an onlarca Filistinli çocuk paramparça olmuştur, oluyor da...

Burnumuzun dibinde İstanbul’da 17 insan katledildi… 140 insan yaralandı…

Öfkem çok.. İçim, yüreğim yanıyor… Birde internet gazetelerinde ‘son dakika’ haberlerinde geçmiyor mu, ‘İstanbul’da patlayan bomba sonucu‘ öldürülenler de faili meçhul KATLİAMLARI arasında olacak diye... Kuduruyorum...

Henüz kanların yıkanmadığı kan gölü sokağı da ‘kilit altında’…

Lanet olsun terörist denilen ‘insan’ avcılarına…

BELGE-NOT:

TBMM Uğur Mumcu Araştırma Komisyonu Raporu'nda RDX ile ilgili şu bilgilere yer veriliyor:

"RDX plastik patlayıcı ile yapılan eylemlerin profesyonel eylemler olduğu ve gizli servis faaliyetleri kapsamında bulunabileceği savcılığımızca müşahede edilmesi sebebi ile bu kapsamda araştırma ve soruşturmalar yapılıp savcılığımıza bildirilmesi...'

Yazı ile Milli İstihbarat Müsteşarlığından bu konuda yardım isteniyor. "

RDX-A veya RDX-C4 patlayıcısı ile Türkiye'de meydana gelen tüm eylemlerin failleri yakalanamamış ve yargılanamamıştır."

Unakıtan paranın tozunu attırdı...

2008-07-16T00:57:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Çok üzüldüm çok, ülkemin maliyesinden sorumlu Bakan Kemal Unakıtan kentimize geliyor ve ben göremiyorum.

Annem rahatsızlanınca olmadı işte, kaçırdım.

Türkiye’de vatandaşı, köylüyü, kentliyi halkım insanını ve kendisini ‘tiye’ alan harbi bakan o…Tuzu kurulardan!

Karagöz ile Hacivat’ın oyununu seyretmiş, ardından Kent Müzesi’nde ipeğin nasıl yapıldığını izlemiş… Siyaset sahnesinde ilmek ilmek bakan olan ‘Hacı Unakıtan, Eskişehir’in ardından Bursa’nın da otantik elişlerine merak sarmış.

Torbasında para bol …

Bursa’da dut fidanı kampanyası yakında başlarsa şaşmayın! … Nasıl kirazlar kraliçe 2.Elizabeth’in sofrasını süslüyorsa, bakarsınız kraliçe yakında Bursa ipeği giymeye başlar…

Kent Müzesi’nde ‘müzelik’ olan ipeğimizin ‘kozası’ duruyor.. Olsun.

İpek ipliği elde edilmesini sağlayan mancınık makinesini görmüş sayın Bakan!..

Bursalılar da bu sayede dört gün boyunca ‘ipek üreten makineyi ‘seyretme şansını yakalamışlar.

Daha düne kadar para kazanamayan tekstilciler, dokuma tezgâhlarını hurdacılara parça parça satarak ayakta kalmaya çalıştılar. Sökmekten ve parçalamaktan başka işe bile bakamadılar… Hatta, ‘ kara tezgâhları bırakın ondan sonraki teknolojiye yakın dokuma tezgâhlarını balyozlarla parçalayacak eleman bile aradılar. İntihar edenler bile oldu.

İşte Hacı Unakıtan, adı var kendi yok ipek için Bursa’da bir takım temaslarda bulunmuş.

Temas nedir?

Dokunma, değme…

Buyurun Hacı Bakan mancınık makinesine dokunarak, devletin elini hissettirmiş.

‘İpekçiliği Türkiye’deki eski konumuna getirmek için çalışmalar yapıyoruz’ diyor temas halindeyken.

Yalan mı? Mühim olan dokuma tezgâhına ‘temas ‘. O da olmuş. Bursa’daki ipekçilik belki de ‘temasla’ bir yerlere gelecek. Oysa İpek başka kentlerde yatırım hallerinde.

İpekyolu’nun son durağı olan Bursa artık eski günlerine dönemeyecek…Bakan sihirli elleriyle ölüyü diriltecek...

İpekçilik, tohumculuk okulları ise müze olarak restorasyonlardan nasibini alacak.

KİRAZ NE Kİ, İMPORTANT BAYAN Unakıtan!.

Hacı Bakan en önemli temasını ise Eskişehir'in Mihalliççik İlçesindeki Kiraz Festivali’nde gerçekleştiriyor.

Köylüler diyor ki, ‘Bakanım bize para verin para. Yatarım yapalım”

Çiftçiye ‘lan’ demiyor, paranın tozunu attırıyor vallahi…

“ Elimden geçen paranın tozunu versem ihya olursunuz. Bütçeyi tutturduk. Bütçe fazla verdi. Ben gelirken baktım torbaya, para var' diyor.

Unakıtan’ın para torbasından köylüye gelen de paranın tozu… İşte bu temas da paranın tozuna dokunamıyor köylüler ne yazık ki!..

Bütçe tıkırındaymış.. Gelirken para torbasına bakmış Unakıtan un gibi para dolu da, yanında taşımak zor tabi ki..Üstelik bu temas gezisidir! Gidince Ankara’dan üfler paranın tozunu ‘rüzgâr’ yönünü şaşırırsa, suç onda mı tabi ki değil!..

Ahsen Unakıtan Mihalliççik kirazlarını çok sevdiği için Hacı Unakıtan, belediye başkanının isteği üzerine 2009 yılında bodur fidan verecekmiş.

Unakıtan’ın cebindeki sözcüklerden bakın daha neler çıkıyor?

Eskişehir köylüsünün kirazı, Kraliçe 2. Elizabeth’in sofrasında imiş. Unakıtan kirazla teması sırasında eşine kiraz ikram etmiş.

Bayan Unakıtan ikramı, "Ben onları sevmiyorum, çok tatlı" diyerek eliyle itmiş. Bunun üzerine Hacı Bakan Unakıtan eşine dönerek, ''Bunları İngiltere Kraliçesi yiyor, sana beğendiremedik'' diyor.

Peki bayan Unakıtan ne diyor?

''Ben ondan daha importantım'' ..

Helal olsun Unakıtanlara..

Temaslar ve paranın tozu adlı bir tiyatro ne de güzel olur.

Şinasi hocam, ‘yazar mı?’ yazar. O Karagöz ve Hacivat’ın babasıdır. Yani important…

Rüzgarın cinsiyeti erkek mi?!...

2008-07-07T22:28:00.000+03:00

vicdan kayır

ERKEK HABER KISACA ŞU;

Galata Köprüsü'nde balık tutarken eteği açıldı. Teşhircilikten ceza aldı.
Galata köprüsünde balık tutmak isteyen iki çocuk annesi G.K.'nin başına gelmeyen kalmadı. Polisin, elbisesi "dekolte" diye işlem yapmasının ardından Savcılık, "hayasızca hareketlerde bulunmak" suçundan kamu davası açtı. Galata Köprüsü'nde balık tutmaya başlayan K.'nin rüzgâr nedeniyle eteği havalanınca, aynı yerde balık tutan bazı kişiler polise şikâyette bulundu. Genç kadını uyaran polis, sonra tekrar gelerek K.'yi gözaltına aldı. Savcılık, 2.5 ay süren soruşturmadan sonra G.K. hakkında, "Hayasızca hareketlerde bulunmak" (teşhircilik) suçundan bir yıla kadar hapis cezası istemiyle, dava açtı. iddianamede, genç kadının gecelik benzeri bir elbiseyle balık tutmaya geldiği; eteğinin rüzgârdan havalanmasıyla mahrem bölgelerini görüldüğü ileri sürüldü. Özel bir güvenlik şirketine bağlı olarak köprüde görev yapan Gökhan Gülbahar,: "Köprüde dolaştığım sırada G.K.'yi fark ettim. Üzerinde gecelik türü bir elbise vardı. Mahrem yerleri olduğu gibi açıkta ve dışarıdan gözüküyordu. Balık tutar gibi yaparak, vatandaşları başına topluyordu…”..diyor.

Gülcan SUÇLUDUR!..

Hiç Galata Köprüsü’nde bir kadın balık tutar mı? El insaf be kadın.

28 yaşında gencecik iki çocuk annesi iken, bir de ( tayt ama etek deniyor) etek giyip balık tutmaya gidiyorsun? Olacak şey mi?

Bak rüzgar polisi nasıl avladı seni?

Taciz ettin balıkçı ERKekleri?

Köprü’nün güvenliğinden sorumlu Gökhan Gülbahar çok şaşmış, güvenlikten sorumlu ya. Erkeklerin güvenliğinden. Kadını görünce çok heyecanlanmış, süzmüş. Bir de bakmış ki, tişörtü şeffaf. Böyle olunca ‘hayasızca’ bulmuş..

Ahlakçı- Güvenlikçi senaryosuna göre, birde rüzgar çıkmaz mı o an ? Her ne kadar doğru ise etekler uçuşuvermiş gökyüzüne Gülcan’ın..

Rüzgarın cinsiyeti erkek mi? Dememek elde değil..

İşte hemen güvenlikçi Erkek polise haber veriyor..Erkek balıkçıları tahrikten koruyacak!!!..

Gülcan doğru savcılığa sevk, bu arada yollarda oyalanmalar, bekletilmeler.. dayaklar…Kamu davası açılıyor. Suçlu Gülcan.

Ruhsuz ERKEK rütbelilerce, Türk Ahlakı kurtuluyor.

Güvenlikçi erkek takmış bir kere giysinin şeffaflığına. Oysaki burada şeffaf yürekli olan Gülcan.

Güvenlik(!) gözlerin fantezisinde soyuveriyorlar örtülü erkek güdülerindeki hallerinde Gülcan’ı..

Gazetelerdeki fotoğraflarına bakıyorum siyah bir tayt ve üzerine mor tunik giymiş öylecine. Burada acaba mor mu tehlikeli renk. Renkler tehlikelidir ülkem hallerinde.

Ve olan Gülcan’a oluyor. Başına gelmedik kalmıyor

GÜLCAN’I DİNLEYİN…

Gülcan Köse, Galata Köprüsü’ndeki olayın 12 Haziran 2007 tarihinde iki güvenlik görevlisinin laf atmasıyla başladığını söylüyor. Kendisine karakolda tacizde bulunulduğuna dair şikâyetçi olmuş, başına gelenleri gazetecilere de anlatmış ve yaşadıklarını şöyle özetlemişti:
Polisler onu önce Küçükpazar Karakolu’na götürüyorlar. Orada iki saat tuttuktan sonra ifadesini almadan Sirkeci’ye götürüyoruz diyerek Sarayburnu’na götürüyorlar. Orada bir otoparkta tutuyorlar. Dört-beş saat sonra Eminönü’nde bırakıyorlar. Bu arada ’Hiçbir karakola gitme, kimliğin bizde. Sabah çok kötü şeyler yaparız’diyerek tehditlerini sürdürüyorlar. Buna rağmen Gülcan Köse hakkını aramaya karar veriyor. Sirkeci Polis Merkezi’ne gidip şikâyette bulunuyor. Köse’yi bırakan polisler bu kez Sirkeci’ye gelip onu dövüyorlar, içlerinden biri de karakolun içinde ona tabanca çekiyor. Köse, yediği dayaktan bayılıyor, hastaneye kaldırılıyor. Darp ve işkenceye uğradığını belirten ‘boynunda iz, dudakta patlak’ yazan hastane raporunu da mahkemeye sunuyor.

Bu ifadelere rağmen Gülcan ‘hayasızlık’tan mahkûm ediliyor.

GÜLCAN’ın olayı bizim bin ışık yılı geride olduğumuzun belgesidir!..

Doğa da erkekleşti!..

Doğa devrimi yapan Vali olun!

2008-07-04T14:06:00.001+03:00

Vicdan Kayır

Doğa devrimi

yapan Vali olun!

'Korsan müsteşar' olarak tarihin sayfalarına geçen Vali Şahabettin Harput’un, nereden nereye geldiğinin öyküsünü anlatmak değil amacım.

Ben doğru insandan yanayım. Doğru insan herkese göre değişir. Eflatun’un ‘devlet’ eserindeki diyaloglarda sayfalarca ‘doğru insan kimdir?” tartışması yer alır.

Kentime güzel giysiler giydiren, doğru yöneticilerin yanındayım. Özellikle sosyal ve ekonomik hayatı tehlikeye sokan 'kaçak yapılar’dan bir iki tanesini yok ederek, ‘kaçak yapılara savaş açtık' diyen yöneticilerle büyüdük…

Vali Harput'un Bursa'ya adımını attığından bu yana verdiği ‘yaşanabilir bir kent’ olma konusundaki demeçlerini dinliyor ve eylemlerini izliyorum.

En önemli eylemi, ‘korsan’ olan kaçak yapılara ‘dur’ diyecek çalışmalar konusunda ‘proje‘ üretip harekete geçmesi.

Özellikle sivil toplum örgütlerini, esnafı, köyleri, ilçeleri geziyor…

Siyaset bilimi okumanın faydası...

Önemli olan; Eflatun’un deyişi ile ‘devlet adamı filozof olmalıdır’…

Düşünceleriyle çevresini aydınlatmalı, çağı yakalamalı…

Devlet adamı, kent adına yapılan makyajları sökmeli, ‘doğa sosyalisti’ olmalıdır.

Kent devletimin Valisi Şahabettin Harput‘a soruyorum;

Nerede kaçak yapı var ise ‘alo vali, kaçak var', diyebilecek miyiz?

***

Osmangazi, Nilüfer, Yıldırım, Kestel, Gürsu, Mudanya ve Gemlik kaymakamlarının ‘kaçak yapılara’ paye vermemeleri için kulaklar çekiliyor, dudaklar mıhlanıyor…

Sabit ve seyyar denetim grupları nerede bir kaçak yapı için hareket görürse ‘Dur’ diyecek..

En ilgimi çeken ise sahil köyleri... Sahillerde grayderle yol açan ve ardından kaçak binalara ruhsat veren belde belediye başkanları olmayacak, olamayacak...

İnşallah!

Toprağın kıymetini bilebilecek miyiz?

Sahillerimiz bu anlamda doldu. Kar, rant ne derseniz deyin; insanı dizginlemek gerek. türk insan tipinin kısa yoldan zengin olma isteğini kamçılayan 'af' müessesesi ise bitmeli artık.

Vali Şahabettin Harput’a naçizane bir önerim var; ‘doğa devrimi'nin tam zamanı...

Doğayı tanıyan, defalarca tekrarlanan 'uyanma' zamanı...

Vali Harput’un, son açıklamaları ve eylemleri yüreğime su serpti...

“Kaçak yapıyı ihbar etmek jurnalcilik değil, vatanseverliktir" sözlerinin altını çizelim.

SICAK SULAR

Ülkeyi yönetenler siyasal bilimler fakültelerinden mezun olmalı. Siyaset bilimi okumalılar.
Vali Harput siyaset bilimi okulundan geliyor. Bursa için çalışıyor.

Bursa'nın 'Antik kent' olduğunu anlayabilecek miyiz? Yatırımlar ve yeni açılımlar bu yönde de olmalı... Toprak kaldırıldığında, beton binalar yıkıldığında, altında, yanında ve üstünde olan değerler gün yüzüne çıkmalı...

Vali Harput, tarihi sularımızı uyandırmak için harekete geçmiş, bu sevindiricidir.

Vali bir zamanlar diyerekten çocuklarımıza anlatığımız ‘su kenti’ öyküsünü de canlandıracak gibi görünüyor.

Zira Harput’un anlamı mühimdir. Elazığ yakınlarında bulunan bir antik kent. M.Ö 20. yüzyılda kalıntıları bulunan Antik Harput, yerleşim alanı ve bir açık hava müzesi gibidir. (http://tr.wikipedia.org/wiki/Harput)

Ne dersiniz Sayın Harput, Bursa da 'Antik Su Kenti yerleşim alanı' ve 'açık hava müzesi' olabilecek mi?

Bekliyorum.

***

BİR KİTAP ÖNERİSİ

İnsan geni bencildir-Richar Dawkins

Richar Dawkins "insanın sıra dışı olan yönleri tek bir sözcükle özetlenebilir: 'Kültür' (Gen bencildir, s:305)

lambalı günlere gidiyor daha ne olacak...

2008-07-04T14:04:00.000+03:00

Vicdan Kayır

Ülkem siyasetinin nabzını öğrenmek isteyenler göç kenti içinde devlet ilçeler yaratan siyasi ‘Bursa laboratuarında’ dolaşsınlar.

Göç üzerine araştırma yapmak isteyenler için de bulunmaz bir laboratuardır.

Üstelik illerinde önümüzdeki yıl ki, seçim sonucunu da öğrenirler.

Kentsel dönüşüm projesinin ağabey ve kardeş belediyelerce yarış haline gelmesi nedeniyle, en iyi uygulandığı, trilyonların harcandığı devlet kentim Bursa’da ödüllük bir projeye de imza atarlar.

Tarihi dokuları uyandıran kentimde kültür parkın karşısındaki ucube dev bina parasızlıktan yıkılmaz iken, Bursa’da şu anda binalar yıkılıyor, hatta ki, tarihi Kozahan, İpekhan vb… önemli hanların görüntüsü uğruna nice binalar yıkılma kararında. Koskoca YKM yıkılacak, Kan Merkezi de…

‘Paraların’ nasıl geldiği. Banka kredilerinin nasıl çekildiği? Ve hangi tarihi dokuların ipotek altına alındığını da şap diye çözersiniz.

Onun içinde tek muhalif Semih Pala’ya uğrayın yeter.

Siyasetin sofrasında mezeleşenler de az değildir hani.

AKP belediyesi döneminde yapılan trilyonluk yatırımlar, ucube binaların kabuklarını soyup, tarihi yapıları çıkarmak öyle kolay değildir.

Kentler doğuran Bursa’mda AKP ki, Demirel’in kıratının ayaklarını kırmıştır. Kalesini yıkmıştır.

Kuşkusuz bunda göç kenti olarak çok renklilikte ‘oylar’ da renkleniyor git gide.

Ondandır ki, siyaset dersi öğrenmek isteyenler BŞBB Hikmet Şahin’in ‘sınıfına’ uğrasınlar. Akademik çalışmalar illere doğru da uzandı.

BŞBB Şahin, Siyaset Akademisi kursiyerlerine ders vermek için illeri geziyor.

Bursa da siyaset yapma sıkıntısı yok ya..

Bakın Şahin ne demiş, (AKP demezler onlar) “AK parti kapatılmayacak. Ama kapatılırsa tabela değişir, hizmet kervanı yürür’..

Doğru söze can kurban... AKP kapatılmayacak, Ampul yerine Lambalı günler başlayacak.

Ampul yerine lamba partisi mi, ay mı gelecek tüm bu tartışmaları merak ediyorsanız halkım insanında cevap hazırdır.

Zira ambleminin lamba olması gerektiğine inanıyorum. Ayrıca ampul yakmak öyle kolay değil. Elektrik zammından sonra ‘ampul’ amblemi de çarpar oldu!.

Lamba öyle mi, elektriksiz yanar, kesilme derdi de yok.

Bu arada kentim siyasetinin laboratuar olduğu öyle net ki, ‘siyaset dersi’ bile verir belediyem ağabey.

Bu kadar.

Siyasi laboratuarımız Ankara, Diyarbakır, İzmir, Afyon, Mardin ve Muğla’dan sonra Şahin, 14 yıllık belediye başkanlığı tecrübelerini Muş ve Bitlis’teki kursiyerlere ulaştırıyor. Muş’ta diyor ki, “ halkın dinleneceği parkları çocukların oynayacağı oyun alanlarını yapın’…

MARKA MARKET KENT nasıl olur öğrenirsiniz…

Aslında halkım insanının Zihinsel dönüşüm projesi ile , ‘Neler oluyor?.. Ekonomi... Siyaset... Kapatma davası... Kriz korkusu... Yerel seçim... İş nereye gidiyor? ‘ sorularına cevap hazırdır..

Geri dönüşüm projesiyle Lambalı günlere gidiyor daha ne olacak…

AKP golleri attı...

2008-06-26T22:22:00.000+03:00

Vicdan Kayır

AKP golleri attı..

Türkiye-Almanya yarı final maçı bitti… Şampiyonluğa ‘veda ettik’…

Günler öncesinden hazırlanıldı. Belediyeler dev ekranları ile müşterilerine(!) hizmet vermenin duyurusunu yaptı. Her yer bayraklandı. Avrupa’ya varlığımızı ‘ayak topu’ ile gol atarak kanıtlamak adına. Çarşılar-Pazarlar, caddelere kadar her tarafa konulan müziklerle bol bol gürültü kirliliği yaşanırken, trafik de alt üst oldu.

Milli Maça dair kritikler yapıldı; yazıldı çizildi. Öyle ilginç yorum haberleri oldu ki, dudağım uçukladı. Gol’ün adı kurşun idi. Rakibimiz ise panzer. Sloganımız dişe diş ya da eze eze…

Golün kurşun olduğu ülkemde, her gol atıldığında bir can gidiyor. Çocuklar öldürülüyor!

Maçı kazanmak isteyip kazanmama hallerinde olan ben, ‘şükür ‘ bir ölüm yaşanmadı düşüncesi ile yenik olmamızı ‘mutlu son’ Türk filmine benzetiyorum.

Zira maç bittiğinde alabildiğine sessizlik yaşandı. Herkes sakince evinin yolunu tuttu.

Kazandığımızda da olması gereken buydu.

Ve GERÇEĞE döndük.

Elektrik, doğalgaza zam geldi. Bu ne demek? Buna bağlı tüm ürünlerin birim fiyatları artacak. Sanayicinin temel girdisi ile üretilen her ürüne, masadan sandalye, peynire otomobile kombiye, giyime kadar her şeye ‘zam’ anlamına gelir.

Doğalgaza geçen ay yüzde 8,3 zam yapılmıştı. Şimdi bir zam daha düşünülüyor imiş..

Temmuz ayı sıcak daha da sıcak geçecek.

Bu arada ekmek gıda kodeksine uygun olarak 300 gram çıkarılıp 75 yt-kuruş oldu. Pirinçten sonra mercimek de bu zamlardan nasibini alıyor. Şimdi mercimeğin stok yapılıp karaborsa oluşturulması dile getirmeye başlandı bile. Ete süte yumurtaya zam geliyor…Çamaşır ipindeki mandala dek yani..

Asgari ücret zammı yüzde 5 olarak sunuluyor…

Maçı 3–2 kaybetmemizle ortaya çıkan bu gerçekler evlere ‘gol ‘olarak yağıyor.

Uyan hey halkım…

Viyana’yı kuşatan ayak topumuz..

2008-06-23T19:45:00.000+03:00

Vicdan kayır

Bu yorumumu; parmaklarıma pamuk sararak ve "kısık" sesle yazıyorum.

Neme lazım, tuş sesi sokaklara kadar dağılır, komşularımın ‘dengesi bozulur’, aniden gürültü kopar, mazallah cinayetlere kadar uzanır.

Son günlerde balkona çıkarken de ponpon terliklerimi giyiyorum.

Yakınımdaki tüm sakinlere, ‘dilsizce’, başımı kaldırarak selam veriyorum.

Hatta, halılarını balkonuma kadar sarkıtarak tüm kıl, tüy ve tozu üstüme silkeleyen komşum beni görmesin diye gece geç saatleri seçiyorum, balkona çıkmak için!

Geçimsizim ya... Hatta, annem gibi; günlere gitmeyi düşünüyorum. Börek çörek yapmayı ve dönüşte sürekli yazmayı... "Koca kadın oldun hala giyinmesini bilmiyorsun", "giyin şöyle doğru düzgün", "Öğrenemedin giyinmeyi, hala kendini genç sanıyorsun" sözlerine de gülümsüyorum.

‘İnsan’dan kaçmıyorum, 'İnsansallar'dan kaçtığımı anlatmaktan da yoruldum...

Ablam Cavidan, beni kavgacı ilan etse de, gülümsüyorum.

İki otomobili var, ama "evde temizlik yapacağım" diye biricik yeğenini YDS'ye götürmek için kılını bile kıpırdatmadı... Olsun yine de gülümsüyorum...

Kızımın bundan sonraki yaşamını belirleyecek sınavı belki de sadece bizi ilgilendiriyordu... Haklıydı...

Bana bir şeyler oldu!

Özellikle son milli maç ve anne katili çocuklar gibi haberlerden bu yana "Pamuk kalem" oluverdim... Yazdığım tümcenin darbesi değil de, klavyemin sesi ‘darbe’ yapar diye ‘sessiz’ yazıyorum!..

Rüştü penaltıyı kurtardığı anda sokaklar doldu... Karşı apartman komşularımız şarjörleri boşaltıverdi... Sanki evim bir cephaneliğin ortasındaydı...

Barut kokusu sardı etrafı... Görgüsüz suretler gecenin o saatinde arabalarının kornalarını da susturmadılar... En çok silah sesini sevmedim

Şu bizim Çılgın Türkler’in Avrupa’yı futbol DARBESİ ile yıkmasının kutlaması...

Ben ise; o anlarda, biri kapımı çalıp, 'sen niye silah atmadın', 'niye bağırmadın' diyecek diye korktum... Suretimi görür diye... Hiç kıpırdamadım. Perdeleri bile indirdim, ışıkları söndürdüm. Deniz’e de 'uyku taklidi yap' dedim.

Mermi kuşatması altında bir Türkiye'de yaşıyoruz.

'Ayak topu'nda dünyayı dize getirdiğimizi sanıyoruz... Ölümler pencerelerde, balkonda ya da odanın içinde...

Futbol mermi kusuyor...

Öyle birkaç magandanın işi olsa; Değil. Milli ayaktopu zaferinin şanlı tarihini silahlarla kutlamak bu.. Eee bu milli –MAÇ davadır. Biz ki, Viyana kapılarına dayanan ve oradan kovulan bir genin yapısını taşıyoruz; işte son maçla da Viyana’yı kuşattık… Bu arada komşularımda da silah olduğunu öğrendim. Etrafım silahlı komşularla dolu imiş de haberim yokmuş.

Olağanüstü hal... Futbolcumuzun attığı gol, mermi olup can alıyor. ‘Ayak topuğundan vururuz’ sözü buradan mı geliyor acaba? Merak ettim.

Sokaklar mermi kusuyor.

Hele bir kafanı çıkart!

‘Tamam kardeşim bende mutluyum bu maçı kazandık diye amma velakin silahı anlamam mümkün değil...

Apartman ‘sınırötesi’ hallerine dönüveriyor.

Haberleri internetten okuyorum; “Ne bağırıyorsunuz dedi linç edildi! Bursa'da bir genç 5 kişi tarafından dövülerek öldürüldü. Osmangazi ilçesindeki olayda gencin maç sevinci yaşayanlara bağırması sonucu öldürüldüğü öne sürüldü."

Sadece maç darbesi değil, kiracısını çıkartamayan baba darp edimiyor.

Denize arkadaşı ile gitmek istemeyen çocuk arkadaşı tarafından öldürülüyor.

Silahlı komşular, silahlı sokaklar, silahlı caddelerde yaşıyoruz.

"Ne mutlu Türküm diyene" diyerekten...

DENİZ BAŞARDI...

2008-06-22T22:58:00.000+03:00

Sünnetli sınav!

2008-06-19T00:34:00.000+03:00

vicdan kayır

‘3 SAAT 15 DAKİKA"... Öğrenci Seçme Sınavı (ÖSS) adı verilen, anneyi, babayı ve çocuğu cendereye alan çürümüş bir sistem... Gelecek endişesinin arttığı, ne olacağım, ne iş yapacağım sorularını daha 15-16 yaşından itibaren düşünmeye başlayan minicik bedenlere yüklenen ağır sorumluluk...

Gelecekleri ÜÇ saate bağlı 1 milyon 530 bin genç...

Kontenjanlar artmasına karşın bu 1 milyon 530 bin gençten sadece 440 bini üniversitede yer bulacak. 4 yıllık lisans programlarına 154 bin kişi yerleştirilecek. İkinci (gece) öğretime 51 bin, iki yıllık meslek yüksekokulları olan ön lisans programlarına ise 235 bin aday kayıt yaptıracak.

Deniz’im de Ayten Bozkaya İlköğretim Okulu’nda sınava giren gençler arasındaydı. Okul bahçesinde sıkıntıyı ise biz anne-babalar çektik.

Türbanlı veliler, türbansız veliler diye bir sorun yaşamadık. Öğrenciler de türbanlı ya da türbansız diye ikiye ayrılmadı. Kapıdan girdiler ancak içeride ne olduğunu bilmiyorum.

Okulun girişindeki polisler ise son derece nazik davrandılar. Öğrenciler sınava girer girmez, sokakta düğün alayı peydah oldu. Sünnet çocuklarını gezdirenlerin ‘durmadan kornoya basmaları, zurna ve davul sesleri' dikkatimizi çekti. Polisler okul kapısından fırladı ve onları susturmaya çalıştı.

Bizler, Kraliçe 2. Elizabeth için kenti en güvenli hale getiririz, korna bile basmayız, ancak; geleceklerini sınayan çocuklarımızı seslerden koruyamayız. Pazar günü çaresizliğimizi hissettim. Duyarsızlığa tanık oldum.

İşte rezalet buydu. Merkezi yerlerde üniversiteye girecek çocukların 'seslerden' etkilenmemeleri için önlem alındığı, caddelerin kapatıldığı haberleri geldi. Kenar semtlerde ise çocuklarımız sünnet düğününün seslerine yenik düştü.

Benim kızım ve bir çok genç gürültüyle savaştı. Rezaletin daniskası... Ayten Bozkaya İlköğretim Okulu’nun önündeki caddeden saymadım ama onlarca sünnet arabası, korna basan eşekler geçti. Bunlara insan demiyorum, bu hayvanların ahıra kapatılmaları gerek!

Tuzla tersanelerinde ölenlerin anısına düzenlenen yürüyüşü de kınıyorum. Allahın başka günü mü kalmadı? Böylesi bir günde, çocukların geleceklerini çizdiği bir günde bağıra bağıra yürüyüşü anlayamıyorum.

Velhasıl

Sünnetli, kavgalı, bağırtılı çağırtılı bir sınav günüydü. Sınav çıkışında ‘gürültü-korno’ seslerinden etkilendiğini söyleyenlerin sayısı hiç de az değildi. Kentimde yaşayan duyarsız insanları kınıyorum. Gelecekleri yok olanların iki eli yakanızda.

Bilesiniz!

Bursa'nın 'Han'ları gün ışığına göz kırpacak mı?

2008-06-18T18:27:00.000+03:00

Vicdan kayır

Kentimle ilgili güzel haberler alıyorum, bugünlerde.

Özellikle Zafer Plaza’nın olduğu o mekanlar Bursa’nın gözleriydi. Sıra dükkânlar vardı. Adı üstünde kutu gibi sıra sıra dükkanlarda tuhafiyeden tutunda ev ihtiyacı olan her türlü ürünün satıldığı, esnafın soluk aldığı yerdi.

Büyükşehir Belediyesi’nin tarihi hanları gün yüzüne çıkarma projesini duyduğumdan beri mutluyum.. 150 milyon YTL kamulaştırma ile Zafer Plaza’dan Ulu cami’ye kadar bütün binaları yıkarak tarihi hanları ortaya çıkacak. BŞBB Şahin’in de dediği gibi, Osmanlı’ya başkent, Bitinyalılardan bu yana bir çok medeniyete bir ev sahipliği yapmış bir kentin en önemli tarihi dokusu gün ışığına çıkması için projeler çizilmiş..

Yıkılan binaların yerine yürüyüş yoları ağaçlandırma çalışmaları yer alıyormuş. Pirinç Han, Bakırcılar Çarşısı, İpekhan, Kapanhan’ın etrafı temizlenecek.

İki yıl gibi kısa bir sürede üstelik.

İşte bu düşün gerçeğe dönüşmesi müthiş. Ancak ben yine de ‘Bursevi’ sahibi olaraktan derim ki, o sıra dükkânların üstüne oturan Plaza’nın dev üçgeni ile alışveriş merkezi de tıpkı Yeni Karamürsel gibi yıkılmalıdır. Bakın o zaman görün o caddeyi.. Son yapılan tarihi dokuların ışığını da..

Özellikle belirtmek isterim ki, Zafer Plaza benim en çok takıldığım mekandır. Zevk aldığım, alışverişimi yapıp, kahvemi içtiğim.. Yine Plaza olarak hizmetini şu anda olduğu üzere en iyi şekilde verecektir. Yeter ki, Bursa-mızın tarihi dokusunu ve soluk noktası olan o caddeyi örtmesin. YETER ARTIK…

Yıllar oldu Zafer Plaza’nın tarihi dokuyu örttüğünü yazmıştım.

Bakın işte bugün bu konu BŞBB Hikmet Şahin tarafından gündeme geldi.

Benim derdim kent göbeğindeki o nostalji dükkanlarının yaşamasıydı. Çarşı’nın o dev üçgen piramidi ile tarihi dokuyu örtmesinden dertliydim, Bursalı olarak. Ve Karamürsel Mağazası da güzelim hanlar bölgesini duvar gibi kapatıverdi.

Plaza’nın arkasında restore edilen o tarihi dokusuna yakışan Çarşı-kafe evler ise gerçekten müthiş. Hem görüntü hem hizmet anlamında, pırıl pırıl bir mekan.. Hatta ki, çocukluğumun eczanesi de orada. . Bence ‘Antik Eczane ‘ yerine ‘Hakan eczanesi’ olsaydı, sözlerini de söylememeden duramayacağım..

Ve de Heykel-Tiyatro caddesine de sıra gelmeli? Bu tarihi dokular çıktığında kent göbeğinde ucubevaroş binalar daha da sırıtacak

Güzel olandan yanayız.

FARELER İÇİN GERİ DÖNÜŞÜM PROJESİ

‘Fareler için geri dönüşüm projesi’ başlıklı (17 Haziran 2008) yazıma BŞB Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü’nden açıklama geldi.

“ Tabakhaneler bölgesinde 2007 yılı kemirgen mücadelesi konusunda Osmangazi Belediyesi’nin sözlü talebi doğrultusunda ortak fizibilite çalışmaları yapılmış ve bu problemin çözümü için tüm ortak çalışmalara Büyükşehir Belediyesi’nin katkı koyacağı bildirilmiştir. Basından takip edildiği kadarıyla 2007 yılı için kemirgen mücadelesinin Osmangazi Belediyesi’nce başlatıldığı öğrenilmiştir. 2008 yılı içinde Osmangazi Belediyesi’nin tabakhanelerde kemirgen mücadelesi hakkında herhangi bir talep ve bilgisi Büyükşehir Belediyesi’ne ulaşmamıştır. Büyükşehir Belediyesi, halk sağlığını tehdit eden tüm konularda üzerine düşen görevleri ve paylaşımları yapmaya devam edecektir.”

Teşekkür ederim. Tabi ki, Tabakhanelerde ki ‘farelerin geri dönüşümü’ olayını ağabey ve kardeş şehir olarak elbirliği ile çözmek mühimdir. Burada iki belediyenin birbirinden haberiz olduğu duygusuna kapılıverdim, nedense…

Sevgiyle kalınız.

"BU ÜLKEYE VİCDANLI İNSANLAR LAZIM!

2008-06-16T15:18:00.000+03:00

B. Yeşil
Sabahın ilk saatlerinde penceremin üzerinde asılı duran perdenin aralığından güneş odama konuk olmuştu. İyice konuk edebilmek için perdeyi usulca araladım.

Kent yeni yeni uyanıyordu.

Kuş sesleri hafiften esen yele karışarak harika bir armoni

oluşturuyordu.

Günün ilk saatlerindeki bu kıvılcım beni heyecanlandırmıştı. Üzerime bir şeyler aldıktan sonra kentin uyanışına uyanışımı da ekleyerek yollara düşüyorum. Bir Pazar sabahıydı. Gazeteci-yazar olan bir konuğumuz uzak diyarlardan kentimizi tanımak ve bizim sıcaklığımızı yakından hissetmek üzere gelmişti. Kadim kentimiz yakın bir tarihte onun belleğinde yer almaya başlamıştı. Belleğini çok fazla meşgul etmesine izin vermeden apar topar soluğu burada, kadim kentim Antakya’da almıştı.

Onu bir gün öncesinde dostlar karşılayarak misafir etmişlerdi. Ertesi gün, bir Pazar sabahı Antakya Demokratik Kültür Ve Sanat Derneğin’de buluşmuştuk. Tanışma faslı derken, hemen sıcak ve çay deminde bir sohbete dalmıştık. Sıcak sohbetimize çaylar zenginlik katarken buğulu hava neye dönüşeceğini bilmeden bir arayışın peşine düşmüştü. Sonradan kendini güneşin ve. aydınlığın kollarına bıraktı usulca. Kara bulutlar aydınlığın kollarına kendini bırakırken, iki farklı kültür kesiştikleri kadim kentte kaynaşıyordu. Biri Arap diğeri Arnavut… ortak bir kader onları zamanın ve uzaklığın sınırlarına aldırmadan buluşturmuştu. Her iki kültür de egemen akıldan aynı oranda nasibini almıştı.

Bizi bize yakınlaştıran şey bu olsa gerek. Kendi anadilimizle konuşamamanın, yitirilen kültürel değerlerimizin, yabancılaşmanın ruhumuzda açtığı yaralarımızı birbirine temas ettiriyorduk. Yaralarımız kanadıkça sohbetimiz derinleşiyordu. Sohbet derinleştikçe yaralar kanıyordu. Bu ortak kader, samimi bir atmosferde sohbetimize daha da bir derinlik katmıştı.

Dernek binasında yapılan dil kursu bittikten sonra; kendimizi programlayarak kadim kentimizi, insanımızı, aynı kaderi paylaştığımız Türkiye’nin tek Ermeni köyü olan Vakıflı köyünü ziyaret etmek üzere koyulduk yola. Senpiyer kilisesi, kurtuluş caddesi, Katolik kilisesi ve kentin bilinen birçok tarihi mekanlarını dolaşarak gezimize doğa ve denizin birleştiği Samandağ’ında devam ettik. Doğa ile denizin buluştuğu tarihin derin bir kesitinden kel dağına “cebel el-akra”ya uzanıverdi bakışlarımız. Hüzünlü bakışlarla uzun uzun kel dağında derinleştik. Bir başka diyarlara uzanıyorduk. Çok yakın ama bir o kadar da uzak diyarlara. Gözlerimiz uzak diyarlara sürgün olurken, bir hüzün alır bizi; savurur denizin maviliğine, asiliğine, uçsuz bucaksız sonsuzluğuna. Denizin asi rengi ve “cebel el-akra” eteği harika bir kucaklaşmayla bize gülümsüyordu. Kel dağının ardındaki coğrafyadan barış güvercinleri semalara kanat çırparak selamlarını iletiyordu gülümsemelerinde. Denizin maviliği kabarırken yolumuza Titus Tüneli’nde devam ettik. Tünele doğru yaklaştığımız her bir adımda heyecan denizinde boğulmaklı bir duygu kaplıyordu içimizi. Karanlığına dokunduğumuz bir “an”da, bir şarkı patlar, tünelin duvarlarına çarpa çarpa aydınlığa doğru koşar: “Bir Romen kızı gördüm suna boyunda/ elimde bir deste gül var ve de koynunda/ söyle söyle Romen kızı anan var mıdır/ ne anam var nede babam ben bir öksüzüm/ dinle dinle Romen kızı alayım seni/ alayım da gül sinemde sarayım seni/ alayım da gurbet elde sarayım seni”

O güzel ve yanık sesin, binlerce yıllık zamana yenilmeyen taş duvarlara her çarpmasında, soluğumuz düğümleniyordu. Sesler ortaklaşıyordu bir halkın ezgisinde ve hep bir ağızdan haykırılıyordu aşkın türküsü, Romen türküsü… tünelin karanlığında gurupça yürümeye devam ediyorduk. Kimi yerde birbirimize yaslanarak, yardımlaşarak karanlığı yararak, aydınlığa doğru koşuyorduk. Tünelin diğer ucunda bize gülümseyen ışığa yaklaştıkça aydınlık büyüyordu. İçimizdeki umutlar ise birer birer artarak çoğalıyordu. Aydınlığa doğru uzandığımız tünelin sonunda; birlikte hareket etmenin önünde hiçbir engelin duramayacağını bir kez daha anlamıştık. Tünelin sonunda beliren o müthiş doğa manzarası bizi konuk etmişti yanı başına. Yorgunluğumuzun ödülüydü sanki ağaçların gölgesi, kuşların sesi ve tarih kokan mekan; toprak, tünelin içinden süzülüp gelen mavi rüzgarın kollarına bırakıyordu kendini. Oluşan armoni doğayı ve bizi sarhoş ediyordu. Her zorluğun ve engelin ardında bir ödül sunuyordu bize yaşam. Bu zorluğa girişmeyen , zorluklarla mücadele etmeyen insanın bu ödülden mahrum olacağını bir kez daha haykırıyordu bize yaşam. “Cennet bahçesinde” duygularımızı durularken doğal mekanın büyüsüne kaptırmıştık yüreğimizi. Dakikalarca seyrüsefer yaptık tarihe, mitolojiye, edebiyata, politikaya, kültüre, sanata… En çok Hasan Sabbah’ın Cennet Bahçesine takılı kaldık. Selçuklu hanedanını yerle bir eden bahçesindeki gizeme seferler yaptık. Hayyam ile sohbetlerine ve Alamut Kalesinden akan ırmağın büyüsüne. Tekrar gözlerimizi açtığımız zaman; İnsanın dokunmadığı yerlerin ne kadar güzel ve doğal kaldığını/olduğunu fark ettik. Zaman hızla akıp geçmişti. Karanlık, asık suratını gülümseyen güne göstermeye başlarken, hafiften denize doğru yol almaya başladık. Tünelden çıkışımızla birlikte deniz ve güneşin kucaklaştığı günün son demini yakalamıştık. “Mavi ve beyazın” kucaklaşmasıydı gözlerimize yansıyan. Barışın ve dostluğun kucaklaşmasıydı; o doğa harikasında kendini ifade eden gülümseme. Sevginin ve insanlığın kucaklaşmasıydı, kadim kentin her karesinde kesişen ve buluşan. Yarınlara büyük umutlar bırakırken günün adı “Vicdan” olsun dedik.

“Vicdansızlara inat Vicdan”…

Kadim kentimizi ve sıcaklığını iliklerinde hissetmek üzere kentimize gelen gazeteci-yazar Salih amcanın (babasının); “bu ülkeye vicdanlı insanlar lazım” diyerek ismini koyduğu, Vicdan Kayır ile birlikte sıcak bir zaman dilimi yaşadık. Bu sıcaklığı cebel el-Akra’nın ardındaki bir başka coğrafyaya taşıyarak umutlar biriktirdik. Hem de en beyazından umutlar…

İtfaiye yanıyor!

2008-06-12T14:56:00.000+03:00

Vicdan Kayır

İnternette yerel haberleri okuyorum... Kesik sesli haberler, özetler…

Benim ilgim daha çok okuyucu yorumlarıdır...

Bence ulusal ve yerel anlamda gazetelerin birçoğu (istisnalar kaideyi bozmaz sözünü de koyalım!) okuyucuyu tüccar olarak görüyor. Aslında yorumun hası okuyucudan geliyor.

Okuyucu, ilgi duyduğu bir haber ya da yorum için hemen refleks gösterir ve doğal olarak, içinden geldiği gibi döktürüverir.

Önce konumuzdan söz edelim… Sonra finali sevgili okuyucularımız yapacaktır...

Çalışma saatleri yüzde 50 artırılan Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü'nde, atama -sürgün- krizi yaşanıyor...

İtfaiyecilerin çalışma suresi 240 saatten 360 saate çıkarılıyor. El insaf...

Bu kentte artık itfaiyiciler de yollara dökülüp eylem yapıyorsa BURSA YANIYOR demektir...

Sözüm ona birkaç siyaset giysili kişi de muhalefet adına destek oluyorsa, o da ayrı bir komedidir...

İtfaiyecileri eylemden eyleme hatırlayanları itfaiyeci hiç unutmaz!

Bu arada sayın Ahmet Kömbe'ye birkaç sözüm var. Arı gibi çalıştığı dönemleri de bilirim, ‘arı’ amblemli partiyle alakalı olmadığı dönemleri de.

Raporlar hazırlar, gazetecilere dağıtırdı... Şimdi neden raporlar hazırlanmıyor? Neden iplerin ucundaki suçlular ifşa edilmiyor? Neden kentin içinden geçen giden ve bu arada 'götürenler' afişe edilmiyor?

Evet gelelim itfaiyicilerin eylemine...

‘Yangında’, ‘selde’ canlarını tehlikeye atarak 'kurtarıcı' olan itfaiye erleri, eşleriyle, çocuklarıyla bağırıyor. Haklarını arıyor, can güvenliklerinin kalmadığını haykırıyor. Büyükşehir Belediyesi'ni mahkemeye verdiklerini söylüyorlar. Halarını yasalar çerçevesinde alacaklarına inanıyorlar.

Kent yanıyor!

Tehlike kapıda…

İtfaiyeceler, kentlerin can güvenliğidir. Nerede bir itfaiyi aracının yanık siren sesini duysak 'bir yer yanıyordur, bir can tehlikededir', diye düşünürüz.

İçimiz kararıverir. Belki o an kendi evimizdir yanan...

Bir itfaiyici dostum vardı, yıllardır göremiyorum. İşini bu kadar seven, insan yaşamına bu kadar değer veren bir başkası var mıdır bilemiyorum ama o da hep ‘güvenliğimiz yok’ derdi. O gün bugündür aklımdadır itfaiyecilerin sıkıntıları.

Tehlikelere karşı göğüs gerenler nedense yetim muamelesi görüyorlar.

Can kurtarayım derken 'can veren' hep onlar oldular...

Devletin kent kasaları, 'can güvenliğinin anahtarları' için nedense boştur. Ama kentin merkezine yapılan havuzlara trilyonlar yatırılır, birileri köşe olur…

Kırmızı oklu ‘kriz masaları’ levhalarını görürüz, kentin değişik yeryerinde.

Ceset torbaları her daim hazır... Bizim kent devletlerimizde ölüler içindir kriz masaları…

Büyük ağabey ve kardeş belediyeler neler yapmışlar ‘kent insanı’nın güvenliği için?

Anlatsınlar bende yazayım.

Okullarda tatbikatı mı öne çıkaralım?

Evlere gönderilen yazıları mı?

Yapılmayan/yapılamayan deprem güçlendirmelerini mi?

... Ve canını tehlikeye atan itfaiyecilerimiz...

İtfaiye personelinden 4 (dört) kişinin Fen İşleri'ne atanması ise ilginç...

Fen İşlerinde yangın mı var?!!

Kamu-Sen İl Temsilcisi Selçuk Türkoğlu, Türk Yerel Hizmet-Sen Şube Başkanı Muhammet Yılmaz, Anavatan Partisi İl Başkanı Ahmet Kömbe de eyleme destek veriyor.

Yılmaz’ın açıklamaları mühim. İtfaiye personeli sayısının EN AZ 374 olması gerekiyormuş!!!

Kent devletimde yangın kokuları itfaiyecilerden geliyor.

Geçenlerde bir yangında 3 itfaiyeci biten oksijen tüplerini değiştirecek personel olmayınca zehirleniyor!

BŞBB Hikmet Şahin ne diyor bu hallere?

'Yanıt' bekliyorum, ama alamayacağım galiba...

En iyisi ‘Orhan Doğan Kanunu’ cümlesini kuran Bursalı okur yorumları ile bugünkü yazımızı sonlayalım…

Bursalı; bizim paralarımızla itfaiye için bir çok dar sokak arabası alınabilirmiş. Trilyonluk araç hiçbir yangında lazım olmazmış. Kaderlerine terk edilip, çürümeye bırakılmış, yazıklar olsun. İtfaiye daire başkanına... Bizim paralarımızı heba ettiği için suyla sönecek çöp yangınlarına dahi köpük sıktırıyor imiş... Bu paralar nereden çıkıyor?

***

Yazıklar olsun... İtfaiye Daire Başkanı Orhan Doğan sevinsin. İnsanları sürdürdüm diye sevinsin! Çaycı bile Müdür yapılmış... Bir memur 160 saat çalışsın, itfaiyeci 360 saat çalışsın. Var mı böyle bir kanun? Bu ‘Orhan Doğan’ın kanunu’ derhal istifa et. Bursalıları düşün. Bursalılar olarak destekliyoru; kendini bizler için ateşe atan itfaiyeci kardeşlerimizi.

***

Bu belediye başkanının bir ayıbı. İnsanların ekmeği ile oynuyor. ALLAH korkusu yok mu. Ekmeğini ateşten kazananın bedduası bir tutarsa. Bu ateş akp’yi de yakar.

Halka ulaşmanın yolu Hülya Avşar'dan geçer...

2008-06-12T13:17:00.000+03:00

Vicdan Kayır

”Sayın Başbakan'ın bir ışığı ve karizması var. Sakin ve soğukkanlı. Çok kuvvetli bir kişiliğe sahip. Kendisini yeterince ifade edemediğini açık açık gördüm. Kendisini ifade edememesinin nedeninin kendisiyle ilgili bir durumdan değil sorulan sorulardan kaynaklandığına inanıyorum. Halka ulaşmak için iyi bir yol olduğunu düşünüyorum. Çünkü artık mitinglerin ve halka seslenişlerin yeterince dinlendiğini sanmıyorum. Bu da bir ifade zorluğu yaratıyor. “

İşte Avşar kızı ile Başbakan Tayyip Erdoğan’ın söyleşisinden aldığım notlar yukarda…

Her şeyi özetlercesine…

Paparazzilere tutulurcasına tutulmak da bu ola gerek Başbakan Erdoğan açısından.

Ancak iyi ki bu programa katılmış, zira Hülya Avşar öyle etkilenmiş ki, elektrik ve ışık ve karizmasından… ‘Korkmayın’, ‘şeriat gelmeyecek’ diyerekten halkım insanını da uyarıyor.

Mutlu sonlu Türk filminde olduğu üzere; kırpık bıyıklı as adam ile şarkıcını rol kestiği bir film sahnesinde gibiyim…

Ne hallerde siyaset giysisindeki baş aktörler…

Tayyip Erdoğan ‘icraatları’ yerine sık sık Türkiye’nin en ünlü politikacısı-felsefecisi-gazetecisi- oyuncu- şarkıcı (!) Hülya Avşar ile söyleşini kaçırdığımdan beri uykusuz hallerdeyim…

Nasıl atlarım, ben böylesine karizmatik bir programı…

Eşi Emine Hanımın katkısı ile Hülya Avşar’ın programını seçen (hülya öyle diyor ya, Emine Hanım beni çok sever…)

Tayyip Erdoğan ‘Seda’nın programını tercih etseydi keşke… Halk orada zira. Parasızlıktan yakınanlar, boşananlar, dramlar, işsizler, bağırtılar…

Ne güzel olurdu. Üstelik Seda’nın programında ‘hade lannnnnn’ sözleri çok boldur.

Gelelim izleyemediğim ama okuduğum şu Avşar röportajındaki notlara…

Hülya Avşar’ın Başbakan ile röportajında as amacı siyasi değil günlük yaşamı üzerine imiş…

Yahu siyaset demek ‘insan’ demek… Önce ona çalışıp gelseydin. Hülyalarda mısın Hülya…

Başbakan da anlatır ya; …sabah kalktım, limonata içtim, ilacımı aldım, koşturdum… Yurt dışına gittim, Emine Hanımla kahve içtim… Oğlumun işleri Amerika’da tıkırında.!...Fakirlere neler yapacağımızı konuştuk, göz tedavim için doktor her gün geliyor, birde ‘saralı’ olduğumu söylüyorlar , çok kızıyorum, Emine bilir saralı olmadığımı…Oğluma en az üç çocuk yapmalarını söylüyorum…

Tayyib’ler bitmez torunlar gelir değil mi???

Tabi günlüğüne dair pek not bulamadım..

Böyle olunca da Hülya bu ya, pat diye cesaretle sormuş ‘Şeriat gelecek mi’ diyerekten.

Korkusuzca…

Hiç de korkulacak bir yanı yokmuş bizim Başbakanımızın?

Halkım insanı korkmayın başbakandan sakın, dercesine.

Laiklere, ulusalcılara ‘şeriat gelmeyecek’ diyor Avşar, rahatlattı vallahi…

Magazinleştirilen içi boş cevize kabuğundaki siyasetin bilimden koptuğunun tanımıdır, bu röportaj…

Zira burada Tayyip Bey ile Avşar arasındaki elektrik akımı çok mühim…

Avşar, “Başbakanın bir ışığı karizması var, sakin ve soğukkanlı, çok kuvvetli bir kişiliğe sahip’ sözlerinin çizip çizip duruyorum…

Kasımpaşalı Tayyip Erdoğan’ı yerine TV dizilerinde iyi oğlan rolü kesilmiş gibi anlatmıyor mu Avşar kendi kaleminden…

Hülya Avşar ‘şeriat gelmeyeceğini’ anlamış ya Başbakan Tayyip Erdoğan ile sohbetinde, mühim olan bu... Şeriat gelecek diye düşünenler rahat olsun diyorum…

Rahatlattı hepimizi değil mi?

Şeriat her an gelecek diye bekler dururduk ya!!.

Türban yasası çıkmayınca da bir nefes aldık.

Ama hülyanın garanti vermesi laikleri çok mutlu etti doğrusu…

Korkulacak adam değilmiş bizim Başbakan Taşyip Erdoğan.

Sağ ol Avşar kızı.

Oysaki Başbakan’dan fırça yiyen halkım insanı, işadamları, gazeteciler de acaba aynı mı düşünürler?

Ürünü zarar eden bir çiftçiye ‘ananı al’ diyen bir Başbakan olarak tarihe geçti. Üstelik çiftçisini mahkemeye bile verdi…

Gazete ve karikatüristlerle davaları ile ünlü bir Başbakanımız var, Sayın Avşar kızı.

Hele ki, türban konusunda öyle rahatlamış ki Avşar, sormayın gitsin.

Yani Anayasa mahkemesine ne hacet, Hülya çözdü ‘turban’ konusunu… Başbakan Erdoğan onu rahatlatmış. Üstelik başbakan’a şirin görünmek içinde ‘ şeriat gelecek mi? ‘ sorusunu cesurca da sormuş yani…

Maazallah bu soruyu halkım insanından biri sorsa da gör hallerini…

Hatta ki, bir gazeteci yazsa köşesinde ‘Başbakan’ın davalık evrakları arasında yer alıverir’

Sevmişler birbirlerini demek…

Ancak Avşar kızı kara çarşaftan yana değil… Renkli ve alımlı türbanlar daha akılıca geliyor.

Avşar’ın tek kişilik bir tiyatro oyununda ‘şık türbanlarla’ görürseniz hiç şaşmayın. Ayağında halhal, üstünde tüller, saçlarını gür göstersin diye topuz yerine bardak koyarak yerleştirir türbanını

‘korkulacak bir şey mi ‘ türbanizm, şeriat…

Tayyip Erdoğan söyledi zaten…

O ki, imamdan belediye başkanı olmaz, diyenlere karşın bugün Başbakan olarak görev alıyor.

Bir şiirinden mapus yatıyor…

Ama bir karikatürist dergide yer alan karikatürü nedeniyle davalık oluyor..

Hülya hiç bunları sormak aklına gelmedi mi, basit sorular bunlar.

Sana cezaevinde bir şiir okuduğu için yattığını söylüyor üstelik, açmış parantezi..

Üstelik ‘imam’ olduğunu…

Ayrıntıları yakalamak mühim.

Ama burada ön manşet ‘şeriat gelecek mi?” sorusunu sorma cesaretini bulmakta yatıyor.

Gelmeyecek demiş ya, tamam sorun halloldu.

Hoş ‘şeriat’ gelecek diye benim hiçbir daim korkum da olmadı.

Program sonrası kahve sohbetlerinde ise Tayyip Erdoğan, sevgilisi Saadetin Beyefendi ile Zehra’yı sorma inceliğini gösterince etkilenmiş Avşar kızı…

Acaba başbakan kahve sohbetinde ‘sanatçı kadınların’ kadınlar için ne denli önemli olduğunu sordu mu?

Mavi gözlerde kayboldu olsa gerek…

Tıpkı Avşar kızının Başbakan’ın karizması ve elektriğinden etkilendiği gibi…

Artık AKP’li olduğunu söylemesine gerek yok Hülya Avşar’ın…

Türbansız AKP’li sanatçılar arasında yerini aldı.

Ben hala o elektrik akımına takıldım, kaldım…

"Bu sohbet sırasında Sayın Başbakan’dan bana sıcak bir elektrik geçti" diyor ya…

Valla bize hiç öyle bir elektrik geçmiyor, son elektrik zamları da gelince, çarpıldı halkım insanı…

Bu arada Hülya Hanım’a teşekkür borç bilirim; bizi aydınlatan ve şeriat korkusundan kurtaran böyle bir sohbeti gerçekleştirdiği için…

Başbakan’dan geçen sıcak elektriğin kendisine ‘güç’ vereceği malumdur.

Bu elektriği güle güle kullansın. Bize düşen de zamlı elektrik…

Ama sakın Başbakan’ın "Çocuk yap" önerisine uymasın.!... O zaman zeynepin yanına, emine, tayip, gül, gibi isimler koyacak. Bu isimlerin ağırlığını taşımak gerek...Belki imam hatip lisesisine de yollar son doğan çocuklarını..

Bu röportajda her şeye rağmen ‘başbakanın kendini ifade edemediğine’ üzülme Hülya Avşar…

Halkım insanına kendini anlatmıştır Başbakan Tayyip Erdoğan…

Mehter marşı ile balo yapılırsa olan budur!

2008-06-05T12:18:00.000+03:00

Vicdan Kayır

OECD Raporu'nda 'Türkiye güven vermiyor', deniyor. Siyasi belirsizlik nedeniyle güven pamuk ipliğinde imiş... Seçimlerde bir çuval una ya da kömüre güvenerek seçim oyununda kazanan siyaset arenası, kaynayan kazan hallerinde…

Cüzdan partileri içinde kalıverdi halkım... Yasalar ile kasalar arasında sıkışık! OECD ‘güvensiz’ raporunu gümbür gümbür sunuyor. Sanki çok gizli...

Her gün haberlerde birbirlerini ispiyonlayan liderlerin küfürleri, edebiyat dilini de kirletti…

Edebiyat duygu işidir, güzelliği gösterme sanatı...

Rüşvetler, unkatılan şirketler... Kabuksuz yumurta siyasetçileri vs...

En acısı da ‘sol tarafımız’ kirlendi…

Okul sıralarında 'sağa dön, sola dön. Uygun adım marş' denirdi, halen öyleyiz...

‘Kışla eğitiminden’ ya da ‘tarikat eğitiminden’ fırlayanlar siyaset elbisesindekiler... ‘Rol kesiyorlar’…

Bugün CHP ile MHP'ye bakmalıyız. 'AKP'ye oy vermeyin CHP'ye ya da MHP'ye oy verin' diye propaganda yapıldı, hatırlayın.

Mankurt mu olduk ne?

AKP olmasın da 'Devlet' ya da 'Baykal' iktidar olsun dendi.

‘Ergenekon’ denilen aşırı milliyetçi, deri yüzen siyaset kulakçılarının kuyularından ne isimler fırladı; susurluk kamyonunu bile sollayacaklar...

Kemalist dernekler, emekli askerler ve daha kimler...

Ordu ve siyasetin iç içe olmasının naralarıydı, mitingler…

Bunun başkumandanı da CHP oluverdi…

Oysa ki, Cumhuriyet’in kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, kışlaya ve orduya siyaset girmemeli dememiş miydi???

Demek kulaklara bağırmak gerekiyormuş...

OECD’nin raporuna ne hacet, ‘bir Aydın Güven’ geçti siyasetin içinden ‘yok saydılar', sesi kısaltılanlar arasında kalıverdi.

CHP bitti... Mehter marşı ile balo yapılırsa olan budur!...

Ya Uzanlar'ın sol tandanslı adamı Tuncay Özkan’a ne demeli...

Seçimlerde CHP’nin giysisi ile dolaştı, bangır bangır bağırdı.

Taklitlerden sakınınız derim, aman..

Uzun uzun anlatmaya ne hacet..

CHP içten içe sökülüyor artık..

Telekulaklara kadar düştü CHP.

Siyaset arenasının hem yerel, hem evrensel kulakları Midas’ın kulaklarını geçti!..

“Telekulak”, “teleburun”, “teleağız”, “telesöz”... Bakalım yakında hangi telekulaklar manşetleri kapatacak...

CHP'nin en güvenilen adamı Önder Sav, telekulak cihazına takılıverdi ya Baykal bağırmaya başladı...

‘Güvenmiyor’ Telekom’a demek ki!..

Sav’ın savunusu boş… Çevir kazı yanmasın misali...

Önce CHP olarak baksınlar şöyle bir tarihlerine... Tek partili hayattan çok partili hayata geçtiklerinden bu yana ‘Mustafa Kemal’in partisi olarak övündüler. Oklar hep yanlış hedeflere gidiyor...

'CHP neden seçim kazanamıyor?' diye düşünmeliyiz...

Oyların ‘açık kullanıldığı’ seçim 1946... Dünya seçim literatüründe yer alması beklenen bu seçim yöntemiyle CHP "ezici bir çoğunlukla" seçimi kazanıyor. Helal... CHP’nin 2011’de dönemini kapatacağına dair araştırmalar yapılıyor...

Hiç şaşırmıyorum.

Derinler karanlıktır…

Gölgeler ise her daim takip eder, unutmasın siyasetçiler...

Ben hala umutla ülkemde siyaset bilimcisi arıyorum…

Anadolu’mun renklerinde türkülerde buluşma umuduyla…

FARELER İÇİN GERİ DÖNÜŞÜM PROJESİ

2008-06-02T20:06:00.000+03:00

vicdan kayır

Sıcaksu Kentsel Dönüşüm ve Yenileme Projesi kapsamında, Osmangazi Belediyesi tarafından şehir dışına taşınmaları öngörülen deri işleme tesislerinin ardından sorunlar aşılamadı...

Boş bir arazi... ve dericilerin doymak bilmez kiracıları...

Yılan hikayesi gibiydi dericilerin kent dışına taşınması.

Mahalleli ile görüştüğüm o yıllarda, "dericiler gittiğinde ‘fareler’ basacak mahallemizi" demişlerdi. Kimse dinlemedi...

Ben ise "Fareler Bursa’yı basacak" iddiamı halen sürdürüyorum.

İşte olan oldu...

Fareler şimdi tabakhanelerin ev sahibesi oldu bile.

Üstelik öyle besililer ki, zira kimyasal atıklarla beslendiler dev fareler olarak habire de üretimdeler…

Sıyrıldılar yaşadıkları kabuktan ortalığa.

Ortaçağ hastalığı ‘veba’ ile karşı karşıya insanlar...

Üstelik fareler durmadan ürüyorlarmış, mahalleli dertli.

BŞBB Hikmet Şahin'in de yakından ilgilendiğini ancak farelerle savaşın Osmangazi Belediye Başkanı Recep Altepe ve ekibine düştüğünü de görüyoruz.

Tabakhaneler taşınmadan önce bile farelerle başları dertte olan mahalle sakinlerden hastanelik olanlar da az değil.

...Ve şimdi fareler cirit atıyor. Gıdaları olan atıkların peşindeler. Hatta evlere girip insanların korkulu rüyası oldular. Isırılanların sayısı arttı. Özellikle tuvaletlerden fare çıkmasından dertli insanlar.

Kentsel dönüşüm projeleri nasıl ince elenip sık dokunuyorsa burada da fareler için ince işler yapılmalı.

Onlarca yıllık atığın, toprağın ve suyun içine gizlendiği bir mahalle orası...

Sayın Recep Altepe’nin başı büyük dertte olsa gerek. 10 kişilik özel fare zehirleme ekibiyle ‘fare savaşı’ başlatmış bile...

İşin ilginç yanı atıklarla va kimyasal maddelerle beslenmeye alışkın olan tabakhane farelerini zehir etkilemiyor!..

Mahalle aralarında ölenler ise zehir saçıyor. Belediyenin kurduğu zehir ekibi farelerin peşinde koşturuyormuş... Bence zehir ekibi her an fareler tarafından zehirlenebilir, aman dikkat!..

Bu arada;

Kentsel Dönüşüm Projesi Koordinatörü Taner Topçu’nun basına yaptığı açıklaması var; "Türkiye'de ilk kentsel dönüşüm projelerini biz yaptık. Donanımlı bir ekip olduğumuzu dikkate alarak bu konforlu, nitelikli ve en lüks dönüşüm projesine destek vermenizi bekliyoruz. Bizler kendimizi sizlerin yerine koyup empati yaptık ve kendimizi sizin yerinize koyarak bu çalışmayı yaptık" demiş.

Daha önce bu açıklamasına yanıt vermiştim. Türkiye’deki ilk kentsel dönüşüm projesini SİZ yapmadınız. Bursa’da adı bile yok iken ‘kentsel dönüşüm istanbul’ da uygulandığında ‘varoşlarda’ yaşanan sıkıntılar günlerce ulusal basında yer aldı.

Şimdi gelelim tabakhanelerin dönüşüm projesine...

Bu projeye ek bir proje çıkmalı bir an önce...

Fareler için Geri DÖNÜŞÜM projesi...

Belki o zaman zehirli fare ekibi de bu işten yara almadan kurtulur. Mahalleli rahat eder.

Ancak fareleri başka alanlara kaçırmak da var , Dikkat...

İki ayaklı dönüşümcülerin dört ayaklı kemirgenlere savaşı. Kolay gelsin.